10 ปีที่บางบ่อ

เป็นการตัดสินใจที่เปลี่ยนวิถีชีวิตก็ว่าได้สำหรับการย้ายไปอยู่บ้านที่เช่าซื้อไว้ที่บางบ่อ ระยะทางจากบางบ่อถึงที่ทำงานเขาและโรงเรียนลูกสาวประมาณ 30 กิโลเมตร แต่แฟนของเขาต้องนั่งรถเมล์ต่อไปอีก 20 กิโลเมตรได้ แฟนเขาทำงานที่ถนนเจริญกรุง ซึ่งเป็นการเดินทางที่ไกลมาก หากเทียบกลับบ้านเช่าที่ซอยจรัญฯ 89 แต่เพื่อการจะได้ใช้ชีวิตที่อยู่ในบ้านของครอบครัวและใกล้โรงเรียนลูกสาว เธอยอมเสียสละในการเดินทางไกล

ทุกวันทำงานจะตื่นกันตั้งแต่ตีห้า ออกจากบ้านตีห้าครึ่งเพื่อที่จะมาส่งแฟนที่แยกบางนาเพื่อนั่งรถเมล์ไปให้ทันเวลาทำงาน หลังจากนั้นเขาก็จะไปส่งลูกสาวที่โรงเรียนนวลวรรณศึกษา ในซอยประวิทย์และเพื่อน บางวันก็ป้อนข้าวบนรถ บางวันก็พาไปนั่งกินโจ๊กในซอยข้างโรงเรียนแล้วแต่คุณแม่บ้านจะเตรียมอาหารอย่างไรในแต่ละเช้า ทุกวันอยู่ในกรอบเวลาเดิมหากล่าช้านั่นหมายถึงการไปทำงานสาย ดังนั้นหากลูกสาวกินโจ๊กหน้าที่หนึ่งนอกจากการป้อนแล้วคือการเป่าโจ๊กให้เย็นเพื่อลูกสาวโอปอกลืนได้เร็วขึ้น

10 ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก เคยบอกกับใครๆว่าลูกสาวของเขาโตอยู่ในรถ ตั้งแต่ก่อนอนุบาลจนถึง ป.6 เขาเปลี่ยนรถคันใหม่การเดินทางกินอยู่บนรถยังไม่เปลี่ยน แม้เขาจะย้ายที่ทำงานจากซอยอุดมสุขไปซอยสุขุมวิท 101 จากสุขุมวิท 101 ไปกิ่งแก้ว กม.12 จากกิ่งแก้วย้ายรวมคลังใหม่ที่ซอยวิลาลัย บางนาตราด กม.19 และเป็นความโชคดีที่ที่ทำงานของแฟนได้ย้ายมาอยู่สุขุมวิท62 ซึ่งใกล้มากกว่าเดิมมาก

จนกระทั่งลูกสาวโอปอต้องเข้ามัธยมที่โรงเรียนราชวินิตบางแก้ว เขาตัดสินใจครั้งสำคัญซื้อบ้านหลังใหม่ใกล้โรงเรียนลูก ใกล้ที่ทำงานของทั้วแฟนและตัวเขาเอง พร้อมกับหนี้ก้อนใหญ่ที่ต้องแบกภาระกันจนเกษียณ

เขาผ่านการตรวจสอบของธนาคาร โดยเป็นสัญญากู้ร่วมกับแฟนที่เป็นคนสมหวังตั้งใจมากที่สุด กับบ้านหลังใหม่นี้ ที่ซอยมหาชัย บางพลีใหญ่

เราอยู่กันที่นี่ บ้านหลังเดียวกัน


..................

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลมหายใจ หนุ่มโรงงาน



ความเห็น (1)

-สวัสดีครับ

-ตามมาอ่าน...บันทึกชีวิตครับ

-ขอบคุณครับ