ประโยชน์ของสมาธิ ..."ลูกเณรฟังกันหูผึ่ง"

9/4/60 ได้รับเชิญไปสอนสมาธิ...ในโครงการบรรพชาสามเณรและบวชเนกขัมมะจาริณี ณ วัดกลาง อ.ขนอม จ.นครศรีธรรมราช

..


..
การถวายความรู้เรื่องเบื้องต้นเรื่อง"สมาธิ"ให้กับสามเณร และเนกขัมมะจาริณี นั้น...มัน ไม่ง่ายอย่างที่คิด
..
ผู้เขียนใช้แนวทางการสอน...ตามคำสอนของพระอาจารย์หลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร
..
ประโยชน์ของสมาธิ 12 ข้อ..ที่เตรียมไว้นั้น หากพูดตรงประเด็นจริง ๆ ... ลูกเณรคงฟังไม่จบ...(แอบเห็นลูกเณรตัวเล็ก ๆ บางรูป..นอนแผ่ 2 สลึงแล้ว)
..


..
วิธีการนี้จึงเหมาะกว่า...การเปิด VDR เล่าเรื่องเชื่อมโยงเข้าสู่เนื้อหา และให้ลูกเณร&เนกขัมมะฯ..เข้ามามีส่วนร่วมในการสอนครั้งนี้..ซึ่งคำตอบที่ออกมานั้น..ประทับใจทั้งผู้สอนและผู้เรียน
..
การเล่าเรื่องประโยชน์ของสมาธิ ทั้ง 12 ข้อ ที่พระอาจารย์หลวงพ่อฯ ท่านได้เขียนไว้ให้...ให้ลูกเณรฟังนั้น ..ผู้เขียนได้บอกลูกเณรไปครับว่า.... พระอาจารย์หลวงพ่อฯท่านได้เขียนประโยชน์ของสมาธิทั้ง 12 ข้อ นี้อยู่.... "กลางอากาศ"... ลูกเณรเชื่อมั้ย!!
..
..
ตอนนี้...ลูกเณรฟังกันหูผึ่งเลย....
..
..
ต่างตอบกันเป็นเสียงเดียวว่า..."เป็นไปไม่ได้ครับอาจารย์"
..
เข้าทางผู้สอนละซิทีนี้!!...(ฉวยโอกาสทองเลยเรา)
..
บอกกับลูกเณรไปว่า...ขณะที่ท่านเขียนนั้น.. ท่านอยู่กลางอากาศจริง ๆ....
..
กลางอากาศคือตรงไหนนะ? ใครอยากรู้บ้าง...
..
..
ปรากฏว่า "ยกมือกันพรื้บเลย!!"
..
..
ระหว่างที่ยกมืออยู่นั้น ก็มีเสียงเล็ดลอดออกมาว่า "ไม่เชื่อ" เป็นไปไม่ได้ครับ
..
ผู้เขียนได้ตอบลูกเณรไปว่า..ผู้เขียนเป็นอาจารย์..ผู้เขียนพูดโกหกเณรไม่ได้..และพระอาจารย์หลวงพ่อฯ ท่านก็เป็นพระ ...ท่านก็ไม่โกหกเด็ดขาด...
..
เอาละซิ..ทีนี้... ลูกเณร และเนกขัมมะฯ..ต่างคนก็ต่างคิดกันใหญ่เลย
..


..
มีเสียงตอบมาว่า...ท่านเขียนบนเปล..มีลูกเณรบางรูปก็พูดติดตลกว่า...ท่านเขียนอยู่บนก้อนเมฆ...แล้วก็ทิ้งช่วงไปสักระยะหนึ่ง
..


..
ผู้เขียนได้ที...จึงพูดต่อไปว่า..การเขียนสิ่งนี้นั้น ท่านไม่ได้คิดถึงใครสักคนเดียว จิตของท่านจึงว่าง ไม่เป็นห่วงอะไรหรือใครทั้งนั้น วัดก็ไม่คิดถึง ข้าวของอะไรก็ไม่คิดถึง
..
..
สิ่งที่เหลืออยู่ ณ เวลานั้น มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น คือ "สมาธิ"
..


..
ประโยชน์ของสมาธิทั้ง 12 ข้อที่ท่านเขียนนั้น... จึงออกมาจากใจของท่านที่บริสุทธิ์จริง ๆ

..


..
ท่านบอกว่า...การนั่งเขียนอยู่บนนี้ หากหล่นลงมา ชีวิตนี้ก็คงไม่เหลือ....เท่านั้นแหละ...สามเณร "กาย" สามเณรที่มีอายุน้อยที่สุดในกลุ่ม (คาดว่าน่าจะอายูประมาณ 3-5 ขวบ) ก็ตอบขึ้นมาด้วยเสียงอันดังว่า....."เครื่องบิน"
..


..
(สามเณร"กาย" คือลูกเณร... ที่นั่งสมาธิ...ให้ผู้เขียนถ่ายรูปคู่ไว้เป็นที่ระลึก)
..
ผู้เขียนอดใจไว้ไม่ไหว...จำต้องควักปัจจัยออกมาถวายลูกเณรเดี๋ยวนั้น..เพราะชื่นชมในปฏิภาณไหวพริบของเณรน้อยรูปนี้..(ไม่เสียที..ที่ถ่ายรูปก่อนหน้านี้..ไว้หลายรูป ...เพราะอะไร?เพราะเหล่าบรรดาลูกเณรด้วยกันบอกกันเป็นเสียงเดียวว่า "สามเณรกายนั้น.. ซนแก่นกว่าเพื่อน!!!"
..
..
เป็นอันว่า... ประโยชน์ของสมาธิทั้ง 12 ข้อที่พระอาจารย์หลวงพ่อฯท่านได้เขียนไว้นั้น ได้ซึมซับให้ผ่านโสตประสาทลูกเณรและเนกขัมมะฯ เข้าไปในสมอง ด้วยน้ำเสียงที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง..อย่างตั้งใจ
..
..
และนี่คือ 1 ช็อตเด็ด..ของเหตุการณ์ในวันนี้...บอกตรง ๆ นะครับว่า "ประทับใจครับ"
...


...
ขออนุโมทนาบุญกุศลที่เราได้ร่วมกันสร้างระหว่างกัน..ในวันนี้นะครับ....สาธุ ๆ ๆ ครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ชื่นชม....ถนนสายชีวิต



ความเห็น (0)