...
อนิจจัง อนิจจา เวลาผ่าน
เรื่องเนิ่นนาน หวานขม ผสมอยู่
วัยอ่อนล้า จึงได้ มารับรู้
ที่เป็นอยู่ คือไม่รู้ เท่านั้นเอง
...
ชยพร แอคะรัจน์
...
อนิจจัง อนิจจา เวลาผ่าน
เรื่องเนิ่นนาน หวานขม ผสมอยู่
วัยอ่อนล้า จึงได้ มารับรู้
ที่เป็นอยู่ คือไม่รู้ เท่านั้นเอง
...
ชยพร แอคะรัจน์
ไม่ได้สวัสดีอาจารย์ตั้งนานค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณ หลาน (ยายก็รู้เหมือนกันเลย..นะว่า ที่ว่ารู้ ๆ ก็คือไม่รู้. น่ะเอง 5555)...
ที่รู้แน่นอน..ตื่นขึ้นมาพร้อมเห็น. อาทิตย์.ขึ้น.เย็นลงพระอาทิตย์ ตก..เป็นงี้ทุกวัน..อิอิ..(พอไปเมืองนอก. ไม่ค่อยได้เห็น..หน้าหนาวมันก็มืดๆนานกว่าจะสว่างเนอะ.
รอตะวันให้มันอบอุ่นร้อนแรงเหมือนอยู่ กลางโลกคงไม่ได้....ไม่รู้..แฮะๆ..ทำไง..โลกมันร้อนเป็นบ้า. 555..มีคนเค้าว่าเราปลูกข้าวกันเยอะไป. ใช่ไหมคะอาจารย์หลาน...!!??..
- สบายดีนะน้องเรา คิดถึงเสมอจ้า...
- มากราบคุณยาย.. ขอตังกินหนมด้วยน่ะครับ.. รับรองจะแอบกินคนเดียวครับ.. อิ อิ