ความพอเพียง “..คนเราถ้าพอในความต้องการ ก็มีความโลภน้อย เมื่อมีความโลภน้อย ก็เบียดเบียนคนอื่นน้อย ถ้าทุกประเทศมีความคิดว่าทำอะไรต้องพอเพียง หมายความว่า พอประมาณ ไม่สุดโต่ง ไม่โลภอย่างมาก คนเราก็อยู่เป็นสุข..”
การทำหน้าที่ “..ต่างคนต่างมีหน้าที่ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าแต่ละคนที่ต่างมีหน้าที่ทำเฉพาะหน้าที่นั้น เพราะว่าถ้าคนหนึ่งคนใดทำหน้าที่เฉพาะในเรื่องนั้น ไม่มองไม่แลคนอื่น งานก็ดำเนินไปไม่ได้ เพราะเหตุว่างานทุกงานจะต้องพาดพิงกันจะต้องเกี่ยวโยงกัน ฉะนั้นแต่ละคนจะต้องมีความรู้ถึงงานของผู้อื่นแล้วก็ช่วยกันทำ..”
การมีศรัทธาในงาน “..งานทุกอย่างมีบุคคล ซึ่งมีชีวิตจิตใจมีความนึกคิด เป็นผู้กระทำ ถ้าผู้ทำไม่ศรัทธาในงาน ไม่เข้าใจซึ้งถึงประโยชน์ของงาน งานที่ทำก็ยากที่จะได้ผลครบถ้วนตามเป้าหมาย..”
การมีสัจจะวาจา “..สัจจะวาจานั้นเป็นแกนหรือเป็นรากฐานของการทำงาน หรือการดำรงชีวิตที่ดีที่งาม ที่มีความก้าวหน้า มีความสำเร็จ สัจจะวาจาคือเป็นการตั้งใจ ตั้งจิตใจ วาจานั้นก็เป็นคำพูดออกมา แสดงถึงคำพูดนั้นก็ต้องออกมาจากใจ คือเป็นการตั้งใจที่จะทำอะไรเพื่อความสำเร็จในงานนั้น..”
ความขยันหมั่นเพียร “..เมื่อมีโอกาสและมีงานให้ทำ ก็ควรเต็มใจทำ โดยไม่จำเป็นต้องตั้งข้อแม้หรือเงื่อนไขอันใดไว้ให้เป็นเครื่องกีดขวาง ขอให้คิดกันเสียใหม่ว่า คนที่ทำงานได้จริงๆนั้น ไม่ว่าจะจับงานสิ่งใด ย่อมทำได้เสมอ ถ้ายิ่งมีความเอาใจใส่ มีความขยัน มีความสังเกตจดจำดี ก็ยิ่งจะช่วยให้ประสบผลสำเร็จในงานที่ทำสูงขึ้น..”
ชยันต์ เพชรศรีจันทร์
๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๐
