พี่ที่รู้จักกันคนหนึ่งบอกไว้ว่าอยากฝากเด็กเรียนดีแต่ขาดแคลนให้มูลนิธิดูแล เมื่อวันก่อนน้องจิมโทร.มาคุยกันเป็นครั้งแรก

บ้านจิมอยู่ทางฝั่งธน พ่อทำงานโต๊ะสนุก แม่รับจ้างซักรีด จิมเป็นพี่คนโต เรียนดีมาก  ตั้งใจจะเป็นหมอให้ได้ ตอนนี้จิมอยู่ ม.4  ใฝ่ฝันจะเรียนแพทย์จุฬาฯ  ซึ่งก็รู้ว่าไม่ได้เข้าง่ายๆ จิมก็เลยพยายามขวนขวายหาเรียนพิเศษทั้งเสาร์และอาทิตย์

อาชีพของพ่อแม่ทำให้ครอบครัวพอดำเนินชีวิตไปได้ แล้วค่าเรียนพิเศษมาจากไหน คำตอบทำให้อึ้ง  จิมรับจ้างทำรายงานให้เพื่อน ถ้าจิมได้รับทุนก็คงช่วยผ่อนคลายความเครียดและเวลาที่ทำงานหาเงินเรียนพิเศษนี้ได้

เรื่องนี้ทำให้สงสัยมากพอสมควร ตั้งแต่  ทำไมการเข้าเรียนแพทย์จึงต้องยากเย็นและทำให้การกวดวิชาเป็นความจำเป็นถึงขนาดนี้  ทำไมการทำรายงานส่งครูจึงเกิดมีการรับจ้างกันขึ้นมา (อย่าว่าแต่รายงานของมัธยมเลย รับจ้างทำงานวิทยานิพนธ์ก็มีให้เห็นกันทั่ว)  และสุดท้าย มูลนิธิสนับสนุนการศึกษาที่เคยพบแต่นักเรียนต่างจังหวัด ทำงานรับจ้างดำนาเกี่ยวข้าวถางหญ้าตัวเป็นเกลียว แต่ก็ไม่มีปัญญาขวนขวายไปเรียนพิเศษในเมือง ทำให้การเรียนแพทย์เป็นได้แค่ความฝัน   มูลนิธิอย่างเราควรมองการสนับสนุนสำหรับเด็กในเมือง มองการสนับสนุนให้เด็กสามารถไปเรียนพิเศษเพื่อเปิดโอกาสไปตามความฝันของตัวเองอย่างไรดี