ร้อยเดียว...ก็พอเพียง ไทย-อังกฤษ

เช้าวันหนึ่ง..เดินไปตลาด..ที่อยู่ด้านหลังหมู่บ้าน ..กำเงินไปหลายร้อย ..เพราะกลัวว่าจะห้ามใจ..ไม่ซื้อ..ไม่ได้

แต่สุดท้าย..จ่ายไปเพียง 91 บาท ..ยังมีเงินเหลืออีก 9 บาท ..กลับมาหยอดกระปุกที่บ้าน..

เงินไม่ถึงร้อย..ได้ของมากมาย..มีปาท่องโก๋ 3 คู่..ก๋วยเตี๋ยว 1 ห่อ..ข้าวต้มแดง 1 ถุง..กับข้าว 2 อย่าง

..น้ำเก๊กฮวย 1 ถุง..น้ำจับเลี้ยง 1 ถุง..ดอกไม้ไหว้พระ 1 กำ..มาลัย 1 พวง

ตอนเดินกลับบ้าน..มองเงินที่เหลือ 9 บาทในมือ..แบบงงๆ ..เงินเพียงหนึ่งร้อยบาท ..อยู่ได้ทั้งวัน ..

..ชีวิตแบบพอเพียง..ไม่ยากเลย..

One morning.. Went to market.. Behind the village. .. Bundle of money to hundreds .. I do not fear.. Do not buy.. Not.

But.. Paid just 91 baht.. Still have money remaining nine baht.. Gearbox drops back home ..

Money does not reach a hundred.. Have plenty of.. Have three pairs yourself.. One package of noodles.. One bag of red mush.. The second dish.

Chrysanthemum one bag .... Catch water 1 bag.. Respect the one clutching flowers.. First ring garlands.

I went back home.. For the remaining nine baht in hand.. And confused. .. The one hundred baht .. Is the day ..

.. Life is self-sufficient.. Not that hard.

[sr]

A good start.

May I suggest applying grammar to English writing too. Broken Thai or broken English is OK when we talk with friends in a lazy way. Applying grammar in speaking or writing helps us maintain our clear mind and our ability to communicate well in 'any' situation.

I offer this as an example of both broken Thai and broken English:

"แต่สุดท้าย..จ่ายไปเพียง 91 บาท ..ยังมีเงินเหลืออีก 9 บาท ..กลับมาหยอดกระปุกที่บ้าน..

But.. Paid just 91 baht.. Still have money remaining nine baht.. Gearbox drops back home .."

For comparison:
But in the end, only paid 91 baht, still 9 baht left to put in the saving jar at home..