จากผลการพัฒนาทางเศรษฐกิจวิถีชีวิตดั้งเดิมที่เคยทำนา ปลูกพืชสวนผสม มาเป็นปลูกเพื่อขายจนพื้นที่การเกษตรส่วนใหญ่กลายเป็นสวนยางพารา ปาล์มน้ำมัน ฯลฯ ผลผลิตขายได้เงินเป็นกอบเป็นกำซื้อหาปัจจัยสี่ตามสังคมสมัยใหม่ แต่เมื่อมีภัยธรรมชาติ การถูกเอาเปรียบจากกลไกตลาด สภาพนิเวศน์เสื่อมเพราะการใช้สารเคมีผิดวิธี เริ่มส่งสัญญาณความขัดสน

หนุ้ย ทิพย์ชื่น หรือบังหนุ้ย แห่งบ้านเกาะหยี ตำบลโคกสะบ้า อำเถอนาโยง จังหวัดตรัง อดีตข้าราชการกระทรวงสาธารณะสุข สังกัดหน่วยกำจัดมาลาเรีย ได้ตั้งวงหารือกันถึงวิธีการที่จะรับมือกับปัญหา

การพูดคุยได้ทราบบริบทชุมชนและศักยภาพชุมชน สู่ช่องทางการใช้โอกาสจากทรัพยากร โดยเฉพาะที่ดินหัวไร่ปลายนาหรือที่ว่างของไม้ยืนต้นที่ยังไม่ทันโตเต็มที่ เพื่อทำการเกษตรผสมผสานฟื้นฟูธรรมชาติ ลดการพึงพาผลผลิตจากภายนอกและเป็นรายได้เสริม

ในการนี้บางรายได้ทำอยู่แล้ว เช่น พี่น้ำปี สมาชิกในชุมชนจัดพื้นที่ส่วนหนึ่งโต่นยางพาราปลูกพืชอาหารโดยใช้แรงงานสมาชิกครอบครัวในยามว่าง

บังหนุ้ย ได้เผยแพร่วิธีคิดและประสานสสมาชิกได้เบื้องต้น 17 ราย ภายแนวคิดทำการเกษตรประณีต ผลผลิตอาหารปลอดภัย เน้นเกษตรอินทรีย์ ครอบครัวละประมาณ 1 ไร่ หรือบวกลบตามเหมาะสม จัดทำแผนแบบมีส่วนร่วม แล้วค่อยพัฒนาตามขั้นตอนหรือจัดการความรู้เป็นระยะๆ

สมาชิกของกลุ่มบางรายได้ดำเนินการมีประสพการณ์ระดับมีชุดความรู้ เช่นรายครอบครัวของลุงเพิ่ม บำรุงดินที่เป็นดินทราบด้วยมูลสุกรที่เลี้ยงไว้ พืชผลงอกงามดีมาก จะได้เป็นที่ศีกษาดูงานแลกเปล่ยนเรียนรู้

การดำเนินการแนวนี้เป็นการริเริ่มโดยชุมชน มีโอกาสพัฒนาไปสู่ความเป็นสังคมเชัมแข็ง เป็นเรื่องที่ทุกฝ่ายควรให้กำลังใจและสนับสนุน