ไม่ถึงกับบินเดี่ยวเสียทีเดียว

สองปีก่อน พี่ฝนชักชวนให้รู้จักน้องจี้ วีรญา เดชเฟื่อง อาจารย์แมน ปกรณ์ สุวรรณประภา และทีมอำนวยความสะดวก

เข้าอบรมการระดมจิตใจ (Mind storming) แล้วนำกิจกรรมบางอย่างไปใช้จัดกระบวนการเรียนรู้ให้กลุ่มคนที่ทำงานด้วย

กลับมาพบเพื่อนเก่า รู้จักเพื่อนใหม่ที่ภูเรือรีสอร์ท ในสถานที่เก่าที่เคยเข้าอบรม





อ.แมน เป็นผู้เหนี่ยวนำกระบวนการหลัก น้องจี้ ช่วยเตรียมและฝึก visual graphic capturing เล็กน้อย

อาจต้องหาทางฝึกอีกบ่อย ๆ น่าสนใจมาก

ที่น่าสนใจมากขึ้นอีก คือ ผู้คนที่เข้าร่วมกิจกรรมครั้งนี้






ไม่ว่าความคิด ความเชื่อ เบื้องหน้า เบื้องหลัง (หลังจริง ๆ) ก่อรูปความเป็นตัวตนที่คนอื่นเห็นว่าเป็น หรืออยากให้สังคมเห็น

ผ่านการคุยจากใจถึงใจ ๒ บ้าง ๓ บ้าง ๔ คน บ้าง จากน้อย ๆ ที่แตกต่างวัย เพศ ประสบการณ์

จนท้าย ๆ แล้วแต่จำนวนที่สนใจจะคุยกันเอง หรือท่องเที่ยวขึ้นยอดภูเรือ ไปวัดตักบาตร ไปตลาดหรือทำกิจกรรมอื่นนอกเวที

เน้นมากกว่า คือ คุยกับตัวเอง ผ่านการนั่งสมาธิบ้าง อยู่กับธรรมชาติบ้าง หรือการเขียนตัวอักษร วาดภาพ และสุดฮิต .... ภาพถ่าย

ทั้งแบบ Digital และบันทึกไว้ในใจ




การรับรู้ได้ว่าใส่ใจในการฟัง ใส่ใจในเรื่องราวด้วยยิ่งดี เป็นสะพานเชื่อมใจได้ง่าย

บนพื้นฐานความรักระหว่างเพื่อนมนุษย์ ที่ทีม อ.แมน คัดสรร จักรวาลจัดสรรให้พวกเรามาพบกันโดยไม่บังเอิญ

ในเวลาที่ใช่ ในสถานที่สัปปายะ ในสังฆะที่ถึงพร้อม และกิจกรรมที่โดนใจ












โปรดสังเกต ใคร ๆ ที่ดีใจกว่าเพื่อนคนที่โดดลงมาต่อสู้กับความกลัวของตัวเองเสียอีก

^_,^






คืนนี้ .... ฝันดีแน่นอนค่ะ

ไม่ใช่ "ครู" ผู้รู้สึกว่าต้องให้ ต้องสอน

แต่ Mentor - Mentee มีพื้นที่และช่วงเวลาให้หัวใจสัมผัสเหนี่ยวนำกันได้ว่ามิตรภาพบังเกิดแล้ว

พร้อมจะฉายฉานโชติช่วงชัชวาลย์

หรือเพียงกรุ่น ๆ อุ่นอิ่มในใจ .... พร้อมทบทวน สะท้อนซึ่งกันและกัน เสริมพลังชีวิตให้มีชีวา

ริเริ่มใหม่ทุก ๆ วัน ทุก ๆ ชั่วโมง นาที วินาที ....

ใจเรานั่นเอง เลือกทำอย่างรู้ตัวว่ามีความสุข สมดุล และมีความหมาย

เมื่อพร้อมเติบโต "ครู" ก็ปรากฏให้ "จิตใจ" พร้อมสั่นสะเทือนส่งสนามพลังแห่งรักแผ่ขยายไปได้อีก

เพียงแค่ตัดสินใจ .... ชั่วลัดนิ้วมือ

^_,^