บันทึกการเดินทางด้วยรอยเท้าตนเอง (57) : อย่าหยุดเดินทาง



เคยใช่ไหมในระหว่างการเดินท</wbr></wbr>าง
ทั้งฉันและเธอต่างล้วนได้พบ</wbr></wbr>และพราก
ต่อสรรพสิ่ง ทั้งซ้ำเดิมและแปลกใหม่
...
หลายต่อหลายครั้งเราสูญเสียสิ่งดีๆ ในระหว่างการเดินทาง

เราอาจฟูมฟายจ่อมจม เพราะรู้สึกว่าได้สูญเสียสิ</wbr></wbr>่งอันมีค่าที่สุดไปแล้ว
และเราก็ตกอยู่ในภาวะที่หลา</wbr></wbr>กรูป
มีทั้งที่ฉุดรั้งมิให้สูญเส</wbr></wbr>ีย
หรือไม่ก็ตะกายไขว่คว้าให้ไ</wbr></wbr>ด้คืนกลับมา
รวมถึงจ่อมจมตายซากโดยมิอาท</wbr></wbr>รต่อวันพรุ่ง
...
เราไม่อาจรู้ได้เลยว่าสิ่งท</wbr></wbr>ี่เราสูญเสียไปนั้น
ยิ่งใหญ่และมีค่าที่สุดแล้ว</wbr></wbr>เท่าที่เราพึงจะมีได้อีก
หรือกระทั่งไม่อาจรู้เลยว่า</wbr></wbr>อาจเป็นเพียงธุลีดินเล็กๆ
เมื่อเทียบกับสิ่งที่กำลังร</wbr></wbr>อเราอยู่ในวันพรุ่ง
...
ไม่ว่าชะตากรรมใดก็เถอะ
ก็ไม่สมควรที่จะหยุดเดินทาง
แม้ต้องสูญเสียสิ่งอันเป็นท</wbr></wbr>ี่รักระหว่างทางอีกร้อยครั้</wbr></wbr>งล้านครั้ง
ชีวิตก็ยังต้องเดินทาง...
...
เดินทาง และเดินทาง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน pandin



ความเห็น (2)

-สวัสดีครับ

-กับการก้าวเดินของชีวิต

-เรียนรู้..และกล้าที่จะก้าวเดินต่อ..

-ขอบคุณสำหรับกำลังใจ..ครับอาจารย์..


เขียนเมื่อ 

รับทราบครับ ;)...