บันทึกที่ 8 ห้องเรียนแบบบุบุฟเฟ่ (16 พฤศจิกายน 2559)

"ห้องเรียนแบบบุฟเฟ่ "

...เมื่อความวุ่นวายของนักเรียนชั้น ป.6 เกิดขึ้นกับครูฝึกสอน...

ในวันที่โรงเรียนมีการจัดพิธีบวงสรวงศาลพระภูมิและเจ้าที่ในโรงเรียน ถือว่าเป็นวันที่ดีวันหนึ่งค่ะ ทางโรงเรียนได้ย้ายศาลพระภูมิและเจ้าที่จากหลังโรงเรียนมาอยู่บริเวณหน้าโรงเรียนเพื่อให้คณะครู นักเรียน และผู้ปกครองได้มาไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ของโรงเรียนได้สะดวกขึ้น ซึ่งเกิดจากปัญหาที่ว่ามีผู้ปกครองหลายท่านไม่รู้สถานที่ไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ของโรงเรียน และก็ได้ฤกษ์งามยามดี วันเป็นมงคลที่จะทำพิธีบวงสรวง เชิญสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของโรงเรียนมาไว้ด้านหน้า ซึ่งได้เตรียมสถานที่ไว้แล้ว และหลังเลิกแถวคณะครูทุกท่านในโรงเรียนก็ได้เข้าร่วมพิธีนี้ และนักศึกษาฝึกสอนอย่างพวกเรา 5 คนก็ได้รับหน้าที่ในการควบคุมชั้นเรียนของแต่ละชั้นต่อไป ซึ่งก่อนที่จะเล่าถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นหลังจากนี้ ขอเล่าเรื่องที่น่าประทับใจในขะที่เข้าแถวก่อนนะคะ


ภาพนี้เป็นภาพหลังจากที่นักเรียนเลิกแถวและเดินกลับห้องเรียนค่ะ นี่เป็นเด็กนักเรียนชั้น ป.2 ซึ่งอาคารจะอยู่ด้านหลังจึงต้องเดินไกลหน่อย นักเรียนจะเดินแถวกลับไปอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย โดยที่นนักเรียนทุกคนจะต้องเอามือไขว้หลังแล้วเดินไปเป็นแถวเรียงหนึ่งเลยค่ะ และภาพต่อไปเป็นภาพในขณะที่นักเรียนทำกิจกรรมน้องไหว้พี่ นักเรียนทุกคนจะยกมือขึ้นพร้อมกับนั่งพับเพียบทั้งชายและหญิง แล้วพูดพร้อมกันว่า " งามเอยงามมารยาท ไทยทั้งชาติปฏิบัติไม่ขัดเขิน วัฒนธรรมนำใจให้เจริญ ขอเชิญชวนน้องพี่สวัสดีัน สวัสดีครับ สวัสดีค่ะ " ซึ่งน้อง ป.1-3 ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็จะไหว้พี่และพี่ก็จะรับไหว้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันรู้สึกประทับใจมาก


ฉันอยู่ประจำชั้น ป.6 จึงต้องดูแลนักเรียนชั้น ป.6 ทั้ง 5 ห้อง ซึ่งไม่มีครูท่านใดขึ้นมาเลย บางห้องเรียนก็สั่งงานไว้กับนักเรียน และบางห้องเรียนก็ไม่ได้ทำอะไรเลย นักเรียนประจำชั้นของฉัน ชั้น ป.6/4 ในช่วงแรกฉันได้เตรียมเกม 24 ไว้ให้นักเรียนเล่นยามว่าง และก็ได้นำมาใช้ในวันนี้นี่เอง ฉันมีสลากตัวเลขจำนวน 5 ตัวให้นักเรียนแต่ละคนจับสลากตัวเลขจากนั้นให้คิดคำนวณยังไงก็ได้ให้ได้คำตอบ 24 เท่านั้น ซึ่งเกมนี้นักเรียนชอบมาก บางคนก็ได้ตัวเลขที่ง่าย สามารถคิดคำนวณได้อย่างรวดเร็ว บางคนก็ได้ข้อยาก ทำให้ใช้เวลาคิดค่อนข้างนาน ฉันให้นักเรียนทำกิจกรรมแบบนี้อยู่บ่อย ๆ และสิ่งที่ฉันสังเกตได้ชัดก็คือนักเรียนสามารถคิดได้เร็วขึ้น มีวิธีการคิดที่หลากหลายขึ้น และที่สำคัญนักเรียนจะชอบมากหาให้ทำกิจกรรมแบบนี้ ฉันให้นักเรียนห้องฉันทำได้ไม่นาน ก็ต้องไปสอนแทนครูพี่เลี้ยงห้อง ป.6/2 สอนวิชาคณิตศาสตร์ นักเรียนห้องนี้ค่อนข้างดื้อ แต่ก็ยังตั้งใจเรียน มีนักเรียนในห้องคนหนึ่งไม่สบาย เพื่อนของเขาบอกฉันว่า ครูครับเพื่อนไม่สบาย ฉันก็บอกให้พาเพื่อนไปที่ห้องพยาบาล นักเรียนคนนั้นก็บอกว่า ผมไม่เป็นอะไรครับ ผมทานยามาแล้ว เพิ่งไปทานยาแล้วก็ขึ้นมาครับ ฉันก็คิดว่านักเรียนคงไม่ได้เป็นอะไรมาก ฉันก็สอนต่อไป จนเพื่อนของนักเรียนก็บอกฉันอยู่หลายรอบว่า เพื่อนตัวร้อนมาก ฉันก็พยายามบอกให้นักเรียนไปนอนพักที่ห้องพยาบาล เพราะฉันก็สังเกตเห็นหน้าตานักเรียนไม่ค่อยดีนัก ดูแล้วแทบจะลืมตาไม่ขึ้นเลยทีเดียว แต่นักเรียนก็ยังดื้อบอกว่าผมจะเรียนครับ พูดแบบนี้หลาย ๆ รอบ และไม่ยอมไปนอนพักเลย เช้านี้สอนห้องนี้ 3 ชั่วโมง ซึ่งในขณะที่สอนอยู่ก็ต้องเดินออกไปดูนักเรียนห้องอื่น ๆ ด้วย วนให้ครบทุกห้องเลยทีเดียว หรือจะเรียกอีกอย่างว่าดูแลนักเรียนแบบบุฟเฟ่เลยค่ะ เหมือนจับปูใส่กระด้ง เข้าไปห้องนี้ก็เงียบที พอเดินออกมาสักพักก็เสียงดังเหมือนเดิม โดยเฉพาะนักเรียนชั้น ป.6/1 ชอบวิ่งเล่นกันหน้าห้องเรียน ยอมรับว่าวันนี้เหนื่อยมากกับกาที่ต้องดูแลนักเรียน 5 ห้อง คนเดียว เป็นเวลาเกือบ 4 ชั่วโมง เหมือนไม่ได้นอนมา 4 วันเลยทีเดียว บางครั้งก็มีคำถามเกิดขึ้นในใจเสมอว่า "ถ้าหากไม่มีเรา เขาจะทำอย่างไร"

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวจิราภรณ์ ยาวิชัย...(ภาคเรียนที่ 2/2559)



ความเห็น (0)