ผมเขียนเรื่องของตัวเองมาหลายเรื่องแล้ว วันนี้ขอเอาหลานชายมานินทาสักหน่อย

สืบเนื่องจากตระกูลผมชอบเลี้ยงวัวกันเป็นส่วนใหญ่ เพราะเป็นลู่ทางแห่งการออมทรัพย์และเพิ่มทุนได้ดี บางคนทำได้ถึงมีทุนระดับซื้อรถแทรกเตอร์มารับจ้างไถนาก็ยังมี  ก็เลยมีเรื่องการเลี้ยงวัวของตระกูลมาเล่าให้ฟังได้ไม่ค่อยจำกัดเท่าไหร่

ผมมีหลานอยู่คนหนึ่ง เป็นลูกของพี่ชายคนกลาง(ที่ชอบเลี้ยงวัวเป็นชีวิตจิตใจเหมือนกัน) หลานผมชื่อเล่นว่า โอ ชื่อจริงว่า นายเสรี รวยสูงเนิน ตอนนี้อายุคงสัก ๓๐ ต้นๆ ประกอบอาชีพเลี้ยงวัวอยู่ที่อำเภอปักธงชัย นครราชสีมา เลี้ยงแบบที่ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าพันธุ์อะไรบ้าง เพราะมีแทบทุกอย่างที่เขามีกัน แต่เน้นไปที่วัวลุกผสมที่เหมาะกับภาคอีสาน (แห้งแล้ง ดินทรายจืด) เขาบอกว่าเขาลองมาหลายแบบ พอรู้ว่าอะไรดีไม่ดี แต่ยังลองต่อไป สมกับเป็นนักจัดการความรู้การเลี้ยงวัวในเขตแห้งแล้งจริงๆ

 แต่ก่อนผมก็ไม่ค่อยรู้เรื่องของเขาเท่าไหร่ เพราะวิถีชีวิตไม่ค่อยจะพบกันมากนัก จนเมื่อผมไปขอควายพี่ชายมาเลี้ยงที่นาของผม จึงได้มีโอกาสไปคุยกับหลานคนนี้ พบว่าเขามีการจัดการความรู้เรื่องพันธุ์วัวอีสานแบบสุดยอดเหมือนกัน มีทั้งลูกผสมสอง สาม สี่สายเลือด ที่ผมจำไม่ได้ว่าเป็นอะไรบ้าง มีทั้งผสมข้ามกลับไปมาหลายรูปแบบ จนเรียกได้ว่าวัว ๔๐ ตัวที่มีอยู่ ไม่มีการซ้ำสายเลือดกันเลย ผมจำไม่ค่อยได้หรอกเพราะกรอบความคิดรับความรู้ไม่ทัน

ผมเลยได้ความรู้หยาบๆ มาเป็นข้อสังเกตว่า ถ้าเป็นวัว KM นั้น จะต้องเป็นวัวที่หลากหลายสีและขนาดปะปนกัน มากกว่าที่จะเป็นแบบใดแบบหนึ่งเพียงอย่างเดียว

ผมก็เลยได้ความคิดมาว่าจะต้องสร้างฝูงวัวให้หลากหลายให้ได้ แบบที่หลานผมทำ จะได้เรียกว่าวัว KM บ้าง อีกไม่เกิน ๕ ปีรู้ผลแน่นอน ผมตั้งเป้าว่าจะมีวัวสัก ๕๐ แม่ ให้เท่ากับพ่อผมสมัยปี ๒๕๐๕ จะลองดูซิว่าจะได้ความรู้อะไรเพิ่มเติมบ้าง

ขอบคุณครับที่สนใจอ่าน