วันนี้ผมได้กำลังใจพุ่งมาจากหนังสือเล่มหนึ่ง ซึ่งได้มาโดยความบังเอิญ (โชคดีจริงๆ ที่บังเอิญ) ไปเจอตอนกำลังไปหาเรื่อง "จอมคนแผ่นดินเดือด" มาอ่าน

เป็นเรื่องราวของชายคนหนึ่งที่สู้ชีวิต ล้มลุกคลุกคลานหลายรอบ สู้เพื่อที่จะให้ฝันเป็นจริง หลายท่านคงได้ยินชื่อของเขาแต่ไม่เคยเห็นตัวเขา  จากลูกชายช่างเหล็กเล็กๆ กลายมาเป็นประธานบริษัทชั้นนำของญี่ปุ่นและโลกได้

คุณ ฮอนด้า..โซอิจิโร่ ฮอนด้า

Honda.jpg

สิ่งที่หนังสือถ่ายทอดภาพลักษณ์ของท่าน สิ่งแรกที่เห็น คือ

ความเป็นคนหัวดื้อ (รั้น) มาก

ห้ามใครเถียง โดยเฉพาะสิ่งที่ท่านคิดไว้หากจะเถียงต้องทำดูก่อนหรือเอาผลลัพธ์มาให้ท่านดู

  • ภายหลังลูกน้องจึงเข้าใจ สิ่งที่ท่านยืนกรานนั้นคือ ความหวังและความเชื่อมั่น
  • เป็นสิ่งที่สำคัญอย่างหนึ่งในการทำงานให้สำเร็จ
  • หากทุกคนมัวแต่หาข้อติอย่างนั้นอย่างนี้ กลัวอย่างนั้นอย่างนี้แล้วไม่ลงมือทำสักทีก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา

ท่านเป็นคนที่คิดแล้วทำทันทีและเป็นคนยอมรับความผิดพลาดหรือจุดด้อยของตนเอง

  • ตอนหนึ่งที่ผมประทับใจ คือ ตอนที่ท่านไม่ทราบสาเหตุที่หลอมทำแหวนลูกสูบเครื่องยนต์ไม่สำเร็จ
  • ท่านวิ่งไปสอบถามผู้มีความรู้ด้านต่างๆ จนมาได้คำตอบที่โรงเรียนช่างอุตสาหกรรม (ปัจจุบันคือ ม.คุสึโอกะ คณะวิศวกรรมศาสตร์)
  • อ.ที่นั้นบอกว่าสิ่งที่ท่านขาดในวงแหวน คือ ธาตุซิลิคอน เป็นตัวทำให้ลูกสูบเคลื่อนที่ได้ราบลื่นหากไม่มีสิ่งนี้ วงแหวนจะสึกกร่อนและแตกง่าย
  • รู้ไหมครับ สิ่งที่เขาทำคืออะไร เขาขอ อ.ท่านนั้นเข้าเรียนทันทีครับ
  • ประวัติท่านเป็นลูกช่างเหล็กเล็กๆ ในชนบทย่อมไม่ได้เรียนสูงอะไร ประกอบกับท่านเห็นว่าประสพการณ์ทำงานจริง สำคัญกว่าการไปเรียนเลยทำงานช่างตั้งแต่ยังเด็กๆ (แน่นอนว่าตอนที่พูดถึงธาตุซิลิกอน ท่านไม่รู้จักเลย)
  • ตอนนั้นท่านแต่งงานมีครอบครัว อายุก็กว่า 30 ปีแล้ว แต่ท่านก็ไม่อายเด็กๆ เข้าเรียนสม่ำเสมอพร้อมวิจัยไปด้วยจนงานสำเร็จและเรียนจบด้วย
  • ข้อนี้ผมได้คิดต่อยอดจากบันทึกก่อน เรื่อง ธรรมะเดลิเวรี่ การทำดีย่อมทำได้ทันที ไม่กดดัน หากเห็นเป็นสิ่งที่ถูกต้องต้องไม่สนใจต่อเสียงหรือสายตาคนรอบข้าง

สิ่งสุดท้ายที่ผมประทับใจ คือ ความรักชาติ

  • สถานการณ์ของญี่ปุ่นตอนนั้นเป็นช่วงหลังสงครามใหม่ๆ บริษัทรถส่วนมากจะก็อปปี้รถนอกมาขายหรือเป็นตัวแทนขายทั้งนั้น มีน้อยรายที่จะพัฒนาสินค้าตัวเองจากเริ่มต้น
  • อย่างคุณฮอนด้าที่เริ่มจากชิ้นส่วนเล็กๆ มาถึงโครงรถ จนกระทั้งมาเครื่องยนต์และกลายเป็นทั้งคันที่เขาผลิตเองสำเร็จโดยไม่พึ่งของนอก
  • เพราะเป้าหมายของท่านคือ สร้างรถที่ท่านและคนในชาติต้องภูมิใจ ต้องเหนือกว่าพวกต่างประเทศที่มาตีตลาดบ้านเรา
  • เลือดสูบฉีดไม๊ครับ ครั้งแรกที่ผมอ่านแลเวรู้สึกเลือดลมระอุขึ้นมาเลย

เลือดสูบฉีดครับ..โบร๋ว


ตอนจบแบบเบาๆ ครับ คำสอนที่ท่านสอนพนักงาน จนพนักงานทุกท่านให้ความเคารพเรียกท่านว่า "พ่อ" ทุกคน

"...การตัดสินใจผิดพลาดนะเป็นรื่องธรรมดา สิ่งสำคัญตือ การยอมรับความผิดพลาดอย่างจริงใจนะ.."

"..อย่าเพิ่งคิดไปก่อน ลงมือทำดูซะก่อนแล้วค่อยพูดออกมา.."

"..ใครไม่เตยรักผู้หญิงไม่สามารถผลิตสินค้าที่มีรสนิยมและมีสเน่ห์ได้..."


บันทึกนี้พิมพ์ไปเลือดสูบฉีดไปด้วยเวลา 40 นาที

 ขอให้ทุกท่านได้กำลังใจจากเรื่องนี้บ้างนะครับ