บันทึกที่ 4 จุดเริ่มต้น (8 พฤศจิกายน 2559)

"จุดเริ่มต้นของการติวโอเน็ต"

การทดสอบ Pre - o net


ในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส อากาศสดชื่น และเป็นจุดเริ่มต้นของการติวโอเนตเริ่มต้นในวันจันทร์นี้ ซึ่งตามที่ตกลงกันในระดับชั้น ป.6 จะมีการติวโอเนตกันในวันจันทร์นี้ ซึ่งในวันเดียวกันได้มีการประเมินนักเรียนพระราชทาน เป็นนักเรียนชั้น ป.6/5 ครูพี่เลี้ยงฉันได้ไปช่วยเตรียมงานร่มกันครูสายชั้น ป.6 อีกหลาย ๆ ท่าน เช้าวันนี้จึงเหลือครู ป.6 ประจำชั้นอยู่ 2 คน รวมกับฉันเป็น 3 คน ซึ่งต้องดูแลนักเรียนชั้น ป.6 จำนวน 5 ห้อง ครูพี่เลี้ยงได้มอบหมายให้ฉันสอนคณิตศาสตร์ ป.6/4 ในคาบติวโอเนต ฉันก็สอนเนื้อหาไปได้ประมาณ 2 ชั่วโมงและในชั่วโมงสุดท้ายมีนักเรียนห้อง ป.6/3 มาตามให้ไปสอนคณิตศาสตร์ เพราะนักเรียนบอกว่าวันนี้เรียนโดยใช้ตารางสอนปกติ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าครูในสายชั้นยังเกิดความเข้าใจที่ไม่ตรงกัน ทำให้การสื่อสารผิดพลาด โชคดีที่ในห้องเรียนฉันมีพี่แอร์หรือครูแอร์พี่เลี้ยงของตะวัน(ซึ่งเคยได้กล่าวมาแล้วว่าเป็นเด็กพิเศษ ที่ต้องมีพี่เลี้ยงดูแลย่างใกล้ชิด) ช่วยดูลห้องเรียนให้ ฉันจึงรีบไปสอนห้อง ป.6/3 ตามตารางเดิม ส่วนตอนบ่ายหลังจากที่ได้มีการประเมินนักเรียนพระราชทานเสร็จสิ้นแล้วครูพี่เลี้ยงและคณะครูสายชั้น ป.6 ก็เริ่มทะยอยขึ้นมาในห้องเรียน ฉันได้เข้าไปสอนนักเรียนชั้น ป.6/3 ต่อ และในระหว่างนั้นฉันได้เห็นครูสายชั้น ป.6 ได้ประชุมปรึกษาหารือกันในเรื่องดังกล่าว และฉันเพิ่งรู้ว่าตอนนี้ไม่มีครูประจำอยู่ที่ห้องเรียนเลย เมื่อฉันสอนห้องที่รับผิดชอบเสร็จแล้วก็วิ่งมาดูห้องประจำชั้น แต่พบว่ามีพี่แอร์ช่วยดูแลอยู่ ฉันรู้สึกโชคดีและต้องขอขอคุณพี่แอร์มาก ๆ ที่คอยช่วยเหลือตลอดมา เมื่อฉันเห็ว่าห้อง ป.6/4 รียบร้อยดีแล้วฉันจึงเข้าไปช่วยสอนนักเรียนชั้น ป.6/3 โดยให้นักเรียนเล่นเกม 24 และสอนโยงไปถึงเรื่องอาเซียน มีเรื่องเล่าให้นักเรียนฟังมากมาย ทำให้นักเรียนตั้งใจฟังยิ่งกว่าเรียนหนังสืออีก เมื่อคณะครูเลิกประชุมเหตุการณ์ทุกอย่างจึงเข้าสู่ปกติและได้ข้อสรุปว่า จะเริ่มจัดติวในวันพรุ่งนี้ ประกาศอย่างเป็นทางการ


และนี่เป็นภาพบรรยากาศการสอนนักเรียนในช่วงเช้า ซึ่งแต่ละคนยังคงมีใบหน้าสดชื่น แจ่มใส

วัและในวันอังคารจึงเป็นการทดสอบความรู้ขั้นพื้นฐานของนักเรียนเพื่อนำไปใช้เป็นข้อมูลในการจัดติวให้กับนักเรียนทั้ง 5 วิชาหลัก ได้แก่ คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ภาษาไทย สังคมศึกษาและภาษาอังกฤษ โดยมีเวลาในการทดสอบวิชาละ 50 นาที ซึ่งก็คงต้องใช้เวลาทั้งวันในการทดสอบนี้



ในขณะที่ให้นักเรียนทำแบบทดสอบวิชาแรกคือคณิตศาสตร์ ครูพี่เลี้ยงให้ฉันลองทำข้อสอบของนักเรียนไปด้วย จากการทำแบบทดสอบ ทำให้ฉันรู้ว่า ความรู้ที่เรียนมาแม้จะเป็นความรู้ของ ป.6 ถ้าไม่ได้ใช้ก็ลืมได้เช่นกัน และสิ่งที่ต้องเรียนรู้มากที่สุด คือ ก่อนทำข้อสอบต้องอ่านโจทย์ อ่านคำถามให้เข้าใจ และต้องคิดเลขด้วยความแม่นยำสูงมาก เพราะหากเราพลาดนิดเดียว ในข้อสอบยังคงมีตัวเลือกลวงเราอยู่หลายตัวเลือกมาก ฉันควรมีความรอบคอบมากกว่านี้ หลังจากที่สอบเสร็จเหลือเวลาอีก 1 ชั่วโมง ซึ่งเป็บคายสอนของฉันพอดีครูพี่เลี้ยงจึงให้ฉันสอนนักเรียน แ้มว่าจมีเสียงบ่นจากนักเรียนก็ตาม ฉันก็เห็นใจนักเรียนเหมือนกันสอบมาทั้งวันคาบสุดท้ายยังต้องมาเรียนคณิตศาสตร์อีก แต่ก็ต้องเรียนต่อไปค่ะ สู้ ๆ ค่ะ

วันนี้ขอพูดเรื่องที่นอกเหนือจากในโรงเรียนนิดนึงนะคะ หลังจากที่เลิกเรียนแล้วฉันไปเที่ยวตลาดนัดแม่ริมกับเพื่อน และได้เห็นนักเรียนชั้น ป.6 ห้องที่ฉันสอนอยู่มายืนร้องเพลง เล่นกีตาร์ ตีกลองกัน 2 คน และมีกล่องรับเงินสนับสนุนการศึกษาของเขา โดยเขียนว่า สมทบทุนการศึกษา ฉันเห็นภาพนี้แล้วรู้สึกจุก พูดไม่ออก รู้สึกประทับใจในตัวนักเรียน จากภาพที่เห็นสามารถสะท้อนเรื่องราวต่าง ๆ ได้หลายเรื่อง อยา่งแรกเลยก็คือ นักเรียนได้แสดงศักยภาพของตนเองได้ถูกทาง โดยการร้องเพลงเล่นดนตรี ซึ่งก็ถือว่าทำได้ดีเลยทีเดียว อย่างที่สองคือเด็ก ๆ ใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์มากกว่าเอาเวลานี้ไปเล่นเกม และข้อสุดท้ายคือนักเรียนไม่รู้สึกอาย หรือเคอะเขิลแม้แต่น้อย แสดงให้เห็นว่าเขาเคารพในอาชีพที่สุจริต ไม่อายทำกิน ฉันไม่รู้ว่าครอบครัวทางบ้านเขาเป็นอย่างไร แต่ฉันรู้สึกภูมิใจแทนครอบครัวของเขาที่มีบุตรหลานที่น่าชื่นชมแบบนี้ค่ะ ไม่ได้ถ่ายรูปมาฝากเพราะในขณะที่เจอฝนเริ่มตกลงมาแล้ว และมีทีท่าว่าจะตกหลักด้วย ฉันและเพื่อนจึงรีบนำเงินไปใส่กล่องให้นักเรียนและวิ่งไปหลบฝน เด็ก ๆ ยังคงมีความสุขกับการร้องเพลงแม้ว่าใจะเริ่มตกก็ยังคงร้องเพลงด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ครูภูมิใจในตัวพวกเรานะ ขอให้เติบโตเป็นคนดีของประเทศชาตินะคะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวจิราภรณ์ ยาวิชัย...(ภาคเรียนที่ 2/2559)



ความเห็น (0)