วันที่ 3 เรื่องที่เรามองข้าม (4 พฤศจิกายน 2559)

Fah Ladda
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

ภาพนี้อาจจะดูเป็นภาพที่ธรรมดา...เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นปกติของนักเรียนก่อนเข้าแถวเคารพธงชาติและหลังเลิกเรียน วันนี้เราเจอต้นแบบที่ดีมาก จากครูพี่เลี้ยงเราเอง ทุกเย็นครูจะบอกชื่อนักเรียน 2 คนที่ได้ถูห้องหลังเลิกเรียน ซึ่งแน่นอน นักเรียน 2 คนนั้นต้องเป็นนักเรียนที่มีพฤติกรรมที่เกเร ไม่ต้องใจเรียน ไม่ส่งงาน วันแรกที่เราอยู่กับครูพี่เลี้ยง ครูสอนเด็กถูพื้น ตอนแรกเรางงมาก ว่าทำไมครูต้องสอน...เด็กน่าจะทำเป็น มันไม่ใช่เรื่องยากเลย..เราเอาความรู้สึกตัวเอง เอาสิ่งที่ตัวเองทำได้ไปตัดสินเด็ก...แค่บิดผ้าถูพื้น เด็กยังบอกว่า “ผมทำไม่เป็น ?” เป็นครูนี่ไม่ใช่แค่การสอนหนังสือจริง ๆ นะ...เหตุการณ์วันนั้น มาเป็นแบบอย่างที่ดีให้เราในวันนี้ วันที่ครูพี่เลี้ยงเป็นครูเวรฝ้าหน้าประตู ต้องลงไปก่อน ไม่ได้อยู่ดูเด็กด้วย ดังนั้นหน้าที่ก็มาอยู่ที่เรา เราก็ทำตามครู เฝ้าเด็ก ช่วยเด็กทำเวร และเมื่อเวรประจำวันกวาดเสร็จ ก็ต้องถู เอาล่ะสิ...งานเข้า เราอธิบายว่า ต้องถูถอยหลัง จากข้างในมาข้างนอก เวลาที่ถูอย่าลืมถูใต้โต๊ะ ใต้เก้าอี้ด้วย อธิบายเด็กก็ยังไม่เข้าใจ ไม่ทำตามที่บอก...แบบนี้ก็ต้องสาธิตค่ะ...พอเราถูให้เด็กดู เด็กก็ทำตาม รู้สึกดีมาก...ขอบคุณเรื่องราวที่ปลุกความเป็นครูในวันนี้

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า...เราอย่าตัดสินเด็กด้วยความคิด ด้วยการกระทำของเรา ทุกเรื่องเป็นเรื่องละเอียดอ่อน ไม่ควรมองข้าม เด็กก็คือเด็ก ต้องได้รับคำสั่งสอนอีกมาก และครูก็คืออีกหนึ่งแบบอย่างที่เด็กทำตาม เด็กนำไปเป็นต้นแบบ “เพราะเจ้า...คือความหวัง”

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวลัดดาวัลย์ จันตะคุต (ภาคเรียนที่ 2/2559)



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

กรณีศึกษานี้เป็นประสบการณ์ทีดีทีเดียว ;)...