อีกบริบทหนึ่งของหยดน้ำตา


วันที่ 16 ตุลาคม 2559

วันที่ 4 แห่งห้วงวิปโยคของคนไทย

ผู้เขียนขอน้อมรับเต็มอกของลูกผู้ชาย

ว่าทุกครั้งที่เฝ้ามองพระราชประวัติของพระองค์ท่าน

พ่อหลวงของเรา…

น้ำตามันไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว

ทุกครั้งที่เห็นภาพร้องไห้ ภาพการปาดเช็ดน้ำตาของพสกนิกรชาวไทย

ผู้เขียนก็พลันอึ้ง และน้ำตาก็ปริ่มไหล ………

เมื่อนั่งพิจารณา ว่ามันคือการเศร้าโศกเสียใจหรืออย่างไร

เปล่าเลย…

แต่มันคือการสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ มากกว่าการเศร้าโศกเสียใจ

มากกว่าน้ำตาแห่งการสูญเสีย
มันเป็นน้ำตาแห่งปิติ ตื้นตัน บอกไม่ถูก

เหมือนคนที่ถูกถาม แล้วพูดไม่ออก มีแต่น้ำตาที่ไหลออกมาให้รับรู้

………

ไหลออกมาให้เต็มที่เลย น้ำตา…

ข้าพระพุทธเจ้า เข้าใจซาบซึ้งดีแล้ว

........

หมายเลขบันทึก: 617079เขียนเมื่อ 16 ตุลาคม 2016 08:17 น. ()แก้ไขเมื่อ 16 ตุลาคม 2016 08:25 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (4)

อัสสุชลล้นตา ล่วงหล่น

จิตพลังหมองหม่น มืดมิด

กำลังกายหายพล อ่อนล้า ใจแฮ

ประหนึ่งว่าญาติมิตร สิ้นสูญ สะเทือนใจ

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี