ครูบุญญฤทธิ์ สมบัติหลาย


  • ในห้วง 20 ปีที่ผ่านมา ศิษย์มหาวิทยาลัยขอนแก่น น้อยคนนักจะไม่รู้จัก ชายผู้มีวาทะเด็ด มัดใจมิตรรักนักพูดชั้นเอกที่มีชื่อว่า อาจารย์บุญญฤทธิ์ สมบัติหลาย หรือพี่หมูของน้องๆ อาจารย์บุญ ของเหล่าลูกศิษย์ ผมจำไม่แม่นว่าได้พบและฟังการบรรยายจากอาจารย์ครั้งแรกเมื่อใด แต่ก็มักจะได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของอาจารย์มาโดยตลอด ทั้งในฐานะ "วิทยากร" ผู้มากประสบการณ์ และรุ่นพี่ผู้เชี่ยวชาญในเวทีนักกิจกรรม ผู้วางรากฐานกิจกรรมหลายๆอย่างไว้ให้กับรุ่นน้อง จนออกดอกเห็นผลให้ได้ยินยลผลดอกอันหอมหวานอย่างงดงาม ทั้งริเริ่มเสริมเติมแต่ง ทั้งปันแบ่งอย่างมิรู้หวงแหน เพื่อให้มอดินแดงแห่งนี้ "โดดเด่นและสง่างาม" ผมเอง จับพลัดจับผลูไปรู้จักกับท่านอย่างไร ก็ยังเป็นคำถามที่ค้างคาใจมาโดยตลอด แต่กระนั้นก็อาจมิใช่สาระหลักเสียแล้ว เพราะแม้จะจำจุดเริ่มต้นไม่ได้ แต่ตลอดระยะทางและเวลาที่ผ่านล่วงมา ก็ได้ท่านอาจารย์พี่หมูนี่แหละที่คอย "เสริมพลังอยู่เป็นนิจ"
    เมื่อต้นเดือนกันยายน 2559 พบปะท่านในงานเกษียณอายุราชการ ท่านมาร่วมแสดงมุทิตาผู้เกษียณ เลยทำให้พวกเราได้พบปะกันกับพี่หมู การทายทักตามประสาพี่น้องจึงดูอบอุ่นอยู่มิขาด ก่อนร่ำลากัน อาจารย์พี่หมู ก็มิวายที่จะนัดหาโอกาสให้ไปทานข้าวด้วยกัน ทุกฝ่ายจึงตกปากรับคำนัดหมายกันว่า 3 ตุลาคม มื้อกลางวัน จะพบกันอีกครั้งเพื่อบอกกล่าวเล่าความตามวิถีชีวิตแห่งตนแก่กันและกันได้รับฟัง เมื่อถึงวันนัดหมาย เมื่อทานกลางวันเสร็จ ท่านก็ไม่ทิ้งความเป็นครูที่เอ็นดูศิษย์ ความเป็นพี่ที่เมตตาน้อง จึงมีคำสอนสั้นๆ แต่บาดลึกลงในใจ คงหมายจะตอกเสาเข็มเพื่อตรึงให้จิตใจมีฐานที่มั่นคง มิอ่อนไหวต่อแรงสั่นสะเทือนแห่งกิเลสหรือมารที่จะมาผจญในภายภาคหน้า ดั่งเป็นการเตือนสติเพื่อให้ตระหนักว่า ลูกเจ้าพ่อมอดินแดงจะย่อท้อมิได้ในการทำความดี ลูกพระธาตุพนมต้องทำตนให้สง่างามอยู่ในทุกท่วงท่า มิขาดมิเกิน สอนทั้งงานและคน
    คำสอนในวันนั้น แม้จะจำได้ไม่ชัดถ้อยเจนคำสักเท่าไหร่ แต่ก็รู้สึกและสัมผัสได้แห่งคุณค่าของพลังที่ส่งมอบผ่านท่วงท่าแห่งตลความเมตตาและเอ็นดู ... เรื่องของจุดเริ่มต้นว่าพบกันที่ไหนเมื่อไหร่ จึงมิใช่เรื่องสำคัญนัก เพราะเส้นทางที่ผ่านมาก็พิสูจน์ให้เห็นว่าท่านเป็นขุมทรัพย์อันทรงพลังอีกแหล่งหนึ่งที่สามารถเติมเชื้อไฟแห่งจิตใจได้เสมอ ขอบคุณพี่หมู บุญญฤทธิ์ สมบัติหลาย ที่กรุณาป้องปรามเพื่อเตือนสติว่าแม้จะปูพื้นฐานชีวิตอย่างมั่นคงเพียงใด ก็อาจจะมีวันที่สะดุดล้มอยู่บ้าง ก็ต้องอดทน หรือมีคนมาแซะฐานให้พังไปบ้าง ก็จำต้องอดทน ทนในความดีงามแห่งจิตแห่งใจและการประพฤติปฏิบัติ และที่สำคัญคือ ท่านกรุณาเลี้ยงอาหารกลางวันอย่างอิ่มหนำ
    ขอสดุดี ครูบุญญฤทธิ์ สมบัติหลาย KKU 18 ED



  • สีมอดินแดง5 ตุลาคม 2559

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน การพัฒนานักศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น



ความเห็น (0)