เมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว เราเรียนรู้กับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างไร และที่เกิดขึ้นแล้ว มีผลต่อวันเวลาที่เหลืออยู่อย่างไร




หลายต่อหลายครั้ง ชีวิตเราเผลอพลั้งเฉลิมฉลองระหว่างทาง แทนที่จะเป็นการสอบทานถอดบทเรียนระหว่างทาง ตรงกันข้ามกลับคิดฝันว่านั่นคือความสำเร็จ แต่ชีวิตก็อย่างว่า อะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้เสมอ มันมีตัวแปรทั้งภายในและภายนอก และตัวแปรเหล่านั้นก็มีทั้งที่เราควบคุมได้และควบคุมไม่ได้ สำคัญอยู่ที่ว่า เมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว เราเรียนรู้กับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างไร และที่เกิดขึ้นแล้ว มีผลต่อวันเวลาที่เหลืออยู่อย่างไร






หลายครั้งคราของชีวิต เรามักมีคำสัญญาร่วมกับเพื่อนร่วมทางเสมอ หากแต่ในความเป็นจริง จะมีสักกี่คนกันเล่าที่เกี่ยวก้อยไปด้วยกันจนถึงฝั่งฝันนั้น บางครั้งหลายคนแยกย้ายระหว่างทาง เพราะค้นพบว่าจุดหมายที่ว่านั้น ไม่ใช่จุดหมายของตัวเองอีกแล้ว หากแต่ในบางครั้งครา หลายคนก็แยกทางสู่วิธีการที่ต่างกัน แต่ก็ยังมาเยือนจุดหมายเดียวกันได้ในที่สุด ขึ้นอยู่กับว่าในวันที่มาถึงจุดหมายปลายฝันนั้น เขาจะยังคงเหมือนเดิม หรือเปลี่ยนไปเท่านั้นเอง






การใช้ชีวิต เราจำเป็นต้องตั้งคำถามกับตัวเองว่า เราใช้ชีวิตเพื่ออะไร อะไรคือจุดหมาย และถึงแม้ในบางคำถามอาจไม่พึงปรารถนาที่จะได้มาซึ่งคำตอบก็เถอะ กระนั้น เราก็ยังต้องตั้งคำถามอยู่ดี เพราะมันคือระบบและกลไกของการใช้ชีวิต