วันนี้คุณยายขับรถลุยโคลนไปดูเถียงนาน้อย ที่ตั้งใจทำให้พี่และหลานๆไว้หลบแดด หลบฝน เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ขับรถลุยโคลน ใจเต้นตุ้มๆต่อมๆ กลัวติดหล่ม แต่ก็พยายามประคองรถไปช้าๆ เพราะมีรอยรถผ่าน(หลายเลน อิอิ ) กลั้นใจขับไป 3 หลุมก็ผ่านไปด้วยดี แต่หลุมสุดท้ายติด ไม่มีแรงส่งเลย คุณยายก็เลยตัดสินใจใช้ 4L มีเสียงดังปิ๊บๆ ไม่แน่ใจว่าเสียงเตือนปกติหรือเสียงผิดปกติที่เราอาจเผลอไปกดเข้า แต่นาทีนั้นต้องตัดสินใจเหยียบคันเร่ง ปรากฎว่ารถเคลื่อนตัวไปได้ แต่มีแรงเหวี่ยงไปมา คุณพระ !!! ข้างหน้าเป็นสะพานข้ามลำห้วย รถพุ่งจากโคลนอย่างแรง เกือบลงห้วยแน่ะค่ะ ตัดสินใจหักพวงมาลัยออกซ้าย คิดว่าลงนาข้าวผ่านลวดหนามดีกว่าลงห้วย


โชคดีที่ประคองรถไว้ได้ พอจอดรถเสร็จก็มานั่งสาธุ สาธุ อยู่ข้างๆโพนข่อย คุณพระ คุณเจ้าช่วยไว้ไม่ให้รถลงห้วยค่ะ


ณ เวลานี้ยังหายใจไม่ทั่วปอด ก็เลยตัดสินใจโทรศัพท์ตามคุณพ่อบ้านให้มาขับรถออกจากถนนโคลนให้ด้วย ปลายสายหัวเราะอย่างขบขันว่า เอ๋า ..ไปได้คือสิกลับบ่ได้ล่ะนาง พะนะ แต่เค๊าก็ใจดี มีน้ำใจ ยอมขับรถมาจากมหาสารคาม เพื่อมาขับรถออกจากทุ่งนาให้ ...ขอบคุณนะคะ


พอสบายใจแล้วคุณยายก็เดินไปดูเถียงนา พอไปถึง คุณยายถึงกับปล่อยก๊ากออกมา นี่...เถียงนาหรือกุฏิพระกันแน่ บอกให้หลานชายทาสีส้ม เพราะเป็นสีประจำวันเกิด แต่ทำไมเป็นสีเหลืองแบบนี้ จำเป็นต้องควักเงินอีก 2,500 บาท ให้ไปซื้อสีส้มมาทาทับด่วน...จบการรายงานข่าววันนี้ค่ะ เถียงนาน้อยสมบูรณ์เมื่อไหร่ คุณยายจะนำภาพมาให้ชมนะคะ ท่าทางจะเปรี้ยวจี๊ดดด จนเข็ดฟันเลยล่ะค่ะ




ไม่ลึกมาก แต่เป็นดินเหนียวเลยทำให้ลื่นค่ะ


จอดได้แล้ว แต่ไม่กล้าขับกลับค่ะ อิอิ




ยืนยันว่าเป็นเถียงนาค่ะ ไม่ใช่กุฏิพระ นะคะ


ยีนส์ตัวเก่ง เปื้อนซะแล้ว