วันนี้อ่านวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับ Knowledge Sharing ในองค์กรธุรกิจ เขาสรุปข้อเสียของการอมพะนำความรู้ไว้ไม่แบ่งให้ใครว่า - ทำให้งานที่ทำไม่มีบูรณาการ จะแหลกเป็นริ้วๆ หรือเป็นกองๆ กระจัดกระจาย - เสียเวลามานั่งคิด นั่งทำสิ่งที่ซ้ำซ้อนกัน น่าเสียดายแรงและเวลา - บุคลากรแต่ละคนจะต้องใช้เวลาเรียนนานขึ้น (longer learning curve) เส้นโค้งแห่งการเรียนรู้ค่อยๆไต่ขึ้นและใช้เวลานานจึงจะรู้ได้ - เสียโอกาสความเจริญก้าวหน้าขององค์กร เขาบอกว่า ผู้นำขององค์กรจะต้องแก้ปัญหานี้โดยการวางยุทธศาสตร์ให้เกิดการแบ่งปันกัน ปัญหาก็คือ ใครรู้บ้าง หรือใครเคยประสบความสำเร็จในเรื่องนี้บ้าง ลองนำมาเล่าสู่กันฟังบ้าง แถมอีกนิดหนึ่ง ว่า ในโลกยุคปัจจุบันที่ข้อมูลสารสนเทศจะท่วมทับทั้งตัวนั้น การที่บุคคลหรือองค์กร "ได้รับสารสนเทศที่เหมาะสมกับเวลาและความต้องการ" เป็นปัจจัยสำคัญของความสำเร็จ