วันที่ 23 ไปจ่ายตลาดกัน (วันที่ 17 มิถุนายน 2559)

Fah Ladda
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ



ใบงาน
..ทุกใบงาน ครูทุกคนทำด้วยความตั้งใจ อยากให้เสริมความรู้นอกเหนือจากที่มีในหนังสือเรียน เมื่อก่อนตอนเป็นเด็ก ไม่ชอบทำใบงานมาก ต่อต้านตลอด คิดว่าแค่ในหนังสือ ในแบบฝึกหัดก็เยอะมากพอแล้ว แม้กระทั่งมาเรียนในรั้วมหาวิทยาลัย ปี 1 – ปี 4 ก็ยังไม่ชอบใบงาน อาจารย์ในมหาวิทยาลัยให้ใบงานเยอะมาก และใบงานแต่ละครั้งก็หลายหน้า ตัวหนังสือยาวเหยียด ไม่มีอะไรที่น่าสนใจ คิดแล้วยังตลกตัวเองอยู่...ว่ามาวันนี้ ทำไมความคิดเราเปลี่ยนไปมาก การที่เราได้มามีความรับผิดชอบมากขึ้น มายืนอยู่ในจุดที่มีคนเรียกเราว่า “ครู” ทำให้เข้าใจความต้องการที่ครูมอบให้ในวันนั้นเลย ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ จะตั้งใจเขียนใบงานทุกในงานด้วยความตั้งใจมากกว่านี้

และนี่ก็เป็นใบงานเกี่ยวกับการสรุป เรื่อง การตอบสนองของสัตว์ต่อสิ่งเร้า ในหนังสือแบบฝึกหัดวิทยาศาสตร์ไม่มีหรอก แต่เชื่อว่าจะทำให้พวกหนูเข้าใจมากขึ้นนะ




คณิตศาสตร์วันนี้เป็นเรื่อง การบวก กับกิจกรรม “จ่ายตลาด” ก่อนเรียน เราก็เดินเจอเด็กภายในโรงเรียน เป็นปกติที่เราสอนเด็กห้องไหน ห้องนั้นก็จะสนิทกับเรา ไปไหนมาไหน เจอกันก็จะไหว้และทักทายตลอด ซึ่งก่อนเรียนก็เจอกัน เราก็ทักทายว่า “คาบคณิตวันนี้...ครูจะพาไปจ่ายตลาด” และประโยคแรกที่เด็กถามกลับมา “เราจะไปยังไงกันหรอค่ะครู?” เราก็ได้แต่ยิ้มและเดินจากไป ไม่พอแค่นั้น เจอกันก็ถามเกี่ยวกับเรื่องตลาด ไปยังไง ไปตลาดที่ไหน ไปจริงหรอ อดยิ้มไม่ได้จริง ๆ กิจกรรม “จ่ายตลาด” ก็เริ่มที่การจ่ายโจทย์ให้กับนักเรียนแต่ละกลุ่มไปซื้อของตามที่แม่ต้องการ ซึ่งแต่ละกลุ่มจะได้โจทย์ไม่เหมือนกัน จากนั้นก็ให้ส่งตัวแทนไปซื้อของมา ของเราก็ทำเป็นบัตรภาพและเขียนกำกับราคาไว้ ติดและแขวนทั่วห้อง พอตัวแทนแต่ละกลุ่มไปซื้อของมาเรียบร้อย...ลืมบอกไปค่ะ เด็กบางคนอาจไม่รู้จักสิ่งของที่เรากำหนด ก็เลยแก้ปัญหาด้วยการเขียนข้อความสิ่งของติดไว้ด้วย จากที่ได้ของมาแล้ว ก็ให้ดูราคาที่ติดไว้ จากนั้นก็นำมาบวกกันลงในใบงานที่แจก แต่ละกลุ่มมีนักเรียนหลายคนก็อาจจะให้นักเรียนไปจ่ายตลาดสัก 2 – 3 รอบ

ตอนที่เรียนในมหาวิทยาลัยเรามีไฟของความเป็นครูมาก คิดตลอดว่าถ้าอยู่ปี 5 ได้มาฝึกสอน จะทำทุกคาบ ทุกกิจกรรมให้ดีที่สุด แต่พอมาเจอกับสถานการณ์จริงใจก็บั่นทอนไปตามสภาวการณ์ที่เราเจอ แน่นอนถ้าเราเจอนักเรียนที่น่ารัก ตั้งใจเรียน เราก็มีกำลังใจที่จะเตรียมการเรียนการสอนในครั้งต่อ ๆ ไป อยากหากิจกรรมที่สนุกสนาน แปลกใหม่ให้เล่น มาให้ทำ แต่ตรงกันข้ามถ้าเราเจอนักเรียนที่ก้าวร้าว ไม่ตั้งใจเรียนเวลาที่สอน พลังงานเราก็จะหมดไปโดยอัตโนมัติ แต่เราก็ปฏิเสธไม่ได้ที่จะเจอเด็กที่แตกต่างกันไป ทำได้แค่ทำทุกอย่างให้ดีขึ้น

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวลัดดาวัลย์ จันตะคุต (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)