วันที่ 85 เรียนต่อเลยได้ไหม...(14 กันยายน 2559)

วันนี้ไปโรงเรียนพร้อมสายฝนอีกแล้ว ดูจากสภาพบรรยากาศแล้ว วันนี้ฝนน่าจะตกทั้งวัน แต่ไม่เป็นไร ยังไงเราก็อยู่ในห้องเรียนทั้งวัน สำหรับวันนี้มีสอน 2 คาบรวด แต่เนื่องจากสอนคณิตศาสตร์จนเพลิน วันนี้ก็เลยไม่ได้สอนวิชาภาษาไทย แต่จะทำยังไงได้ล่ะ ในเมื่อนักเรียนเรียกร้องอยากจะเรียนคณิตศาสตร์กัน เอาสิคะ จัดให้เลยค่ะ ถือว่าเป็นการทบทวนเนื้อหา และก็ขึ้นเรื่องใหม่ไปด้วยละกัน สำหรับเรื่องโจทย์ปัญหา ไม่ว่าจะเป็นการบวก ลบ หรือคูณ นักเรียนส่วนใหญ่ยังไม่สามารถวิเคราะห์โจทย์ปัญหากันได้เลย ไม่เป็นไร ฉันจะพยายามสอนเด็ก ให้เด็กทำได้ด้วยตนเองอย่างมั่นใจ

หลังจากสอนคณิตศาสตร์ผ่านไป 2 คาบรวด ก็เข้าสู่หน้าที่เดิม นั่นก็คือตรวจงานนั้นเอง แต่ยังตรวจไม่ถึงไหน ก็ได้เวลากินข้าวอีกแล้ว สำหรับมื้อนี้เป็นของโปรดของเราอีกแล้ว นั่นก็คือ ผัดผักบุ้งหมูสับ และซุปแครอทหมูเด้ง อร่อยที่สุดเลย

เข้าสู่การเรียนในภาคบ่าย ฉันก็ใช้เวลาที่ว่างจากการสอนตรวจงานนักเรียนโดยด่วน เพราะนี่ถือเป็นโอกาสดี ที่ห้องเรียนเงียบสลบ เพราะนักเรียนไปเรียนวิชาอื่นกันหมด ตรวจเสร็จแล้ว 1 กอง ก็ยังเหลืออีก 1 กอง สุดท้ายก็ตรวจไม่เสร็จ เข้าคาบที่ 7 ลูกเสือ ผู้บำเพ็ญอีกแล้ว วันนี้สอนให้นักเรียนประดิษฐ์ของจากเศษวัสดุเหลือใช้ เด็ก ๆ ตั้งใจ พยายามกันอย่างมาก รอลุ้นไปด้วยว่าผลงานจะออกมายังไง



แม้ว่ากระปุกออมสินที่ออกมา จะดูไม่เหมือนกระปุกออมสิน แต่ทีเชอร์ก็เห็นถึงความตั้งใจ ความสามัคคี และการยอมรับความคิดเห็นของกันและกันของพวกหนู เลิศมากค่ะ (กระบวนการทำงานสำคัญกว่าผลงานที่ออกมา)

หลังจากนั้นก็เข้าสู่ในคาบ gifted ตรวจงานกันต่อไป เสร็จพอดี ก็หมดคาบพอดี หน้าที่ต่อจากนี้ก็คือเฝ้าเด็ก แต่แล้วก็มีข่าวแจ้งในไลน์กลุ่มฝึกสอน เมื่อมีคำสั่งให้นักศึกษาฝึกสอนผู้หญิงซ้อมแชร์บอล เพื่อแข่งขันกับเจริญมอเตอร์ในวันศุกร์นี้ หา...อะไรกัน แบบไม่ทันตั้งตัวอีกแล้ว...หลังจากที่ห่างหายที่ไม่ได้จับบอลอย่างจริงจัง มาตั้ง 6-7 ปี วันนี้ต้องมาจับอีกครั้งมันยังไง ๆ ไม่รู้นะ จะพยายามค่ะ

*บางอย่างเราก็ต้องยอมรับด้วยตนเอง ไม่ใช่ให้คนอื่นมายอมรับด้วย*

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวรัตนา กาวีเมือง...(ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)