"และแล้ววันที่นักเรียนรอคอยก็มาถึง...."

วันนี้คณะครูและนักเรียนสายชั้น ป.3 เดินทางไปทัศนศึกษาที่หมู่บ้านป่าตาล อ.หางดง จ.เชียงใหม่ เพื่อศึกษาวิธีการและขั้นตอนในการทำเครื่องปั้นดินเผา และเดินทางไปเวียงกุมกาม เพื่อศึกษาประวัติศาสตร์ ความเป็นมาของเวียงกุมกาม เมืองโบราณใต้ภิภพ ที่ถูกค้นพบในเขต อ.สารภี จ.เชียงใหม่


เมื่อใกล้ถึงเวลาเข้าแถวนักเรียนแต่ละคนเริ่มทะยอยกันเดินมาบริเวณลานโดม ซึ่งเป็นจุดนัดพบสำหรับการไปทัศนศึกษาในวันนี้ เด็ก ๆ เดินทางมาโรงเรียนแต่เช้า เมื่อได้รับการชี้แจงการนั่งรถแต่ละคันแล้ว ก็แจกอาหารกลางวัน นั่นก็คือ ข้าวหมูทอดนั่นเอง นักเรียนและครูจะได้รับข้าวคนละ 1 ชุด รวมถึงน้ำเปล่าขวดเล็กคนละ 1 ขวด เมื่อได้ของครบแล้วก็มายืนรอเข้าแถวขึ้นรถ ฉันได้ประจำอยู่รถคันที่ 5 ซึ่งมีทั้งนักเรียนชายและนักเรียนหญิง ฉันให้นักเรียนชายที่เมารถนั่งข้างหน้า ส่วนฉันนั่งข้างประตูเพื่อดูแลนักเรียนบริเวณด้านหลังรถตู้ หลังจากที่ขึ้นรถแล้วนักเรียนทุกคนตื่นเต้น คุยกันเสียงดัง บางคนหยิบขนมออกมาทานเห็นแล้วก็คิดถึงเราตอนที่ยังเป็นเด็ก ฉันก็ทำแบบนี้เช่นกัน เมื่อใกล้ถึงวัดป่าตาลนักเรียนส่วนใหญ่ก็หลับแล้ว ฉันก็ต้องปลุกนักเรียนให้ตื่นและลงรถมา มีนักเรียนหญิงคนหนึ่งเวียนหัวมาก หน้าซีดมากเลย ฉันต้องหายาดมมาให้


เมื่อรถทุกคันเดินทางมาถึงวัดเรียบร้อยแล้วก็แจกของว่างให้นักเรียนทานก่อนแยกย้ายกันไปในแต่ละฐาน


ห้องเรียนโครงการปกติห้อง 1 และ 2 ได้เดินทางไปที่โรงเรียนบ้านป่าตาล ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากวัดมาก ส่วนโครงการอื่นจะแยกย้ายกันไปตามสถานที่สำคัญต่าง ๆ ของหมู่บ้าน เมื่อมาถึงนโรงเรียนก็แบ่งนัเรียนออกเป็น 2 กลุ่มแยกตามห้องเรียน นั่งเป็นวงกลม แต่ละห้องจะมีวิทยากรประจำกลุ่มคอยสอนวิธีการปั้นดินเป็นรูปต่าง ๆ ตามที่นักเรียนต้องการ เช่น หมู ยีราฟ เต่า ฯลฯ




เมื่อนักเรียนได้เรียนรู้การปั้นเครื่องปั้นดินเผาเสร็จแล้วก็คณะครูจึงได้เตรียมน้ำไว้สำหรับล้างมือเพื่อรับประทานอาหารกลางวัน และมานั่งรับประทานอาหารกลางวันร่วมกัน รวมถึงทานขนมร่วมกันด้วยเพราะต่างคนต่างนำขนมมาเต็มกระเป๋าเลย


หลังจากนั้นไม่นานก็เกิดเหตุการที่ไม่คาดฝันขึ้น มีนักเรียนห้องฉันคลานเล่นกันและมีคนขี่หลังเพื่อน เล่นกันอยู่ดี ๆ มีนักเรียนชายคนหนึ่งรับน้ำหนักเพื่อนไม่ไหวล้มลง ปากแตก เลือดออกเยอะมาก ครูพี่เลี้ยงจึงพาไปหาหมอที่อนามัยข้างโรงเรียน เมื่อรับประทานอาหารกลางวันเสร็จก็กล่าวขอบคุณวิทยากรและเดินทางไปขึ้นรถบริเวณหน้าหมู่บ้าน โดยจะมีรถตู้มารับที่นั่น

แล้วจึงออกเดินทางไปที่เวียงกุมกามกันต่อไป เมื่อไปถึงได้มีนักเรียนบางส่วนนั่งรถรางไปก่อนแล้ว และฉันต้องรอรอบที่ 2 ระหว่างที่รอมีฝนตกหนักมากนักเรียนต่างวิ่งเข้ามาหลบฝนในร่ม ผ่านไปสักพักฝนจึงหยุดตก และมีรถรางมารับเราไปเยี่ยมชมวัดต่าง ๆ ในเวียงกุมกามพร้อมบรรยายประวัติความเป็นมาของแต่ละวัดให้เด็ก ๆ ฟังด้วย ลุงเก่งมากเลย





และเมื่อมาถึงจุดสุดท้ายก็ให้นักเรียนลงจากรถและเดินเที่ยวชมสถานที่ต่าง ๆ ในวัดและรอขึ้นรถตู้กลับโรงเรียน วันนี้ทั้งวันเจอทุกฤดูทั้งร้อน ทั้งฝน และหนาว แต่ก็มีความสุข มีความประทับใจหลาย ๆ อย่างทั้งสถานที่ ทั้งความรู้ที่ได้รับ รวมทั้งมิตรภาพที่ดีระหว่างเพื่อนฝึกสอน ที่เริ่มสนิทกันมากขึ้น และสุดท้ายขอขอบคุณช่วงเวลาดี ๆ ที่เกิดขึ้นในวันนี้ค่ะ