ครั้งที่ 42 (วันพุธ ที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ.2559)

บันทึกการฝึกสอน

วันพุธ ที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ.2559

เรื่อง “ความรู้สึกของการนิเทศการสอนครั้งแรก”


“นิเทศการสอน สิ่งแน่นอนที่ต้องเจอ ฉันและเธอคือของคู่กัน” เช้าที่ว้าวุ่นใจ ความกังวล ความกดดัน ความกลัวปะปนกันไปหมดบอกกับตัวเองว่าฉันจะทำอย่างไรจบมือตัวเองเย็นเฉียบตื่นเต้นน่าดู คุณครูทุกท่านที่นั่งอยู่ในห้องพักครูต่างหัวเราะชอบใจในท่าทางกังวลของเรา ครูท่านบอกว่าไม่ต้องเครียดปล่อยไปตามสบายถ้าเราเตรียมมาพร้อมแล้วไม่มียากเกินความสามารถของเราไปได้ คุณครูทุกท่านก็ให้กำลังใจกับเราทุกคน คุณครูท่านยังบอกอีกว่า เราต้องทำได้ เราต้องทำได้มั่นใจในตัวเองเข้าใจ มุ่งมั่นไม่ต้องกลัวไม่ต้องเกรง ไม่มีอะไรเกินความสมารถของเราไปได้ “จำไว้ขณะที่เราเป็นนักศึกษาฝึกสอนเราผิดพลาดได้ก็แก้ไขใหม่ได้แต่ถ้าเราเป็นครูจริงๆความผิดพลาดที่เกิดขึ้นต้องน้อยที่สุด ฉะนั้นไม่มีอะไรต้องกลัว ไม่มีอะไรให้กังวล” เมื่อครูเชื่อมั่นในตัวเราขนาดนี้เราก็อย่างทำให้พวกท่านผิดหวัง จากนั้นความมุ่งมั่นในการสอนวันนี้ก็เกิดขึ้นเราได้แต่ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือทบทวนความรู้ก่อนที่จะความรู้ไปสอนอ่านจนหมดคาบในคาบแรก คาบเรียนที่สองก็มาถึงจนได้บอกกับตัวเองว่า ต้องเข้าสอนแล้วสินะเราจะทำอย่างไรดีตื่นเต้นจนบอกไม่ถูกเลย อาจารย์นิเทศก็เตรียมพร้อมนั่งห้องเรียนเรียบร้อย ณ เวลานั้นทำตัวไม่ถูกเลยจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวรู้แค่ว่าเป็นไงเป็นกันลุยไปเลยทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดเท่านั้นที่เราทำได้ในวินาทีนั้น โดยในครั้งนี้กิจกรรมการเรียนการสอนก็เป็นแบบธรรมดาทั่วไปไม่มีอะไรมากขั้นตอนการเรียนการสอนก็ธรรมดาไม่มีอะไรแปลกใหม่แต่กิจกรรมน่าสนใจนักเรียนตั้งใจเรียนให้ความร่วมมือในการทำกิจกรรมเป็นอย่างดีจนทำให้การนิเทศในครั้งนี้ผ่านพ้นไปด้วยดี ขอบคุณค่ะ สู้ต่อไปอย่าได้ท้อ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวนันท์ดณุชยา ณภัคพงศ์ชัย (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)