๔๔๒. ห้องพยาบาล...ห้องพิเศษสุดในโรงเรียน

ผมตัดสินใจลุยงานที่ห้องเรียน ป.๒ (เดิม) ดำเนินการปรับปรุงให้เป็นห้องพยาบาล ของโรงเรียน จนเสร็จเรียบร้อย มองดูกว้างขวาง สะอาดตา และมีอากาศถ่ายเท มีพัดลม ทีวี เหมือนเป็นห้องที่พิเศษห้องหนึ่ง

โรงเรียนบ้านหนองผือ คงเป็นโรงเรียนเดียวในประเทศไทย ที่มีอาคารเรียนชั้นเดียว เพียงหลังเดียว.....ที่เก่าแก่มาก ๆ เป็นอาคารแบบดั้งเดิมที่สร้างโดย..องค์การบริหารส่วนจังหวัด แต่ ณ วันนี้ ก็มีความเหมาะสมกับจำนวนนักเรียน ที่มีเพียง ๗๗ คน/ ครู ๔ คน เปิดสอนชั้น อนุบาล ๑ – ป.๖ ดังนั้น ครู ๑ คน จะต้องสอน ๒ ชั้นเรียน...

มีอาคารประกอบเล็กๆอีก ๒ หลัง หลังหนึ่ง ชาวบ้านสร้างให้ อีกหลังหนึ่ง นักศึกษา ที่มาออกค่ายอาสา สร้างให้..ต่อมาทั้งสองหลัง โรงเรียนได้ขยับขยายต่อเติมให้กว้างขวางขึ้น ใช้เป็นห้องเรียนอนุบาลกับใช้เป็น อาคารห้องสมุด( เดิม) ใกล้ๆห้องสมุดก็ใช้เป็นโกดังเก็บของจิปาถะ

ต่อมา...พอมีห้องสมุดหลังใหม่ ผมจึงใช้ห้องสมุดหลังเดิมที่ว่านี้ เป็นห้องเรียน ป.๒ และตกแต่งห้องข้างๆเป็นห้อง..พอเพียง จัดเก็บสื่อและผลิตภัณฑ์ในโครงการ..พอเพียง และใช้เก็บเครื่องดนตรี เครื่องกีฬาและกั้นเป็นห้องสหกรณ์...จึงนับเป็นอาคารประกอบที่ใช้อย่างคุ้มค่า.. แบบว่าอเนกประสงค์จริงๆ

ปีการศึกษานี้...ครูย้ายไป ๑ คน ทุกสิ่งทุกอย่างต้องเปลี่ยนแปลงใหม่หมด..นักเรียน ป..๒ ต้องไปเรียนรวมที่ห้อง ป.๑ ให้ครู ป.๑ สอนควบ จึงทำให้ห้องเรียน ป.๒ ว่างเปล่า....

วันนี้ ผมตัดสินใจลุยงานที่ห้องเรียน ป.๒ (เดิม) ดำเนินการปรับปรุงให้เป็นห้องพยาบาล ของโรงเรียน จนเสร็จเรียบร้อย มองดูกว้างขวาง สะอาดตา และมีอากาศถ่ายเท มีพัดลม ทีวี เหมือนเป็นห้องที่พิเศษห้องหนึ่ง ถ้าได้นำโต๊ะคอมพิวเตอร์ออกไปบ้าง ก็คงจะทำให้ห้องดูโล่งโปร่งสบายตามากกว่านี้

แทบไม่น่าเชื่อ...ในรอบ ๑๐ ปี อาคารประกอบเก่าๆหลังนี้ ถูกปรับปรุง เปลี่ยนแปลงหลายครั้ง แต่ละครั้ง..ก็ผิดแผกแตกต่างกันไป..แต่ทุกครั้ง ต้องมีการทาสี ...แทบจะทุกครั้ง จำได้ว่า ครั้งหลังสุดติดตั้งฝ้าเพดาน ปรับระบบไฟฟ้า พัดลม และติดตั้งกันสาดหน้าอาคาร นึกย้อนไปจาก..ห้องสมุดขนาดเล็กมาก คับแคบ กลับกลายเป็นห้องเรียน ป.๒ จนถึงวันนี้ ...เปลี่ยนเป็นห้องพยาบาล..เรียบร้อย โรงเรียนขนาดเล็ก

และก็คงเป็นห้องพยาบาลที่พิเศษสุดไปอีกนาน..เพราะห้องเรียนของนักเรียนลงตัว ให้เรียนควบชั้นกันไปเป็นที่เรียบร้อย...เช่นเดียวกัน.

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๒๔ สิงหาคม ๒๕๕๙










บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

เยี่ยมเลยค่ะ .... น่านอนค่ะ


เขียนเมื่อ 

มีทุเรียนบ้านย่านซื่อ เมืองกุยบุรีมรฝากจ้าา