หัวเขาแดงแหล่งไทยคดี

ยูมิ
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ


เขาแดงตั้งอยู่ทางตอนใต้ สุดปลายแหลมทรายหาดสทิงพระ แผ่นดินเชิงเขาที่ราบลุ่มทางทิศเหนือนั้นคือที่ตั้งเมืองสงขลาโบราณซึ่งอยู่ในสมัยอาณาจักรกรุงศรีอยุธยา เขาแดงคือจุดมองเป้าหมายของนักเดินเรือโบราณที่จะนำเรือเข้าจอดเทียบท่าด้วยลักษณะเขาแดงดุจรูปจระเข้ ที่มีชื่อว่าเขาแดงมาจากหินโคลน ( mudstone ) มองเห็นเป็นสีแดง ตรงส่วนหัวเขายื่นลงปากน้ำทะเล มองบนหลังเขาจะเป็นป้อมปืนโบราณอยู่เรียงรายขึ้นไปสู่ยอดเขา ด้านข้างเขาจะมีถ้ำภายในถ้ำมีศาลเจ้าทวดเขาแดงเป็นเทพเจ้ามาสิ่งอยู่คอยคุ้มภัยแด่ผู้นับถือและมีรูปแกะสลักเทพเจ้าของชาวจีนชื่อ เอ็งบ้วนต๊ะ ถือว่าเป็นเทพเจ้าฝ่ายบุ๋น สถานที่แห่งนี้มีชื่อเสียงมากช่วงเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ในราวปี พ.ศ. 2484 ชาวสงขลาเข้าไปหลบภัยในถ้ำแห่งนี้แล้วถูกทิ้งระเบิดลงมามากกว่า 6 ลูกปรากฏว่า ระเบิดไม่ทำงานผู้คนรอดตาย

มีเรื่องเล่าว่าด้วยชาวเรือมีท่านโมกุลเป็นหัวหน้ามาจากเมืองสาเล ท่านทำงานอยู่ในสำนักราชวงศ์สุลต่านแห่งกรุงยอกยากาต้า เกาะชะวา ท่านนำคณะหลบภัยจากพวกชาวดัชหรือฮอลันดาที่กำลังล่าอาณานิคม ท่านมาเห็นที่ทำเลดีจึงตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณชายหาดเขาแดงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2145 ต่อมาในปี พ.ศ. 2148 ท่านได้ถวายตัวเป็นข้าของแผ่นดินสยามในสมัยพระเจ้าเอกาทศรถแห่งอาณาจักรกรุงศรีอยุธยา โดยพระองค์ตั้งให้ท่านโมกุลดูแลเมืองสงขลา ต่อมาท่านมีบุตรชาย 1 คนคือ สุลัยมาน บุตรี 2 คือ ฟารีซี และ ฟาติมะห์ ครั้นเมื่อเจ้าเมืองล่วงลับ สุลัยมาน ขึ้นมาเป็นเจ้าเมืองแท่นบิดา และในปี พ.ศ. 2172 สมัยพระเจ้าปราสาททอง เกิดกรณีแย่งชิงบัลลังก์กัน ท่านจึงประกาศให้เมืองสงขลาเป็นรัฐอิสระไม่ขึ้นต่ออาญาจักรกรุงศรีอยุธยาในปี พ.ศ. 2185 โดยมีสุลต่านสุลัยมานปกครองรัฐอิสระนี้ ในปี พ.ศ. 2211 ขณะอายุ 76 ปี สุลต่านสุลัยมานได้ล่วงลับ บุตรชายคนโตชื่อ มุสตาฟา ขึ้นมาปกครองต่อไปในปี พ.ศ. 2211-2223 ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เมืองสิงหราได้ถูกปราบแล้วถูกทิ้งร้างอยู่นาน

ครั้นเมื่อภัยสงครามสงบลงแล้วยังมีบางกลุ่มที่วกกลับมาอยู่อาศัยริมทะเลสาบสงขลาใกล้หัวเขาแดงจนกลายมาเป็นชุมชนหัวเขา ต. หัวเขา อ. สิงหนคร จ. สงขลาในปัจจุบัน ซึ่งมีสองตระกูลใหญ่ ๆ คือ ตระกูลพิทักษ์คุมพล ที่มีความโดดเด่นทางสายศาสนา และตระกูลศรีคงคา มีความโดดเด่นทางสายการเมืองการปกครอง ด้วยพื้นที่ในน้ำมีปลามากเป็นแหล่งทำมาหากินมีเงินใช้พร้อมทั้งส่งบุตรหลานของชุมชนชาวหัวเขาไปเรียนต่อเมืองนอกได้รับการศึกษาที่ก้าวหน้าในประเทศต่าง ๆ เช่น อียิปต์ ตูรกี อินโดนีเซีย มาเล เป็นต้นแล.

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วัฒนธรรมท้องถิ่น



ความเห็น (0)