​26/7/59 (ต้นไม้เต้นรำ)

<p “=”“>26/7/59 (ต้นไม้เต้นรำ) </p>

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ผมทำงานวนไป เพราะงานค้างมาก โดยรวมแล้วใช้เวลาประมาณครึ่งวันเต็มๆ สำหรับการสอนวันนี้ ขอบอกว่าผมทุ่มเทมากๆครับ เมื่อวานผมได้ขับรถผ่าดงพายุฝนเพื่อที่จะไปนำเอาต้นแม่ช้อยนางรำ ซึ่งเป็นต้นมาต้นเดียวที่ตอบสนองต่อเสียง ที่สามารถหาได้ในประเทศไทย(ผมคิดว่าอย่างงั้นนะครับ) ผมตื่นเช้าเพื่อที่จะแบกไอ่สองต้นนี้มาสอนนักเรียน เพื่อให้นักเรียนได้เห็นของจริง ได้รู้ว่ามันมีจริงนะไอ่ต้นที่มันเต้นได้เนี่ย เริ่มต้นจากผมนำมาวางไว้ที่ห้องทำงาน ก็จะมีคนมาทำเรื่อยๆว่า “เอาต้นไม้มาทำอะไร” กับ “คุยกับต้นไม้ทำไม เป็นผีบ้าเหรอ” คือว่าผมแค่ทดสอบครับ ว่ามันดิ้นได้จริงๆเหรอ

พอถึงชั่วโมงเรียนครับ ผมก็ทำตามสเต็ปที่วางไว้เลย เริ่มจากเปิดเพลงแล้วให้นักเรียนขยับร่างกายตามเสียงเพลงอย่างอิสระ หลังจากนั้น เราจะมาดูว่าต้นไม้มันจะทำได้มั้ย ผมเลยให้นักเรียนลองร้องเพลงให้ต้นไม้ฟัง เพียงเท่านั้นแหละครับ พังเลย เละทั้งห้อง กลายเป็นพากันเล่นไปซะ เสียความรู้สึกมากครับกับการตามหาต้นไม้ ที่จริงแล้วเราเปิดคลิปวิดีโอให้ดูก็จบละ เฮ้อออ แต่ไม่เป็นไรครับ อย่างน้อยก็ยังมีคนที่สนใจเรียนอยู่ ยังไหวๆๆๆๆๆ


(นักเรียนครับ ครูให้ร้องเพลง ไม่ใช่ให้กินใบไม้)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของ นายจิราวัฒน์ วิชัยศิริ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ชอบใจจัง..วิธีนี้..กับเด็กๆ