วันที่ 47 เกือบ 4,000แผ่น กับ 3 ชั่วโมงครึ่ง ( 22 กรกฎาคม 2559)

ก่อนจะถึงชั่วโมงสอนสัก 5 นาที เด็กๆจะด้อมๆมองๆแถวหน้าห้องพักครูที่ฉันอยู่

เพื่อที่จะมาเตือนครูกุ้งว่า มาสอนได้แล้ว ถึงคาบครูกุ้งแล้วนะ พอเราบอกว่าโอเคค่ะ จะไปแล้ว

เด็กจะเดินเข้ามาช่วยถือของไปในห้องสอน แย่งกันถือมาก คือคนที่มาคนแรกพยายามอย่างมาก

ที่จะช่วยถือให้ได้มากที่สุด เห็นแล้วก็แอบยิ้ม

เวลาสอนเราไม่ได้เครียดหรือทำหน้าเคร่งกับเด็กนะ สอนแบบเป็นกันเอง ยิ้ม หัวเราะ

เด็กก็ไม่เครียดเวลาเรียนกับเรา แต่ก็ไม่ใช่ว่ากุ้งไม่สนใจอะไรนะ เวลาสอนนี่ก็ทุ่มเหมือนกันเน้อ

เด็กต้องได้ แต่เราสอนแบบไม่กดดันเด็ก สอนค่อยๆเป็นค่อยไปพยายามอธิบายเข้าสอนตัวต่อตัว

แบบใกล้ชิดกับเด็กที่ไม่ค่อยได้ จะไม่เคยละเลยในส่วนนี้ พอเข้าห้องไปเด็กๆรีบแจกสมุด

พอได้สมุดกันแล้วเห็นแต่ละคนรีบเปิดสมุดตัวเองว่าครูกุ้งตรวจว่าอะไร วันนี้ได้สติกเกอร์

เด็กป.4/1 ดีใจกันใหญ่

"ตั๋วๆได้ตัวอะไร "

เปิ้นได้สโนไวท์

เปิ้นได้โดเรม่อน

เปิ้นได้เจ้าหญิงเอลซ่า

เปิ้นได้ The Hulk

เปิ้นได้ ไอรอนแมน

แต่ละคนยิ้มแย้มแจ่มใสตอนรับสติกเกอร์ตัวใหม่ที่เขาได้ 555 เห็นละเราเองก็มีความสุข

ถ้าเราเป็นเด็กเราเองก็คงจะชอบ ที่ฉันคิดจะเอาสติกเกอร์ให้เด็กก็เพราะมันน่าสนใจ

น่ารักน่าสะสม แล้วจะทำอย่างไรจึงจะได้ เราเองก็สร้างข้อตกลง ส่งงานตรงเวลา

เล่นเกม ตอบคำถามถูก เด็กก็จะกระตือรือร้นมากขึ้น แล้วที่ฉันทำสติกเกอร์ใหม่ทุกอาทิตย์เพราะ

เด็กมักจะสนใจอะไรที่แปลกใหม่ ถ้ามีสติกเกอร์ลายใหม่มาเด็กน่าจะชอบ และที่ทำมาหลายแบบ

สัปดาห์ไหนประมาน 10-20 แบบ เพราะยิ่งมีหลากหลาย ตัวไม่ซ้ำกันเด็กจะยิ่งอยากสะสม

อยากได้หลายแบบ อยากได้ให้ครบทุกแบบ เราเอาใจเขามาใส่ใจเรา เราคิดว่าตอนเด็กเราชอบอะไร

เราก็นำมาทำกับเขา มีวิธีการที่แปลกใหม่ มันไม่ใช่สติกเกอร์ดาว หัวใจที่มีขายตามร้าน

แต่มันเป็นสติกเกอร์ลายการ์ตูนที่เด็กๆชอบ ใช้เวลาในการจัดรูปและตัด แต่ก็ได้ใจเด็กๆนะ

เด็กส่งงานมากขึ้น เด็กตั้งใจทำและตรวจสอบความถูกต้องของงานก่อนส่งเพราะถ้าไม่ถึงเกณฑ์ที่

ครูตั้งเด็กก็จะไม่ได้ จะได้ตัวปั๊มการ์ตูนแทน เพื่อให้กำลังใจ จะไม่ให้อะไรเลยก็กระไรอยู่งค







สังคมวันนี้ก็ผ่านไปได้ด้วยดี ตอนนี้ชินกับการใช้ไมโครโฟนไปซะแล้ว พอเราได้ยินเสียงเราชัดขึ้น

เรามีความมั่นใจในการสอนมากขึ้น แต่ถ้าไม่มีไม่ใช้ก็ได้ แต่ถ้ามีก็ขอใช้หน่อยนะ 55555

เล่นเกมให้เด็กตอบ มีการบอกใบ้ด้วยบางคนกว่าจะตอบได้ พอครุกุ้งสอนนี่พูดกันจังเลย

แต่พอครูประจำชั้นมาเงียบกริบ5555 ข้าวโอ๊ตเด็กพิเศษวันนี้ก็ทำงานส่งครุกุ้ง เขาน่ารักนะ

เราจะถามเขาว่าวันนี้ข้าวโอ๊ตจะทำงานของครูไหมครับ ถ้าเขาจะทำเขาจะบอกว่าทำๆ

ถ้าวันไหนเขาบอกว่าวันนี้ขอเล่นนะ ไม่ทำ เขาก็จะเล่นของเขาเงียบๆ มีเสียงเล็ดลอดมาบ้าง

บางครั้ง แต่ข้าวโอ๊ตพูดง่ายอยู่ เราก็ไม้ได้บังคับเขา ตามแต่เขาจะรับได้



ครูมังกรพูดขึ้นมาว่า" ไอ้กุ้ง แล้วใครจะทำเล่มรายงานให้ครูกันหล่ะ ?"

กุ้ง ก็รับปากไป เพราะอยากช่วยครูมังกร ครูเขาก็แก่แล้ว

"ครูคะ เดี๋ยวหนูทำให้เองค่ะ" เราเองก็ทำตั้งแต่หาใบงานในเน็ต

ปริ้นออกมาแล้วนำมาโรเนียว แค่หาใบงานและปริ้นใช้เวลาไปเป็นสองอาทิตย์

ป.4 – ป.6 ฉันหาของ ป.4 และ ป.6 หญิงหาของ ป.5 วิชาการงานฯ

วันนี้ว่างคาบบ่าย เริ่มมาโรเนียวให้ครูมังกรตั้งแต่กินข้าวเที่ยวเสร็จ 12.30 น.

ใช้กระดาษไป 7 รีมกว่า ประมาณ 3,800 แผ่น ขาลากเลยจ้า ยืนๆนั่งๆไหนได้

เฝ้าอยู่แต่เครื่องโรเนียว ได้ ป. 4 และ ป.5 เสร็จสี่โมงเย็น ใช้เวลาเกือบ 4 ชั่วโมง

ตรงที่โรเนียวไม่มีพัดลม ไม่มีแอร์ กุ้งจะเป็นลมค่ะ ร้อนมาก อยู่ในห้องเตาอบนั่น เกือบ 4ชม.

งานนี้เรารับอาสาช่วยเองก็ต้องช่วยให้สุดๆ เดี๋ยวก็ต้องไปจัดเข้าเล่ม

ใส่สัน(เท็ปสี) ซื้อสันก็ครูกุ้งได้ไปซื้อ 5555 ครูมังกรบอกว่า "กุ้งๆเธอก็กะๆเอานะ

ว่าจะซื้อมาเท่าไหร่" 555 หน้าปกกุ้งก็ได้ออกแบบ ตอนนี้งานเยอะจริงๆ

แต่ก็อย่างว่าเนอะ ถ้าเราไม่ช่วยครูแล้วใครจะช่วย แล้วเด็กก็จะไม่ได้ทำใบงาน

มีผลหลายอย่าง ก็เลยช่วย ครูมังกรเองก็เป็นครูที่ฉันเคารพมาตลอด ครุใจดี

ช่วยบอกและสอนอะไรฉันหลายอย่าง ถ้าหนูพอช่วยครูได้หนูก็ยินดีช่วยค่ะ

...... คำพูดที่ได้ยินบ่อยจากครูมังกรคือ ขอบคุณเธอมากนะ (สำเนียงสุพรรณ).......


จากที่ปริ้นมาจากเน็ต ก็ทำการปริ้นให้เป็นหน้าหลังก่อนจะเข้าเครื่องโรเนียว



เริ่มการโรเนียว 60 แผ่น หน้าหลัง = ลุกนั่ง 120 ครั้ง ถ่ายหน้าละ 60 ชุด



เริ่มกองเป็นตั้งทีละน้อยๆ



เด็กเอากระดาษมาให้ 3 รอบ ใช้หมดไปเกือบ 8 รีม สุดยอดจริงๆ นี่ขนาดค้าง ป.6 อีกนะงั้นคง 10รีม




ขอตรวจงานก่อนนะ กว่าจะได้หกลับหอก็ 18.30 น.





สมุดนักเรียน ป.4/1 จะมีตัวสะสมน้อยกว่าทุกห้องละ เพราะเด็กห้องนี่เก่งและส่งงานค่อนข้างตรงเวลา

เลยใช้แรงเสริมไม่ค่อยบ่อยเท่าห้องอื่น



สติกเกอร์ลายใหม่ของสัปดาห์หน้า หลายแบบมากกกกกกกกก

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวปัทมาภรณ์ ธิปัญจะ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)