ดอกปีบ

ถิ่นพายัพนับหากาซะลอง..........เป็นชื่อของต้นปีบดอกกลีบขาว


..........ดอกดกย้อยห้อยสวยสำรวยยาว

กลิ่นหอมราวพฤกสวรรค์รังสรรสู่

ตลบอวลสวนไพรในฤดู

ยอดพธูต้นปีบกลีบรัญจวน


..........ช่อดอกพราวขาวผ่องของเจ้าหล่อน

มิย่อหย่อนสวยสมยามลมหวน

กลิ่นหอมเย็นเป็นเสน่ห์เล่ห์เนื้อนวล

อยากเชิญชวนผูกพันยามฝันนอน


..........เป็นไม้ต้นกล่นในไพรพฤกษา

คนนำมาปลูกไว้ให้กระฉ่อน

พระราชทานสานวาดราษฏร

เพื่อขจรพันธ์จ่ายกระจายพราว


..........ถิ่นพายัพนับหากะซะลอง

เป็นชื่อของต้นปีบดอกกลีบขาว

แม้จะห่างต่างชื่อถือตามชาว

ชุมชนน้าวโน้มเอื้อพาเกื้อกูล


..........ขึ้นต่างถิ่นกลิ่นกรุ่นละมุนเดิม

อรุณเริ่มถึงลับมิดับสูญ

ในยามเศร้าเช้าสายคลายอาดูร

กลับเพิ่มพูนสูขใจเมื่อได้ดอม


..........ดั่งเสน่ห์เล่ห์กลมาปรนเปรอ

ทำละเมอเพ้อครวญเนื้อนวลหอม

กลิ่นปีบเจ้าเร้ากายคล้ายพยอม

ดั่งจะมอมมัวเมาชวนเคล้าเรียม


วันปีย์

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน go to knowledge



ความเห็น (5)

เขียนเมื่อ 

ดอกไม้สวยมาก

หายไปนานมากๆครับ

-สวัสดีครับ

-ตามมาส่งความระลึกถึงครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบพระคุณ อาจารย์ ขจิต ฝอยทอง และ อาจารย์ เพชรน้ำหนึ่ง มาก ครับผม จะพยายามมาเขียนให้สม่ำเสมอครับ

เขียนเมื่อ 

มีขนมโคแฟนซีฝืมือนักเรีนมาฝากด้วยจ้าา

ยกมาให้ทั้งหม้อเลยจ้าา






เขียนเมื่อ 

ขอบพระคุณ ท่านอาจารย์ คุณมะเดื่อ กับน้องๆนักเรียน มาก ครับผม สำหรับขนมที่นำมาฝาก