พายุ

เพราะมันเป็นชีวิตจริงไม่ใช่เกม ที่เราไม่รู้ว่าเมื่อเราแพ้ แล้วจะฟื้นคืนชีพเหมือนในเกมได้หรือเปล่า

ฉัน ฝันเเล้ว หวังเเล้ว ลงมือทำแล้ว แต่บางครั้งมันไม่สำเร็จ

ลองใหม่ ฝันใหม่ หวังใหม่ ลงมือทำใหม่ ซึ่งตอนสุดท้าย อาจจะไม่สำเร็จเหมือนเดิม

ในชีวิตของฉัน ฉันตั้งใจจะเป็นลูกที่ดี เป็นศิษย์ที่ดี เป็นเพื่อนที่ดี เป็นครูที่ดี เป็นคนรักที่ดี เป็นแม่ที่ดี เป็นคนที่ดี

แต่บางครั้งเราก็ทำได้ดีในบางบทบาทเท่านั้น

ถ้าชีวิตคนเราโดนพายุพัดโหมกระหน่ำอย่างรุนแรงหลายหลายลูก เราก็มักจะละทิ้งบางบทบาทที่เราทำอยู่ บางทีพายุมันก้โหดร้ายกับเราถึงขั้นต้องให้เราเลือกว่า สามารถช่วยคนท่เราเกี่ยวข้องได้เพียงคนเดียวเท่านั้น บางครั้งก็จำเป็นต้องละทิ้งครอบครัว บางครั้งก็ต้องหันหลังให้กับศิษย์ หรือแม้แต่บางครั้งเราก็ต้องยอมปล่อยมือจากคนที่เรารัก

เมื่อพายุสงบลง ก็ไม่มีสิ่งใดยืนยันว่าทุกความสัมพันธ์ ทุกอย่าง จะเหมือนเดิม อาจจะมีบางอย่างหายไปจากชีวิต มีสิ่งใหม่ ๆ ที่เข้ามา และมีสิ่งที่ยังคงเดิม

เสน่ห์ของพายุแต่ละลูกก็คงอยู่ที่ว่าเราไม่อาจรู้ได้เลยว่า พายุลูกนี้จะพัดอะไรไปจากเรา และจะพัดอะไรเข้ามา

ความสุขของฉันอีกอย่างก็คงเวลาได้ถ่ายทอดทุกความรู้สึกผ่านที่แห่งนี้ ที่ที่ฉันไม่ต้องเป็นใครที่คนอื่นอยากให้เป็น


พายุอาจทำร้าย แต่ใจเราทำร้ายเรามากกว่าพายุนั้น
ฉันรู้ว่าไม่ควรมองโลกในแง่ร้าย ไม่ควรทำให้ความรู้สึกมันแย่ไปกว่าที่เป็น

แต่เพราะมันเป็นชีวิตจริงไม่ใช่เกม ที่เราไม่รู้ว่าเมื่อเราแพ้ แล้วจะฟื้นคืนชีพเหมือนในเกมได้หรือเปล่า


สู้ ๆ นะ ขอให้เเข็งแรง ทั้งร่างกาย และหัวใจ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ความทรงจำในฝ่าเท้า



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ชีวิตก็เป็นแบบนี้
ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป
ในทุกฤดูกาล ;)...