เริ่มต้นอาทิตย์แห่งคาบกระด้าง (21 มิถุนายน 2559)

วันเริ่มต้นของคาบกระด้าง...

ก่อนจะเข้าเรียนก็จะมีการเก็บออมทรัพย์ของห้อง ป.3/1 ก่อนเป็นอันดับแรก เราก็เปรียบเสมือนเป็นครูประจำชั้นของห้องนี้ไปโดยปริยาย

วันนี้เราก็ได้รับกุญแจในการดูแลเงินออมทรัพย์ของเด็กๆห้องนี้จากครูพี่เลี้ยง เป็นเวลา 1 อาทิตย์

ในส่วนของการเริ่มต้นในภาคเช้าของวันนี้ คาบแรกของห้อง ป.3/1 ก็เรียนวิชาภาษาไทยเลย แต่เราแค่ไปคุมเฉยๆเพราะครูพี่เลี้ยงเรายังไม่ได้พาเด็กไปแข่งทักษะวิชาการ แต่จะไปวันพรุ่งนี้ ก็ได้สั่งงานไว้ล่วงหน้าแล่วก็ให้เราเป็นคนดูแลความเรียบร้อยของห้องแทนไปก่อน

งานที่ครูพี่เลี้ยงให้เด็กๆทำคือ การคัดลายมือเพื่อทดสอบเด็กๆว่าจะมีเด็กคนไหนที่คัดลายมือแล้วตัวหนังสือสวยนอกจากนั้นยังเป็นการฝึกฝนให้สำหรับคนที่คัดไม่สวย


คนนี้คัดสวยมากและก็เรียนเก่งมาก


คนนี้ซนที่สุดของห้องละ แต่ก็มีความพยายามในการคัดลายมือ ฝีมือเรียกได้ว่าสวยมากเลยทีเดียว


คนนี้ดูเป็นผู้ชายที่เรียบร้อย ตัวหนังสือก็เรียบร้อย คัดสวยมาก

จากห้องที่ซนเหมือนลิง แต่เมื่อพวกเขาได้ทำงาน พวกเขาก็จะเงียบและตั้งใจทำงานนั้นทันที นี่คือข้อดีของห้องนี้


จากนั้นคาบที่ 2 , 3 , 4 เราก็ได้ประจำการที่ห้อง ป.3/2 ซึ่งเราก็ได้สอนภาษาไทยตลอดทั้งสามคาบเลย โดยที่ก็มีการเปลี่ยนกิจกรรมบ้าง เช่นให้เขาเล่นเกม ทำแบบฝึกหัด ฯ โดยในระหว่างที่เราคุมห้องอยู่นั้นครูพี่เลี้ยงก็นำขนมเล็กๆน้อยๆมาให้ ครูบอกว่าขนมอร่อย เอามาให้คงจะกลัวเราเหนื่อย เอาไว้เติมพลังหน่อย


นี่คือขนมตะโก้ ที่ครูพี่เลี้ยงนำมาให้เรากินเพื่อเติมพลัง อร่อยจริงๆ

ในภาคบ่ายนั้นครูพี่เลี้ยงเราคงจะกลัวเราเหนื่อยเกินไปในการดูแลเด็กๆเพียงคนเดียวโดยดูแลคนละห้องกับครูออย ก็เลยให้เด็กๆเข้าไปในห้องคอมพิวเตอร์ของโรงเรียนแล้วให้เราเปิดการ์ตูนเรื่องพระอภัยมณีให้เด็กๆได้รับชมกันยาวๆไปเลย เพราะวันจันทร์หน้าทางโรงเรียนเราก็จะมีกิจกรรมวันสุนทรภู่พอดีเลย การ์ตูนที่เปิดให้นักเรียนดูก็จะมีประโยชน์ทำให้นักเรียนได้ทราบเรื่องของพระอภัยมณีด้วย


เราคือผู้ควบคุมคอมพิวเตอร์หน้าห้องในการเปิดการ์ตูนให้เด็กๆได้รับชมค่ะ


ตั้งใจดูกันมากค่ะ เพราะพวกหนูๆชอบเรียกร้องให้ครูเปิดการ์ตูนให้ดู :) วันนี้ได้ดูสมใจละ

ดูยาวไปจนถึงก่อนกลับบ้านกันเลยทีเดียว

หลังจากนั้นก็ให้เด็กๆแยกไปในแต่ละห้องแล้วก็ช่วยกันทำเวร โดยวันนี้เราก็มีขนมมาล่อ ต้องสร้างกฎก่อนว่าใครเป็นเวรทำความสะอาดให้ตั้งใจทำ และถ้าใครช่วยเพื่อนทำเวรก็จะมีของรางวัลให้

เพียงแค่เท่านี้ เขาก็จะตั้งใจมากเป็นพิเศษเลยทีเดียว

ดีใจที่ยังใช้วิธีนี้ได้ผล :)

นี่แค่วันแรกเริ่มสำหรับคาบกระด้างเท่านั้นยังเหนื่อยขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดถึงวันต่อๆไปเลย

สู้ๆ วันนี้ขอพักผ่อนยาวๆค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวกรทิพย์ นุแปงถา (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (1)

ใช้ดินสอแท่งสั้นมากๆ เลยนะเด็กน้อย