กลอนสุภาพ : ยังมีหวัง

........มุมสงบริมคุ้งน้ำให้หนาวเหน็บ
ระบมเจ็บคร่ำครวญคิดหวนหา
สะอื้นร่ำครวญคร่ำข้างธารา
อนิจจาเธอระทมด้วยการณ์ใด
........เสียงคลื่นสาดซัดซ่ากลบเสียงนาง
ความอ้างว้างปกคลุมรุมฤทัย
ก้มหน้ามองผืนทรายสะอาดใส
เสียงหวนไห้แผ่วลงริมคงคา
........เอื้อมมือกำเม็ดทรายคล้ายพินิจ
ดูครุ่นคิดแน่นิ่งพิงนาวา
แสงระยิบระยับพร่างพราวตา
ย้ำเตือนว่าชีวิตเธอมิสิ้นหวัง
.........
(อร วรรณดา ๑๙-๖-๕๙)

.......เป็นบทกลอนที่มาจากแรงบันดาลใจที่ได้ไปเทียว"หาดทรายสูง" หาดทรายธรรมชาติริมฝั่งแม่น้ำโขง อำเภอเขมราฐ จังหวัดอุบลราชธานี