วันที่ยาวนาน นาน และน๊าน นาน
วันนี้มาโรงเรียนเเต่เช้าไปเซ็นชื่อเเล้วก็นำของไปเก็บที่ห้องเหมือนเดิมก่อนที่จะลงมาไปทานอาหารเช้า เมนูเดิม ๆ ข้าวเหนียวหมูปิ้ง กับกาแฟหนึ่งแก้วก่อนมาเริ่มงานด้วยการคุมนักเรียนทำความสะอาดตามจุดที่ได้รับมอบหมาย ของ ป.2 ก่อนที่จะมาเข้าเเถวหน้าเสาธงและเตรียมซ้อมไหว้ครู
"นู๊น ๆ ครูโต้งเเอบถ่ายรูป"
วันนี้วันเตรียมงาน นักเรียนซ้อมพิธีการไหว้ครูที่จะไหว้ในวันพรุ่งนี้อย่างขะมักเขม้นอยู่หลายรอบมาก เพราะในวันพรุ่งนี้จะเป็นพิธีการไหว้ครูเเละพิธีรับขวัญพวงคราม ซึ่งเด็ก ๆ ตั้งอกตั้งใจซ้อมกันใหญ่เลย แต่ก็ซ้อมไปพร้อมกัยเสียงคุยกันตลอดเลย ครูโต้งก็ได้เข้าไปคุมนักเรียน แบบว่าคุยกันเก่งมาก ครูนี่ไม่มีเสียงบอกให้หยุดละนะ และก็เตรียมเวทีด้วยครูโต้งก็ได้ไปช่วยแปบเดียว ก็มีงานเป็นของตัวเอง เป็นงานใหม่มาคือการจัดทำซุ้มลอดสำหรับพิธีรับขวัญพวงครามที่นักเรียนชั้น ป.1 นักเรียนใหม่ ครูใหม่ และนักศึกษาฝึกสอนจะต้องรอดซุ้มประตูนี้ ครูก็ได้ช่วยกันรังสรรค์กันขึ้นมากับเพื่อน ๆ นักศึกษาฝึกสอนด้วยกัน
"ถ้านักเรียนพร้อม ครูก็พร้อมไปด้วยกัน"
"งานจัดดอกไม้ต้องมา"
"เสร็จเรียบร้อยกับซุ้มประตูที่สวยงาม"
"พวกผม พวกหนู มาเฝ้าครูทำงานครับ"
เสร็จงานเเล้วมาสอนต่อกับประวัติศาสตร์ ป. 1 อีกครั้งมาคราวนี้เป็นเรื่องของพระจันทร์บ้างกับการบอกวันเเละเดือนเเบบจันทรคติ มาคราวนี้เด็กๆ สนใจเป็นพิเศษ อาจเป็นเพราะสื่อด้วยมั้ง ที่ ครูตั้งใจทำพระจันทร์ทั้งวันขึ้นวันเเรมทั้งคืน ไม่เสียเเรงจริง ๆ คราวนี้โอเคมากเด็กทำใบงานเเละส่งเร็วขึ้น ดีสุด ๆ ตามด้วยการนำเด็กไปทานข้าววันนี้ยุ่งอยู่เเต่ ป.1 อย่างเดียว ป.2 ของห้องไว้เจอกันตอนเย็นนะ
"วันขึ้น 12 ค่ำ พระจันทร์ เป้นยังไงนะ"
มาต่อที่ตอนเย็นวันนี้เลิกเรียนเเล้วจะกลับบ้านนึกขึ้นมาได้พรุ่งนี้ทดลองวิทย์อีกแล้ว คราวนี้เป็นเรื่องสมบัติของดิน ว่าเเต่ตอนนี้มีเเต่ดินทราย ยังขาดดินเหนียว เเละดินร่วนอีก ไม่รอช้ารีบขี่รถไปตลาดคำเที่ยง ออกตามหาดินเหนียวอย่างจิงจัง ขี่วนระมาณสามรอบ ถามประมาณสี่ห้าร้านถึงจะเจอได้มาในราคาก้อนละ 10 บาท ส่วนดินร่วนนี่ง่ายหน่อยมีขายเกือบทุกร้านจึงได้มาในราคากระสอบละ 25 บาท สอนในเมืองก็ลำบากเหมือนกันนะ แค่ดินยังต้องซื้อเลย ถ้าเป็นที่บ้านนะไปนู๊นเเล้วกลางทุ่งนาเเล้ว และก็แบกดินกลับมาโรงเรียน ไม่เอากลับบ้านละเดี๋ยวพรุ่งนี้ได้ขนมาอีก เเต่เจ้ากรรมขี่รถมาใกล้จะถึงโรงเรียนอยู่ละฝนมาตกซะได้ คิดว่าไม่เป็นไรคงตกนิดเดียวเเละก็จะถึงโรงเรียนละด้วยไม่ใส่ละผ้ากันฝน แต่ทว่าฝนนั้นดันตกหนัก มาถึงโรงเรียนตัวนี่เปียกหมดเลย และไม่พอมีงานเข้าเพิ่มอีกจนได้ เวทีงานไหว้ครูพังเละไม่เป็นท่า
"แล้วที่ทำมาเมื่อเช้าตั้งนาน สองนานละ"
งานเเก้ต้องมา สลัดคราวทุกอย่าง รองเท้า ถุงเท้า เนคไท เสื้อเเขนยาว ทุกอย่างออก เพราะเปียกหมดเลย และก็เริ่มลุยงานจัดทำเวทีใหม่เเบบเร่งด่วน เวลานั้นหาอะไรนำมาใช้ได้จับมาใส่หมด ฝนเริ่มหยุด เเต่คนยังทำงานไม่หยุดเลย วินาทีคิดไม่ออกเลยว่าจะเอาอะไรมาซ่อมเวทีบังเอิญไปเห็นกระดานอยู่ด้านหลังอาคารจับมาเลยใช้เป็นฉากกั้น อยากบอกว่าหนักมาก ตามด้วยงานผ้าต้องมาเป็นการหารือร่วมกันอย่างนานกับการออกเเบบลายผ้าบนเวที เพราะคนที่จัดทำดอกเป็นมีเเค่คนเดียว ซึ่งไม่ใช่เรา เราก็ทำได้เเค่คลี่ดอกออกเท่านั้น ให้คนที่ทำเป็นจัดดอกไป เรามีหน้าที่คลี่ดอกอย่างเดียว ไว้คราวหน้าจะมาขอเรียนละ และก็เริ่มจัดไปกับบนเวทีพร้อมกับเวลาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เผลอแปบเดียวหนึ่งทุ่มซะละ ละในที่สุดก็เสร็จสักทีกับเวทีวันไหว้ครู ได้เเค่นี้จริง ๆ กับเวลา 3 ชั่วโมงกว่า พร้อมกับอุปกรณ์ที่มีอยู่อย่างจำกัด ได้กลับบ้านสักทีว่าเเต่ตอนนี้สองทุ่มครึ่งเเล้วเหรอเนี้ย...
"งานตัด งานมัด ก็ต้องมาเป็นอันดับเเรก"
"ได้ครึ่งทางละนะ"
"ใกล้จะเสร็จเเล้ว ดีใจจัง"
"เสร็จสักที ฝีมือของพวกเรา นักศึกษาฝึกสอน"
