ชั่วโมงที่สองของวันนี้ หลังจากสอนภาษาไทยเสร็จ เพื่อนก็เดินมาและบอกว่า อาจารย์มาแล้วนะ เชิญห้องประชุม ฉันก็รีบเก็บของแล้วเดินไปยังที่นัดหมาย พบกับอาจารย์กิตตินันท์ และอาจารย์ทิพย์เกสร อาจารย์ได้มาชี้แจงรายละเอียดการประเมิน หรือการนิเทศให้กับครูพี่เลี้ยงและ ผอ. โรงเรียนบ้านศาลาทราบและเข้าใจ พร้อมทั้งถามถึงปัญหาของฉันและเพื่อนๆในการฝึกประสบการณ์ในช่วงที่ผ่านมา ฉันก็ได้แจ้งปัญหาของตัวเองให้กับอาจารย์ ซึ่งสิ่งหนึ่งที่อยากจะแก้ไข คือแผนการสอนที่มันเยอะเกินไป 13 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ ซึ่งทางโรงเรียนเน้นเรื่องจิตอาสา อันไหนช่วยได้ก็ช่วยกัน ส่วนตัวคิดว่าไม่ได้มีปัญหากับเรื่องของการช่วยงานหรือการสอน แต่ในเรื่องของการทำแผนการจัดการเรียนรู้ของฉันตามความเป็นจริงเริ่มเป็นปัญหาและอุปสรรค เวลาที่จะตรวจงานของตนเองหรือเคลียงาน เตรียมสื่อการสอน เตรียมกิจกรรมแทบจะไม่มี เสาร์อาทิตย์ก็ต้องใช้สำหรับการอบรม ต้องหาเวลาทำในส่วนนี้ซึ่งมีอยู่ช่วงเดียว คือ ช่วงเวลานอนตอนกลางคืน คือช่วงเวลาเดียวที่จะสามารถเตรียมการสอนได้ (และยังมีหลายคืนที่ไม่ได้นอน ไปสอนตอนเช้า ไม่สดชื่น ง่วงนอน และส่งผลต่อกระบวนการคิดและพูดกับนักเรียนด้วย) ซึ่งบางครั้งทำให้คิดว่ามันหนักเกินไปหรือเปล่า และคิดไปถึงเรื่องของสุขภาพด้วย
Cr.รูปภาพจาก นางสาวธนาภรณ์ เชื้อเมืองพาน
การที่อาจารย์มาวันนี้ถือได้ว่าเป็นโอกาสดี ที่ฉันและเพื่อนๆจะได้บอกกล่าว เล่าปัญหา แม้มันอาจจะไม่ใช่ปัญหาที่ใหญ่มากนัก แต่ถ้าปล่อยไว้ฉันคิดว่าคงไม่ดีแน่ แต่บางทีคิดอีกมุมหนึ่ง นานๆไปฉันอาจจะปรับตัวกับสิ่งที่เจอนี้ได้ก็เป็นได้ ทั้งที่จริงๆแล้วยังคิดอยากจะแก้ปัญหา และอาจารย์ก็ได้ให้คำปรึกษาและข้อแนะนำเบื้องต้นมาบ้างแล้ว อยากขอบคุณอาจารย์ทั้งสองท่านที่มารับทราบ รับฟังเรื่องราวต่างๆและ ช่วยคลายความกังวลของฉันลงได้บ้าง ฉันจะลองนำข้อแนะนำและกำลังใจจากท่านมาปรับใช้ และฉันจะยิ้มสู้ต่อไปนะคะ : )
ปล. ในส่วนของวันนี้ ขอบ่นนิดหนึ่งนะคะ เพราะอาจารย์อนุญาตแล้ว แฮ่ๆ ^^
