วันที่ 15 ล้วนมาจาก…ความต้องการของเด็ก (6/06/2559)

ประโยคยอดฮิตของแต่ละวัน “ครูครับ/คะ วันนี้จะได้ทำอะไร”

สิ่งที่ฉันตอบกลับไปคือ คำถามที่ว่า “แล้วเด็กๆอยากทำอะไร” ซึ่งเด็กๆมักจะพูดกับฉันเสมอ ว่าชอบเล่นเกมในชั่วโมงเรียน และจะดีใจทุกครั้งที่ในการเรียนการสอนจะมีเกมสอดแทรก บ่งบอกได้จากคำพูดและใบหน้าของเด็กที่จะมีความสงสัยอยากจะรู้อยู่ตลอดเวลาที่เห็นฉันเข้าห้องไป เช่นกันในการสอนของวันนี้ เด็กนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ได้ตอบกลับมาว่าอยากเล่นเกม คือเกมบิงโก ซึ่งมันก็ตรงกับที่คิดไว้ในตอนแรก ว่าจะให้เด็กได้เล่นเกมบิงโกคำในมาตราสะกด แต่จะรอให้จบเรื่องของมาตราตัวสะกด จึงจะให้เล่น เพราะมันจะช่วยให้ได้คำศัพท์ที่กว้างขึ้น และเป็นการทบทวนความรู้ที่เคยได้เรียนด้วย

นอกจากนี้ วันนี้ในชั่วโมงที่สอนได้ให้นักเรียนทำบัตรคำ คำในมาตรา กน ซึ่งแต่ละคนก็ได้ทำเป็นผลงานของตนเอง บางคนชอบวาดภาพระบายสี ก็จะค่อยๆเขียน ค่อยๆทำ แต่บางคนก็ไม่ชอบ เขียนส่งมาด้วยเส้นดินสอ ก็ไม่ว่ากัน เอาที่นักเรียนสบายใจจะดีกว่า และเท่าที่สังเกตดู ทุกครั้งที่ให้ทำชิ้นงาน หรือใบงาน นักเรียนจะอยู่ในภาวะที่เรียกว่า สงบนิ่ง ไม่ลุกเดินไปมา ต่างคนต่างทำงานของตนเองให้เสร็จ ซึ่งต่างจากหลายๆที่ ที่ฉันเคยไปมา และคิดว่าเป็นสิ่งที่ดี แต่ก็จะมีบางคนที่เข้าใจอะไรยากหน่อย ก็จะลุกมาถามทุกครั้ง ส่วนใหญ่จะเป็นเด็กที่สมาธิสั้น (เด็กพิเศษ) ซึ่งเราจะต้องค่อยๆอธิบายไป รู้สึกได้เลยว่าจากการมาอยู่ระดับชั้นประถมต้น ทำให้กลายเป็นคนใจเย็นมากขึ้น รอคอยอะไรได้ดีขึ้น นับว่าเป็นอีกเรื่องดีๆที่เกิดขึ้นก็ว่าได้



พักเที่ยงเด็กนักเรียนก็เดินตามครูปุ้ยเข้ามา บอกว่าอยากเล่นบิงโก ครูปุ้ยก็หยิบให้แต่เป็นเรื่อง ห นำ มันทำให้ฉันคิดถึงเรื่องนี้อีกครั้ง ถึงแม้จะมีเวลาแค่คืนเดียวกับการทำหลายๆสิ่งแต่ก็จะพยายามให้ทัน เพราะมันคือ ความต้องการของเด็ก และหากเด็กได้ทำในสิ่งที่ต้องการและช่วยให้เกิดการเรียนรู้ได้ ก็เป็นสิ่งที่ดี ซึ่งโดยส่วนตัวแล้ว เวลาจะคิดกิจกรรมการเรียนการสอนอะไร ชอบมองย้อนกลับไปในตอนเด็กๆว่าเราอยากเรียนแบบไหน ทำอะไรบ้าง ฝึกมองหลายๆมุม ก็จะเห็นหลายๆมุม



อีก 1 กิจกรรมการเรียนรู้วันนี้ คือการให้นักเรียนชั้น ป.1 ไปเรียนวิชากอท. ที่ห้องของเล่นของชั้นอนุบาล ซึ่งจะได้เรียนในเรื่องของ การจัดเก็บของเล่น ซึ่งฉันและครูที่สอนคู่กันได้ตกลงกันว่าอยากให้เด็กได้ไปลองทำจริง เด็กๆดูตื่นเต้นกับการเห็นของเล่น ตอนแรกคิดว่าจะไม่ให้เล่นเพราะจะวุ่นวายและส่งเสียงดังรบกวนเด็กอนุบาลที่หลับอยู่ แต่มองหน้ามองตาแล้ว เด็กๆคงอยากจะเล่น จึงให้เล่นแต่มีข้อตกลงว่าต้องตั้งใจเรียนก่อน จึงจะให้เล่นเมื่อเรียนเสร็จ เป็นการช่วยให้นักเรียนสนใจในสิ่งที่ครูสอนได้มากยิ่งขึ้น ถือได้ว่าประสบความสำเร็จระดับหนึ่งในชั่วโมงนี้ นักเรียนได้เล่น และได้รู้ เท่านั้นครูก็เป็นสุขใจค่ะ



และในวันนี้กลับถึงหอพัก สิ่งแรกที่จะทำคือทำแผนการสอนต่อไป ประกอบกับการเตรียมสื่อการสอน เกมบิงโกมาตราตัวสะกด ที่เด็กๆเรียกร้อง ฉันคิดว่าการทำในสิ่งที่เด็กสนใจ และช่วยให้เขาพัฒนาได้เป็นสิ่งที่คนเป็นครูควรจะทำ แม้จะต้องใช้เวลาในการทำยาวนาน แต่ผลที่ได้นั้นเป็นสิ่งที่ดีต่อตัวนักเรียนเอง ยอมรับเลยว่าวันนี้เริ่มรู้สึกเหนื่อย แต่ยังไม่ท้อ สู้กันต่อไปค่ะ



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวอัจฉราพรรณ บุญเรือง...(ภาคเรียนที่1/2559)



ความเห็น (0)