เลียบเลาะตู้หนังสือนายแผ่นดิน (17) : ฤดูร้อนยาวนานไม่สิ้นสุด (บรรทัดไม้)


จำไม่ได้แล้วว่าแต่ละปีซื้อหนังสือกี่เล่ม เพราะไม่ได้ทำทำเนียบหนังสือเหมือนในอดีต

และจำไม่ได้ว่าแต่ละปีอ่านหนังสือกี่เล่มแล้วกันแน่
แต่ที่แน่ๆ ในแต่ละปีอ่านหนังสือหลายเล่ม หากแต่ที่อ่านจบมีเพียงไม่กี่เล่มเอง 555

ส่าสุดมีโอกาสได้แวะท่องเล่นใน “ร้านหนังสือ” ถึงสองร้าน

อันที่จริงอยากเรียกว่า “โลกหนังสือ” เสียด้วยซ้ำ




ทุกครั้งราวที่เข้าไปใช้ชีวิตในร้านหนังสือ ผมจะมีความสุขมากๆ สุขแบบสงบ จนเผลอคิดบ่อยๆ ว่าอยากกินนอนในร้านหนังสือนั้นเลยเชียวละ หรือไม่ก็อยากไปร้านหนังสือคนเดียว จะได้ไม่ต้องพะวงเรื่องเวลา จะได้ไม่กังวนและเกรงใจคนที่ไปด้วย

ล่าสุด ผมซื้อหนังสือกวีนิพนธ์เรื่อง “ฤดูร้อนยาวนานไม่สิ้นสุด” มา 1 เล่ม

ครับ, ยืนยันว่า 1 เล่ม ที่พูดเช่นนี้เพราะบางครั้งคราวผมก็ซื้อ 2-3 เล่ม เพื่อเอามาฝากเพื่อนพ้องน้องพี่

หนังสือเล่มดังกล่าว เขียนโดย “บรรทัดไม้” เป็นฉบับพิมพ์ครั้งแรก (มีนาคม 2559) โดยสนพ.สมมติ ในราคา 100 บาท เป็นกวีนิพนธ์ “แคนโต้” จำนวน 143 บท





สารภาพว่าชอบอ่านหนังสือแนวนี้มาก สั้นๆ กระชับ - อ่านได้รวดเร็วแต่ได้คิดตาม ถกคิด ถกความอย่างยืดยาว จนบัดนี้ก็ยังต้องตีความถึงเนื้อในอันเป็นแก่นคิดอยู่อย่างไม่รู้จบ

ลองดูครับ- นี่คือส่วนหนึ่งที่ผมคัดลอกมาฝาก

....


แพ้ ชนะ
ไม่ว่าจะอย่างไร
ดวงอาทิตย์ตกดินก็สวยงาม.


ดินสอ ยางลบ

ถูกใช้เกือบหมด

ความแหลมคมเพิ่งค้นพบ.


บ้านหลังเก่า

มองดูใบไม้

ความสุขยังอยู่ครบ.


ภาพบางภาพนานเท่านาน

เชื่อมโยงความทรงจำ

เคลื่อนไหวในใจ






เหตุผลเป็นล้าน
เหมือนแล็คโทบาซิลลัสในยาคูลท์
มองเห็นไม่ได้ด้วยตาเปล่า.


ฤดูฝนนำพาเราสู่ตัวตนเงียบสงบ
ฤดูร้อนยาวนานไม่มีที่สิ้นสุด
ฤดูหนาวผ่านไปช้าๆ.


เราพยายาม
เป็นมนุษย์
ทุกวันพระ.


เวลาหิว
เวลาง่วง
เวลาอ่อนแอของมนุษย์.


บางคนในงานเลี้ยงโก้หรู
มองทะลุหน้าต่าง
เห็นเขากินอะไรง่ายๆ กลับทบทวนตัวเอง.


พ่อมารอลูกที่คิวรถทุกวัน
คำสัญญา
สามปีกว่า.






ความอ่อนโยน
คือหนังสือเล่มหนึ่ง
กับใจรัก.


ในเขตชุมชน
อย่าเอาตัวเป็นที่ตั้ง
ต้องปล่อยวาง.


ขี่ลาตามหาลา
ไม่อาจพบ
ดวงอาทิตย์ขึ้นทิศตะวันตก.


ปลาตะเพียนว่ายเวียนอยู่บึงเก่า
นกทุกตัวบินสู่ฤดูกาลใหม่
ความรักหายไป.

......


ใช่ครับ-อ่านเถอะครับหนังสือ มันมีประโยชน์อย่างไม่ต้องสงสัย ถึงแม้อ่านแล้ว เราอาจจะดีความไปคนละประเด็นกับที่ผู้เขียนได้พยยามสื่อสารผ่านงานศิลปะของตัวอักษร หากสิ่งที่เราตีความไม่นำพาเราไปสู่วิกฤต หรือหลุมดำอันใด ผมก็ถือว่า นั่นคืออีกหนึ่งอานิสงส์ของการได้อ่านหนังสืออยู่วันยังค่ำ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน pandin



ความเห็น (4)

-สวัสดีครับ

-ตามมาเลียบเลาะตู้หนังสือครับ

-อาจารย์สบายดีนะครับ

-ด้วยความระลึกถึงครับ.

เขียนเมื่อ 

เป็นหนังสือที่น่าอ่านมาก

ขอบคุณมากครับแนะนำครับ

เขียนเมื่อ 

ชอบ ประโยคนี้..เจ้าค่ะ...เวลาหิว..เวลาง่วง..เวลา อ่อนแอ..ของมนุษย์...

กับ ความรัก..ที่หายไป..(อิอิ)

มีภาพหลายๆรูมาฝากให้มอง..เจ้าค่ะ

เขียนเมื่อ 

แอบเห็นหนังสือเล่มนี้วันนี้เอง
จับแล้วปล่อย ปล่อยแล้วจับ
อ่านบันทึกนี้แล้วมีความสุขไปด้วย.