วันที่ยี่สิบเอ็ด ผู้พิพากษาประจำวัน (14 มิถุนายน 2559)

ธรรมดี
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

วันนี้เริ่มต้นด้วยการอยู่เวร เช่นเคย กาแฟต้องมา และงานก็มาเเบบที่ไม่ทันตั้งตัว คณะครูประชุมในตอนเช้าเลยเป็นหน้าที่ของครูนักศึกษาที่ต้องออกมาพูดคุยประจำวันกับนักเรียน คิดว่าไม่ได้ออกไปพูดล่ะ เพราะเพื่อนออกไปพูดเเล้วถึงสองคน สุดท้ายก็โยนมาให้อีกจนได้ ว่าแต่จะพูดเรื่องอะไรดีนะเนี้ย เด็กเล่นไม่ฟังที่ครูพูดเลย โดยเฉพาะ ป.ต้น



วันนี้สอนวิทยาศาสตร์เเค่คาบเดียวก็ยังโอเคอยู่ นักเรียนให้ความร่วมมือในการจัดการเรียนการสอนมากยิ่งขึ้น วันนี้เป็นเรื่องของประโยชน์ของพืชและสัตว์ในเสนอการสอนในรูปแบบคำถามเป็นซะส่วนใหญ่นักเรียนหลาย ๆ คนแย่งกันยกมือตอบ น่าเสียดายที่ตอนสุดท้ายเล่นเกมไม่ทันไม่งั้นเด็กคงจะสนุกกว่านี้เเน่

คดีความเริ่มต้นขึ้นเเล้ว เรื่องราวเกิดขึ้นในคาบสอนสังคมของครูสังคม มีนักเรียนมาฟ้องว่า "ครูครับนายปุ๊บปั๊บ ตะโกนใส่หูผมครับ" เราก็ได้เห็นวิธีจัดการโดยการให้เพื่อนที่โดนตะโกนใส่ออกมายืนเรียงหน้าห้อง ว่าเเต่คนที่โดนมันเยอะไปไหมเนี้ย แล้วให้คนที่ตะโกนออกมาขอโทษและสัญญาว่าจะไม่ทำอีก


คดียังไม่หมดยังมีเงินหาย ของเล่นหาย โดนตี พูดไม่สุภาพ มาฟ้อนมาบอกในทุก ๆ วัน นี่เเบบไม่ซ๊ำเลยก็ว่าได้ต้องคอยเป็นผู้พิพากษาผู้ผดุงความยุติธรรมให้เเก่เด็ก ตัดสินวันละหลาย ๆ รอบ ว่าเเต่วันนี้ตัดสินไปกี่คดีละเนี้ย ก่อนที่จะปิดฉากในคาบกิจกรรมสร้างสรรค์กับการเเข่งขันระบายสีภาพวันไหว้ครูของนักเรียนชั้น ป.2 เด็ก ๆ ตั้งอกตั้งใจทำกันใหญ่ ระหว่างนั้นครูโต้งก็ใช่ว่าจะว่าง ตรวจงานกันดีกว่าสะสมมาหลายวันละ เป็นการตรวจงานที่นานมากจริงๆ กว่าจะเสร็จ เสร็จเเล้วยังไม่ได้กลับนะ เพราะอะไรนะเหรอ อยู่เวรต่อครับ...



ระหว่างอยู่เวรเเม้จะได้กลับช้าก็สนุกสนานได้พูดคุยกับเด็กเกือบทุกชั้น บางชั้นก็ไม่ได้สอน ก็พูดคุยเรื่องทั่วไปบางครั้งก็ถามคำถามนี่เเหละที่เด็ก ๆ มักจะขอร้องมาว่าวันนี้ครูมีคำถามไหม บอกเลยตอนนี้หมดคลังละ รอไปก่อนนะเด็ก ๆ รู้สึกดีที่เด็กยกมือไหว้ก่อนกลับบ้าน ให้ความเคารพครู รวมไปถึงผู้ปกครองบางท่านที่ยกมือไหว้เราทั้ง ๆ ที่เราเป็นเเค่ครูนักศึกษาฝึกสอน อายุน้อยกว่า เเต่ก็ยังให้ความเคารพเเก่เรา อาชีพครูจึงเป็นอาชีพที่มีเกียรติและน่ายกย่องอย่างที่เขาว่ากันจริง ๆ


"ว่าเเต่หนูกางร่มทำไมจ๊ะเนี้ย ฝนไม่ได้ตกสักหน่อย"


เเม้ว่าวันนี้มีสอนแค่คาบเดียว ถามว่าเหนื่อยกับการสอนไหมก็ไม่ เเต่เหนื่อยกับสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างวันนี่เเหละยิ่งวันนี้เป็นครูเวรด้วยเเล้วยิ่งเหนื่อยไปใหญ่มาเช้ากลับค่ำถึงบ้านสลบ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนายพงศธร ธรรมดี (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)