วันที่ 17 เตรียมความพร้อมก่อนวันไหว้ครู (8 มิถุนายน 2559)

ข้าวห่อใบตอง อาหารเช้าวันนี้คือข้าวห่อใบตอง พอเปิดดูข้างในมีหมูทอดกับกุนเชียง นั่งกินข้าวเช้ากันสามคน (ครูหมู ครูหนิง ครูแอม) เป็นมื้อที่อร่อยมาก ด้วยความหิวหรือเปล่าก็ไม่รู้ กินข้าวเสร็จก็ต้องกินยา เมื่อไหร่ยาจะหมดก็ไม่รู้ ไม่อยากกินยา ขอเป็นเด็กงอแงสักวันได้ไหม :(

คนเก่งของเรา หลังจากการเข้าแถวเคารพธงชาติได้มีการมอบรางวัลให้คนเก่งของโรงเรียนอนุบาลเชียงใหม่ ซึ่งนักเรียนได้ไปแข่งวาดภาพจิตรกรรมเทคนิคผสม ได้รางวัลเหรียญทอง ชื่อผลงานว่า "แผ่นดินเดียวกันบ้านฉันบ้านเธอ" ฉันอยากเห็นผลงานมากพอเข้ามาในห้องก็ถามครูพี่เลี้ยงว่าหนูอยากเห็นผลงานค่ะ ครูก็บอกว่าไปขอดูเองสิ :( เจ็บปวด

ตราปั๊มครูหมู เมื่อวันก่อนได้สั่งทำตราปั๊มตรวจงานที่เป็นชื่อของตัวเอง ออกแบบตัวการ์ตูนเอง เริ่มทดลองใช้วันนี้เป็นวันแรกในการตรวจการบ้านวิชาสุขศึกษา ป.5/5 ไม่รู้ว่าเด็ก ๆ จะชอบหรือไม่ ก็ต้องรอดูกันต่อไป

เพลงนี้ที่ได้ยิน….พระคุณที่สาม ระหว่างนั่งตรวจงานในห้องวิทยาศาสตร์ได้ยินเพลงพระคุณที่สาม เนื่องจากนักเรียนมีการซ้อมก่อนวันไหว้ครูในวันพรุ่งนี้ จึงมีการซ้อมร้องเพลง พอได้ยินแล้วขนลุก ยังนึกภาพตัวเองตอนที่ร้องเพลงนี้ให้ครู แต่อีกไม่นานจะได้ยินนักเรียนร้องเพลงนี้ให้ตัวเอง

และแล้วก็ไม่ได้สอน เตรียมการสอนในคาบที่สี่ แต่เนื่องจากมีการซ้อมพิธีวันไหว้ครูก็เลยทำให้ไม่ได้สอนอีกตามเคย กลัวสอนไม่ทันเหมือนกัน ฉันจึงไปคุมนักเรียน เสียงดังใช้ได้เลยทีเดียว ปกติเสียงฉันก็ไม่ค่อยจะมีอยู่แล้วนะ แต่วันนี้ต้องใช้เสียงเยอะ เพราะเด็กไม่ฟังที่ครูพูด เสียงแหบอีกแล้วครับท่าน

ตัวแทนนักเรียนชั้น ป.5 และ ป.6 ซ้อมเดินถือพาน

ครูท่านหนึ่งกล่าวว่าแม่คือผู้ให้ชีวิต ครูคือผู้ให้ความรู้....กราบผู้มีพระคุณ

มื้อเที่ยงฝากท้องไว้กับก๋วยเตี๋ยว ถ้าจำไม่ผิดทุกวันพุธจะเป็นอาหารประเภทเส้น วันนี้ก็วนมาถึงก๋วยเตี๋ยวอีกรอบ กว่าจะได้กินต้องตักอาหารให้นักเรียน รอนักเรียนเข้าแถวแล้วขึ้นมานั่งให้เรียบร้อย มีเวลากินแค่ครึ่งชั่วโมง วันนี้มีของหวานด้วยนะ กล้วยบวชชีอร่อย ๆ แต่ถึงมันจะอร่อยแค่ไหน ฉันก็กินไม่ได้ ไม่งั้นอาการเจ็บคอก็ไม่หายสักที ตอนแรกไม่ได้ตักกล้วยบวชชีมานะ แต่ไปตักน้ำแป๊ปเดียวมีกล้วยบวชชีมาวางบนโต๊ะได้ไง แอมตักมาให้นั่นเอง ไม่กินก็ไม่ได้เดี๋ยวจะหาว่าเสียน้ำใจ 555 กินน้อยเดียว น้อยเดียวจริง ๆ ค่ะ

บ่ายนี้ไม่มีสอนแต่มาแต่งข้อสอบเก็บคะแนนกันค่ะ การสอนว่ายากแล้วแต่การแต่งข้อสอบนั้นยากกว่า ฉันตั้งใจในการแต่งข้อสอบมากจนคิ้วขมวดกันเลยทีเดียว แต่งข้อสอบทีไรฉันคิดถึงอาจารย์ท่านหนึ่งขึ้นมาทันที ต้องมีการเรียงความยาวความสั้นของตัวเลือก มีการขีดเส้นใต้เพื่อเน้นว่าใช่ ไม่ใช่ ถูกต้อง ไม่ถูกต้อง ครูพี่เลี้ยงก็คอยกำชับเสมอว่าให้แต่งข้อสอบในเรื่องที่เราสอนไป อย่าออกข้อสอบในเรื่องที่เราไม่ได้สอน

เมื่อเด็ก ๆ นั่งทำพานไหว้ครู เนื่องจากฉันไม่ได้อยู่ห้องประจำชั้น จึงไม่ค่อยได้ทำกิจกรรมร่วมกับเด็กนักเรียน ถ้าจะทำก็ต้องไปร่วมเอง ฉันมักจะไปหาแอม แต่วันนี้ออกไปดูเด็ก ๆ นั่งทำพานหน้าห้อง ไม่รู้ว่าตั้งใจทำหรือตั้งใจเล่นกันแน่ 555 เตรียมความพร้อมก่อนวันไหว้ครู แล้วพรุ่งนี้จะมาเล่ากิจกรรมวันไหว้ครู ณ โรงเรียนอนุบาลเชียงใหม่ โปรดติดตามตอนต่อไป...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวศิริพร นำเปี้ย (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

ดีจัง มีเสียงอาจารย์ที่สอนเรื่องการแต่งข้อสอบดังขึ้นในหัว ;)...
แต่งข้อสอบให้ดีที่สุดนะ ;)...

เขียนเมื่อ 

Ongkuleemarn

ค่ะอาจารย์ หนูจะตั้งใจแต่งข้อสอบให้ดีที่สุดเลยค่ะ :)

น่ารักสุดๆ เลยครูหมู

เขียนเมื่อ 

จันทวรรณ

ขอบคุณค่ะ :)