วันที่ 16 "ครู ผมไม่เห็นสนุกเลย" (7 มิถุนายน 2559 )

เช้าวันนี้ทำหน้าที่เป็นครูเวร รับไหว้นักเรียน สอนนักเรียนทำความเคารพ และรับหน้าที่เป็นครูพละในชุดนักศึกษษ เพราะนักศึกษษฝึกสอนเอกพละไม่อยู่ อากาศร้อนๆ เหงื่อไหล ต้องนำกิจกรรม อบอุ่นร่างกาย ถามว่าสนุกมั้ย นักเรียนสนุก ครูก็สนุกนะ มันร้อนไปหน่อยเท่านั้นเอง กิจกรรมวันนี้เป็นอบอุ่นร่างกายและเล่นเกมส่งบอล นักเรียนชั้น ป.3/3 การเรียนการสอนชั้นประถมต้นเป็นอะไรที่สนุก เด็กๆเชื่่อฟัง ให้ความร่วมมือกับกิจกรรมแตกต่างจากนักเรียนชั้นประถมปลาย ที่มีความเป็นผู้ใหญ่ขึ้น และเริ่มไม่อยากร่วมกิจกรรม

ตอนบ่ายเป็นการสอนวิชาประวัติศาสตร์ชั้น ป.5/2 เตรียมการสอนก่อน 10 นาทีก่อนักเรียนจะเข้าห้อง เวลา 12.40 น. ถึงเวลาเข้าเรียน นักเรียนทั้งห้องเหลือ 10 คน ที่เหลือหายไปไหนก็ไม่รู้ถามไปถามมาไปรอเอาน้ำปั่นที่ห้อง กอท. เช็คชื่อ คนที่ยังไม่มาก็ต้องโดนหักคะแนนไปตามระเบียบที่ตกลงกันไว้ในชั่วโมงแรกที่เจอกัน เพื่อเป็นการไม่ให้เสียเวลา มีเท่าไหนก็สอนเท่านั้น นำเข้าสู่บทเรียนโดยการเปิดวีดีโอให้นักเรียนรู้ ดุสนใจกันมาก จากนั้นให้นักเรียนจดบันทึกลงในสมุด และแล้วนักเรียนที่เหลือก็เดินเข้าห้องมา เลยให้จดบันทึกกันต่อ ส่วนคนที่จดเสร็จแล้ว เริ่มก่อปัญหาให้ครูปวดหัว เล่นหน้าห้องบ้าง แกล้งเพื่อนบ้าง ก็ต้องถูกเชิญไปปรับพฤติกรรมนอกห้อง ให้ฟังครูอธิบายนอกห้อง ทุกคนจดเสร็จ ในเวลาที่เหลืออีกแค่ 10 นาที จำเป็นต้องอธิบายให้นักเรียน ไม่เสร็จก็ไม่เป็นไร ค่อยต่ออาทิตย์หน้าก็ได้ และก็หมดเวลา คนที่โดนลงโทษต้องตอบคำถามครูก่อนเข้าห้องเรียน ถามว่าได้ผลมั้ย ใช้ไม่ได้กับทุกคนเสมอไป

หลังจากสู้รบปรบมือกับชั้น ป.5/2 มาแล้วก็ต้องมาสู้รบปรบมือกับน้องเล็ก ป.1/4 วิชาพละอีก 1 ห้อง น้องๆทุกคนให้ความร่วมมือในกิจกรรมเป็นอย่างดี รู้สึกประสบความเสร็จในการสอน เด็กๆเข้าใจกติการที่คุณครูอธิบาย ทุกคนร่วมกิจกรรม ให้ทำ ให้พูดอะไร ทุกคนทำหมด ยกเว้นเด็กชายคนหนึ่ง เมื่อคุณครูถามว่าทุกคนสนุกมั้ย เพื่อนๆในห้องบอกว่าสนุก จากนั้นก็มีเสียงเด็กผู้ชายท้ายแถวตะโกนบอกว่า "ผมไม่เห็นสนุกเลย" เราก็เลยไปถามว่าทำไมถึงไม่สนุก ไม่สบายหรือเปล่า คำตอบที่ได้ก็คือไม่สนุก ยังไงกิจกรรมที่ครูให้ทำไปก็ไม่สนุก พอเราให้ปรบมือ เขาก็ตบเราเลยดีใจและก็บอกเพื่อนๆว่าเด็กชายปอนสนุกกับพวกเราแล้ว แต่ก็ได้รับคำตอบมาอย่างเจ็บแสบว่า ผมไม่ได้ปรบมือ ผมตบแมลง มันบินมาตอมหน้าผม อดทน ขันติ แล้วเราก็ไปยอกว่าสงสัยมันบินมาตอมเหงือ เช็ดเหงื่ออกซะ แมลงจะไม่ได้มาตอม เขาก็ทำตาม เมื่อให้เด็กผู้ชายแสดงความเข้มแข็ง เลยให้เบ่งกล้ามแขนแล้วพูดคำว่า ผู้ชายต้องเข้มแข็ง ให้เบ่งกล้ามค้างไว้ โห้วว กล้ามใหญ่จังเลย เด็กเด็กชายปอนก็เดินมาหน้าแถวโชว์กล้ามให้เพื่อนๆดู ได้ทีเลยชมต่อหน้าเพื่อนๆว่าเด็กชายปอนกล้ามใหญ่ ดูเท่ห์ และดูแข็งแรง แต่เจ้าตัวก็ไม่ได้ยินดีแต่อย่างใด เด็กๆได้เหงือและเริ่มเหนื่อยกันแล้วเลยให้หัวหน้าห้องบอกชั้นเตรียมไปเรียนวิชาลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้

วิชาลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้ งานใบตอง หลังจากที่เรียนมาแล้วหลายชั่วโมง เริ่มมีผลงานที่เป็นรูปเป็นร่าง ทำให้ครูผู้สอนรู้สึกภูมิใจมากขึ้น


การทำถาดสารพัดประโยชน์ โดยนักเรียนชายชั้น ป.5/3


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวศศิภา อ่อนเขียว (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (2)

เด็กผู้ชายคงไม่ค่อยชอบงานใบตองงานเย็บปักถักร้อยนักหรอกค่ะ แต่ถ้าใส่จินตนาการเข้าไปเขาอาจจะชอบนะคะ

เป็นการฝึกสมาธิมากกว่าค่ะ คุณครูผู้สอนบอกว่าพอใจมาก เพราะส่วนมากผู้ชายจะไม่สนใจเรื่องนี้ แต่ถาดใบตองของเขาถ้าใส่จินตนาการเข้าไปก็คงเป็นงานที่แปลกใหม่เลยทีเดียวค่ะ @จันทวรรณ