วันที่ 13 อยู่ที่passion.... (2 มิถุนายน 2559)

วันนี้วันพฤหัสต้องเป็นครูเวรแต่วันนี้ฝนตกตอนเช้าซะหนักเลยกือบไปไม่ทัน
เพราะรอให้ฝนหยุดตกแต่ในที่สุดก็ต้องหอบของและลุยฝนไปโรงเรียนแต่เกิดเป็นครูฝึกสอนต้องแข็งแกร่ง
ขับรถลุยฝ่าน้ำเกือบถึงเท่าที่ท่วมหน้าหอไปให้ได้ถ้าตอนนั้นรถล้มคือจมน้ำแน่ ๆ
ไปถึงโรงเรียนฝนก็เริ่มจะหยุดตกไหน ๆก็มาถึงดรงเรียนแล้ว ต้องไม่ทิ้งเวรค่ะต้องยืนเวรต่อไปป!!!
วันนี้มีท่านรองเสรี มายืนคุมนักเรียนด้วย (เพราะท่านรองไม่ทิ้งหน้าที่!!) จึงเป็นโอกาส

ที่ได้ร่วมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับท่าน
ทำให้มองเห็นว่าโรงเรียนนี้ยังมีหลาย ๆอย่างที่ต้องพัฒนาและทุกฝ่ายต้องช่วยกัน เช่น การเข้าแถว ระเบียบวินัยของนักเรียนท่านเอาใจใส่ต่อหน้าที่เป็นนอย่างดี จริงจังกับการทำงาน เพราะท่านมีความเป็นครูสูงกล้าพูดได้เพราะท่านลงมือทำให้เห็นเช่น คุมแถวนักเรียน

ตรวจความเรียบร้อย
ซ่อมครุภัณฑ์ที่ชำรุด บางครั้งเห็นเชื่อมโครงสร้างเหล็กเอง นี่แหละต้นแบบที่ดี
พอถึงชั่วโมงสอนป.4/2 ฉันทนไม่ไหวกับการทำงานของนักเรียน เพราะนักเรียนทำงานไม่เรียบร้อย ไม่เป็นระเบียบโดยเฉพาะวิชาคณิต
รู้เลยว่าเด็กยังไม่ได้ถูกฝึก เช่นทำงานสกปรก ไม่ใช้ไม้บรรทัดขีดเส้น เขียนด้วยลายมือยุ่ง ๆ เมื่อคืนฉันนั่งตรวจงานจนทนไม่ได้ต้องนอนก่อนเพราะปวดหัวมาก วันนี้จึงไม่ค่อยได้ทำกิจกรรมแต่เป็นการอบรมแทนทนไม่ไหวแล้ว เริ่มที่ตั้งเงื่อนไข อธิบายตัวอย่างการแสดงวิธีทำ ลักษณะการทำงานเรียบร้อย
อีกเรื่องที่เน้นย้ำวันนี้คือ เรื่องมารยาทในการพูด เวลาเด็กแสดงความคิดเห็นหรือสงสัยเป็นสิ่งที่ดีนะแต่ควรทำให้ถูกกาลเทศะเด็กชอบพูดแทรกเกือบทุกครั้งที่กำลังพูด ก็เลยสอนตั้งแต่มารยาทในการแสดงความเห็นหรือการถามคำถาม ว่าต้องยกมือพูดทีละคน และควรพูดเมื่อครูเปิดโอกาส
หวังว่าชั่วโมงต่อ ๆ ไปจะดีขึ้นนะ
สำหรับห้องป.4/1 วันนี้เป็นเด็กน่ารักเพราะให้ทำงานที่ค้างโดยให้จับคู่ใหม่ให้เลือกเอง แทบไม่น่าเชื่อเมื่อเด็ก ๆยอมรับเงื่อนไขนี้และตั้งใจทำงานดีมาก
ไม่เล่น ไม่เถียงกันเลย น่ารักมากค่ะลิงน้อยของครู





และจุดสนใจของวันนี้อยู่ที่เป็ฯเวรตอนเย็นนี่แหละต้องมาเฝ้านักเรียนที่สนาม เด็ก ๆ ต่างเล่นกีฬา ฝึกซ้อมเพื่อแข่งแต่น่าสงสารที่สนามค่อนข้างแคบจึงต้องเล่นรวมกันหลาย ๆ อย่าง มีทั้งตระก้อ ฟุตบอลเล็ก วอลเลย์บอล แบตมินตัน อีกฝั่งก็กำลังซ้อมดนตรี ครูอดไม่ได้ที่จะไปร่วมตีแบดกับเด็กพอได้ออกกำลังกายแล้วมันก็สดชื่นเหมือนกันนะ
วันนี้มีเด็ก ๆมารายล้อมชวนคุยอีกแล้ว นั่งคุยกันไปมาเด็กบอกครูคะหนูหิว ดีนะที่มีโบโลน่าเหลือตอนเช้า แบ่ง ๆกันไปก่อนนะคะ



มีนักเรียนส่วนหนึ่งต้องซ้อมฟ้อนดาบที่ฝึกสอนโดยครูเคผู้ใจบุญ


นึกว่าจะได้กลับแล้วที่ไหนได้มานั่งฟังครูเคเล่าอุดมการณ์ของตัวเอง ฉันเจอแล้วล่ะครูต้นแบบ


-ครูคนนี้เป็นที่รักของเด็ก ๆไปไหนมีแต่เด็กรุมล้อม เพราะครูรักเด็กเข้าใจเด็ก
- ครูไม่เคยทิ้งเด็กโดยเฉพาะเด็กที่มีปัญหา ครูมีวิธีการช่วยเหลือในแบบที่ใช้ความเข้าใจ
- ไม่น่าเชื่อว่าครูสอนเด็กพิเศษแบบพิเศษได้ด้วยเทคนิคพิเศษเช่นฝึกจากการเล่นหมากฮอสจนได้แชมป์
- ครูชอบเรียนรู้โดยเฉพาะสิ่งที่ควรอนุรักษ์ไว้อย่างวัฒนธรรมไทย
- ครูรักเด็กมากชอบเลี้ยงขนม คุยกันแบบเพื่อนเด็กจึงมักจะเล่าปัญหาที่พบให้ครูฟัง เป็นที่ปรึกษาที่ดี
- ครูมีอุดมการณ์อยากถ่ายทอดความเป็นล้านนาให้เด็ก ๆ ครูเก่งมากด้านศิลปวัฒนธรรม
-ครูมักจะมีวิธีปราบเซียนที่ฉันควรจะไปยืมหนังสือที่ครูแนะนำมาอ่าน
-ไม่น่าเชื่อว่าครูจะชอบออกกำลังกายมาก เป็นหนุ่ม Health
- ครูบอกว่าที่ครูทุ่มให้กับการทำงานเพราะไม่รู้ว่าพรุ่งนี้เราจะมีชีวิตต่อหรือไม่ จึงทำให้เต็มที่ที่สุด
ท้ายนี้ ครูเป็นลูกศิษย์ราชภัฏเหมือนกัน หนูขอซูฮกครูเลยค่ะ สุดยอดจริง ๆ และวันนี้พวกเรากับครูเคและเหล่าลิงน้อยก็เป็นคนปิดโรงเรียนเพราะนั่งฟังครูเล่าจนจบ ปกติจะกลับหอไปหลับแล้วแต่วันนี้เป็นวันพิเศษ





















บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกครูเป็นเลิศ...นางสาวศศิธร ฟองจันทร์



ความเห็น (0)