หลายครั้งที่ เจตนาที่ดีอาจถูกตีความผิด เพราะไปใช้คำที่อาจไปสะกิดใจผู้อื่น

คำพูดที่สะกิดใจของผู้ใดนั้น ย่อมอยู่ในใจของผู้ที่คิด ผู้อื่นจะไม่ทราบเลยจนกว่า เจ้าตัวจะแสดงออกมาให้เห็นว่า คำพูดได้ไปสะกิดสิ่งที่ซ่อนไว้ในใจนั้น

หนึ่งเรื่องราวของเจตนา อาจถูกเบี่ยนเบนด้วยการตีความหมายของคำ เพียงคำเดียวได้ นั่นหมายถึงว่าเจตนาที่ดี แต่พูดด้วยคำที่ไม่ขยายความหมายให้ชัดเจน และไม่เหมาะกับกาละ เทศะ และบุคคล ก็อาจกลายเป็นคำพูดไม่ดี เจตนาร้ายไปก็ได้

ดังนั้น เมื่อ "คำพูด" ทำให้เกิดความเข้าใจผิดก็ชี้แจงและขอบคุณที่บอกให้ทราบ แต่ไม่ใช่เหตุผลที่จะต้องไปเปลี่ยนจุดยืน เพราะ "คำ" ที่ให้ความหมายแตกต่างไปตามปัจเจกของผู้พูด ย่อมไม่มีการชี้ผิดชี้ถูกด้วยบุคคลใด และแม้แต่ด้วยกาลเวลาใดเวลาหนึ่ง สังคมใดสังคมหนึ่ง

ผู้ที่ต้องการให้ผู้อื่นพูดด้วยคำในความหมายเฉพาะของตัวเอง จึงเป็นการกำหนดกรอบที่ต้องการควบคุมผู้อื่น จัดเป็นการใช้อำนาจผ่านคำพูด

ดังนั้น เมื่อเชื่อว่าจะสร้างสังคมที่มีปัญญา จึงยอมรับความแตกต่างของความหมายของคำ และให้อิสระตัวเองที่จะคิด ที่จะมีความเห็น ในขณะที่ให้อิสระแก่ผู้อื่นที่จะคิดและให้ความเห็นเช่นกัน