วันที่ 11 สังคมศึกษา ปัญหาของจันทร์ชมพู ตอนที่ 2 24052559

เช้ามาวันนี้ก็เจอแจ๊คพอต
ผู้ปกครองติมาเรื่องใบงานที่ให้เด็กทำวิชาสังคมศึกษาที่สอนไปเมื่อวาน
ว่ามันยากเกินไป แต่จริง ๆ แล้วเนื้อหาก็มีในหนังสือ แต่ก็เถียงอะไรไม่ได้ ได้แต่ยอมรับ
มันก็เป็นความผิดของเรานั่นแหละ ที่คาดหวังกับนักเรียนมากเกินไป
แต่ก็ดีเหมือนกันที่ผู้ปกครองมาบอกแบบนี้ เพราะเราจะได้รู้ตัวเอง
แต่ความรู้สึกท้อกับวิชานี้ที่มีอยู่เเล้ว กำลังจะเพิ่มขึ้นคูณสอง
จนเกิดคำถามขึ้นในใจว่า "เราจะเป็นครูที่ดีได้จริง ๆ หรอ" ทั้ง ๆ ที่พยายามแต่ทำไมเด็ก ๆ ไม่เคารพเราเลยนะ
หรือว่าเราไม่ดุ ราศีความเป็นครูไม่ออก หรือเราใจดีเกินไป
มันเกิดคำถามขึ้นมากมายแต่ไม่มีคำตอบให้ตัวเองเลยสักข้อ

พยายามตั้งสติ พยายามไม่นำมาใส่ใจ
แต่เสียงมันก้องในหู
"ฉันจะเป็นครูที่ดีได้จริง ๆ หรอ อย่าว่าเเต่ครูที่ดีเลย เป็นครูเฉย ๆ ฉันจะเป็นได้ไหม" สถานการณ์ตอนนี้มันทำให้ฉันไม่มั่นใจในตัวเองเลยจริง ๆ
อาการปวดหัวเหมือนตอนที่ช๊อคเข้าโรงพยาบาลก็เริ่มมา คิดถึงเพื่อนจริง ๆ ถ้าเป็นอะไรไปอยู่ห้องคนเดียว คงแย่แน่ ๆ พยายามดูแลตัวเองให้ดีที่สุดเเล้วกัน

ร่างกายและจิตใจตอนนี้ต้องการบ้านมาก ๆ

แต่ถึงอย่างไร ชีวิต ก็ยังมีความสุขแทรกอยู่ในความทุกข์นั้นเสมอ
คาบชุมนุมจิตรกรน้อยวันนี้ วาดรูระบายสีจากช่องตาราง
สนุกสนานกันใหญ่

หนูมีความสุข ครูมีความสุข หนูยิ้ม ครูยิ้ม ....
ขอให้ผ่านพ้นไป.....





บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวจันทร์จิรา วงค์กา (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)