วันที่ 6 หน้าที่... (24 พฤษภาคม 2559)

หน้าที่ครูเวร

ทุกวันอังคารต้องมาโรงเรียนก่อน 7.00 น. แต่วันนี้มาเร็วกว่าปกติ 06.40 น. รับผิดชอบดูแลโดมความรู้อาคารกิตติ 6/ ใต้อาคารอนุสรณ์สถาน/ สวนเกษตร/ห้องน้ำกิตติ 6/ หลังหอกิตติธรรม นักเรียนก็จะจับกลุ่มกันเล่นบ้าง นั่งพูดคุยกันบ้างตามประสาเด็ก หน้าที่ครูเวรก็คอยดูแลความสะอาดและความปลอดภัยของนักเรียน



หน้าที่สอน

วันนี้มีสอนสองคาบ คาบ 2 กับ 7 คาบที่ 2 สอนชั้นป.5/1 เรื่องแรงที่อากาศกระทำต่อวัตถุมีทิศทางเป็นอย่างไร การสอนวิทยาศาสตร์ของที่นี่จะเน้นการทดลอง/การลงมือปฏิบัติ ให้นักเรียนสรุปความรู้ที่ได้จากการทดลองด้วยตนเองโดยมครูคอยอธิบายเพิ่มเติม แต่วันนี้ก็ยังเจอปัญหาในการคุมชั้นเรียน ช่วงแรกๆก็คุมอยู่ แต่ช่วงหลังตอนใกล้หมดชั่วโมง เด็กเริ่มไม่ฟัง เราก็คุมไม่อยู่จนครูพี่เลี้ยงต้องมาช่วย สรุปคือคาบนี้ก็ไม่ได้ฉายเดี่ยว

พอคาบ 7 สอนชั้น ป.5/4 เรื่องเดียวกับเมื่อเช้า คุมชั้นเรียนยากกว่าเดิมเมื่อมีเด็กพิเศษอยู่ในห้องด้วย ไม่ยอมนั่ง เดินไปมาหั่วห้อง ครูพี่เลี้ยงก็ยังคงช่วยอีกเช่นเคย พอสอนเสร็จกลับไปนั่งโต๊ะทำงาน นั่งเหม่อ คิดอะไรเรื่อยเปื่อย จนครูพี่เลี้ยงเข้ามาคุยด้วยว่านี่มันก็แค่จุดเริ่มต้น ไม่มีใครประสบความสำเร็จตั้งแต่แรกหรอก สู้หน่อยสิ ครูพี่เลี้ยงก็บอกว่าตอนฝึกสอน ครูเคยร้องไห้หน้าห้องเพราะเด็กไม่เชื่อฟัง เดี๋ยวก็ค้นพบวิธีการคุมเด็กๆได้ ตอนแรกฉันรู้สึกท้อมาก ท้อจนหมดแรง ไม่มีใจที่จะสู้ มันคิดอยู่อย่างเดียวว่านี่มันใช่ทางของเราจริงๆเหรอ เรามีความสุขกับการเป็นครูจริงๆหรือเปล่า มันมีหลายคำถามมากเกิดขึ้นในสมอง แต่คำถามเหล่านั้นก็ไร้ซึ่งคำตอบ ขอกลับไปเพิ่มพลังให้ตัวเองก่อน แล้วพรุ่งนี้หวังว่าทุกอย่างคงจะดีขึ้น

หน้าที่เสริม

พักเที่ยงครูพี่เลี้ยงไปทำธุระข้างนอก ฉันจึงโทรหาเพื่อนบอกว่าจะไปกินข้าวด้วย แต่ก่อนจะได้กินข้าวก็ต้องทำหน้าที่ตักอาหารให้เด็ก เป็นครั้งแรกที่ได้ไปสัมผัสชีวิตการกินข้าวของเด็ก ป.ต้น ณ ที่แห่งนี้ เด็กบางคนก็ทำหน้าเบื่ออาหาร บางคนก็กินอย่างเอร็ดอร่อย ตัวเล็กนิดเดียวแต่เติมสองรอบ

น่ารัก

วันนี้ ดร. ไก่ ถามฉันว่าสอนเป็นยังไงบ้าง ครูพี่เลี้ยงใจดีหรือเปล่า ทุกครั้งที่เจอครูไก่รู้สึกถึงความผูกพัน ไม่ว่าวันหนึ่งจะเจอกันกี่ครั้ง ครูไก่ก็จะยิ้มและทักทายตลอด

ระหว่างที่สอนคาบ 7 ก่อนหน้านั้นครูพี่เลี้ยงออกไปซื้อน้ำ แล้วก็มีน้ำโกโก้แก้วหนึ่งวางอยู่โต๊ะทำงานของฉัน จากนั้นครูก็นั่งดูฉันสอน มีปัญหา นักเรียนไม่เชื่อฟังครูก็จะคอยมาช่วยคัมชั้นเรียน หลังจากสอนเสร็จก็จะได้รับกำลังใจดีๆ เหนื่อยบ้าง ท้อบ้าง ครูพี่เลี้ยงคือคนที่คอยรับฟังปัญหาของฉันเสมอ ขอบคุณนะคะ ต้นแบบครูที่ดี

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวศิริพร นำเปี้ย (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)