วันที่ 6 เป็นครูอย่างไม่สมบูรณ์แบบ (24/05/2559)

miwnii
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

มาโรงเรียนเช้าเหมือนเดิม เพื่อมานั่งกินขนมจีบของโรงเรียน กินบ่อยจนหน้าจะเป็นขนมจีบอยู่ละ

วันนี้มีสอน 2 คาบ คาบแรก วิชา คณิตศาสตร์ อีกคาบ วิชา ภาษาไทย เป็นวันแรกที่ได้สอนเต็มเวลา 2 คาบต่อวัน ตรงตามตารางสอนเป๊ะ

คาบแรก วิชาคณิตศาสตร์ เป็นคาบที่ 1 ของวัน ก็แอบตื่นเต้นเบาๆ กลัวสอนแล้วเด็กไม่ฟัง ถึงเวลาขึ้นเขียงแล้วครูมิว 555 ตอนสอนเด็กๆก็ฟังนะ ช่วยตอบคำถามด้วย เสียงดังมาก พอพักหลังๆเด็กคงเหนื่อยหรือว่าเบื่อ หันหลังไปคุยกันบ้าง ก้มหน้าวาดรูปเล่นบ้าง ต้องทวนคำถามซ้ำหลายๆรอบ ถึงจะมีคนช่วยตอบ แต่เด็กห้องนี้เก่ง ยิ่งหัวเรื่องที่สอนวันนี้ นักเรียนเคยเรียนพิเศษตอนปิดเทอมมาแล้ว แค่นี้สบายมาก พอถึงเวลาทำใบงาน ตอนแรกๆก็เงียบกริบ ผ่านไปไม่ถึง 3 นาที ทั้งพูดกัน ทั้งเล่นกัน จากนางฟ้าก็เริ่มจะกลายเป็นนางยักษ์ อดทนไว้ๆ ครูมิว ไม่ไหวแล้ว นางยักษ์มาแล้ว ซัดไปหนึ่งครั้ง 555 เงียบกริบ เห็นเราเป็นนางฟ้ามาหลายวัน พึ่งมาเจอนางยักษ์ แต่ก็ผ่านไปด้วยดี

อีก 2 คาบก่อนจะไปตักข้าว ไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากตรวจการบ้าน ตรวจใบงาน บันทึกหลังการสอน บันทึกคะแนน เฮือก....กินเวลาไปเกือบ 2 ชั่วโมง

พักทานข้าว กว่าจะรอเด็กทานเสร็จ เวลาก็ผ่านไปถึง 11.45 นาที มีสอนคาบต่อไป 12.10 น. จะทันได้เตรียมตัวมั้ย พอทานข้าวเสร็จก็เที่ยงพอดี มีเวลาไปเตรียมแค่ 10 นาที หืม...ตายแน่ๆ

คาบภาษาไทย สอนเรื่องวรรณยุกต์ในภาษาไทย เด็กก็เคยเรียนพิเศษมาแล้วเหมือนกัน แต่ส่วนมากจะจำไม่ค่อยได้ ตอบแค่ 2-3 คน เพราะมันต้องจำเท่านั้น เราก็มือใหม่ อธิบายเด็กบางคนก็ยังไม่เข้าใจ สักพักครูพี่เลี้ยงก็เข้ามาช่วย นางฟ้ามาโปรด 555 มาช่วยอธิบายให้เด้กฟัง จนเด็กเข้าใจ ครูบอกว่าไม่เป็นไร ครูไม่ได้ว่าอะไรหนูเลย เพราะครูเข้าใจว่าเรายังใหม่ เนื้อหาบางเรื่องก็ยังไม่ค่อยแน่น ไหนจะการใช้ภาษา การใช้คำพูดอีก ใช้คำยากเกินไปเด็กก็ไม่เข้าใจ ขอบคุณครูแต๋งผู้น่ารัก ขอบคุณที่เข้าใจหนู แล้วก็ผ่านไปด้วยดีอีกคาบหนึ่งของวันนี้ แค่สอนวันละ 2 คาบยังเหนื่อยขนาดนี้ ถ้าเป็นครูจริงๆจะเหนื่อยขนาดไหนเนี่ย ไม่อยากจะคิด และนี่ก็นักเรียนแสบแสบของครูมิว กำลังตั้งหน้าตั้งตาทำงานอยู่

เป็นประสบการณ์ที่ไม่เคยเจอ ที่มีครูพี่เลี้ยงเข้ามาอธิบายแทน ตอนเราสอน อาจจะโทษที่ตัวเราเองที่ยังอธิบายไม่เก่งพอ ขอโทษนะคะนักเรียน คราวหน้าครูจะเตรียมตัวมามากกว่านี้ ครั้งนี้ยกโทษให้ครูละกันเนาะ ทั้งเหนื่อยทั้งเพลีย เจอกันพรุ่งนี้...ลุยต่อไป สู้ตายครูมิว^^

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวนันทพร จันต๊ะวงค์ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)