18/5/59

18/5/59

สวัสดีครับ วันที่คิ้วขมวด

วันนี้ผมตื่นสายมาก เนื่องจากร่างกายอ่อนแอ ต้องการเวลาในการพักผ่อนมาก ร่างกายผมมันตะโกนบอกผมว่า “อย่าพึ่งตื่นนะ” ซ้ำๆกันอยู่ในหัวของผม

แน่นอนครับ เวลาตื่นนอนวันนี้ 6.20 น. ผมปลงแล้วครับ กะไปสายแน่นอน ในใจผมคือ ผมจะไม่ฝึกสอนละ จะขอลาออกแล้วไปทำงานเลย แต่มันดันบังเอิญไปถึงพอดีเลย 7.45 น. นักเรียนกำลังจะเดินมาเข้าแถวพอดี

แจ็คพ็อตในวันนี้คือ รับภารกิจสอนภาษาอังกฤษ ชั้น ป.2 แทนคุณครูคนหนึ่ง ซึ่งเขาลาสอนครับผม ทีมวชิรวิทย์หนีไม่รอดโดนกันทุกคน

ผมคิดว่า ให้เด็กๆเล่นเกมคงจะเอาอยู่แบบสบายๆแน่ๆ ปรากฏว่า อยู่จริงๆครับ .........อยู่ไม่ถึง 2 นาที เล่นกันสิครับ

จะไปเหลืออะไร ผมนี่ตะโกนสู้ไม่ไหวเลยจริงๆ

ชีวิตในวันนี้ส่วนใหญ่มุ่งมั่นกับการทำแผนการสอนครับผม ของบอกว่าทรมานมากกกกก ผมกินกาแฟเอาซะคุ้มเลย ดูดจนน้ำแห้งอย่างกะเขื่อนหน้าแล้ง มันช่วยได้เยอะมากครับผม

ภาคบ่าย ผมได้สอนวิชาภาษาไทย ที่สัญญาว่าจะแก้ตัวจากเมื่อวาน ผมได้คิดกิจกรรมใหม่ สื่อใหม่ และปรับอารมณ์ใหม่

แต่พอตอนสอนเท่านั้นแหละ มีเสียงพูดว่า “ครูคะ หนูเบื่อแล้วอะ ” พังเลย ภาษาไทยของฉัน เบื่อก็เบื่อครับนักเรียน งั้นเดี๋ยวคาบหน้าครูจะเอาแบบมันๆเลย หมายถึงหน้าครูนะครับ 55555

เอาหละวันนี้ก็เหมือนเคยครับ ....เขียนแผนแล้วนอนหลับให้เช้าที่สุด


(กิจกรรมการเรียนรู้รายวิชา ภาษาไทย)


(เด็กชาย จัสติน นำสกุลอะไรไม่รู้ส่งงานคนแรกครับ)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของ นายจิราวัฒน์ วิชัยศิริ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (1)

เป็นกำลังใจ จิราวัฒน์ เพื่อนรักกับการสอนภาษาไทยคะ ^^