เริ่มขึ้นแล้ว........กับหน้าที่หลักของครู 17 พฤษาคม 2559

เริ่มขึ้นแล้ว.....หน้าที่หลักของครู

โรงเรียนพุทธิโศภน โรงเรียนแห่งนี้คือสถานที่ฝึกประสบการณ์ของเรา ถึงแม้ว่า เราจะเคยมาทดลองสอนที่แห่งนี้ก็ตาม เรายังมีอาการตื่นเต้น ประหม่าอยู่เลย ก้าวแรกว่ายากแล้ว ก้าวถัดไปยังยากกว่า เราไม่เคยคิดว่า ตัวเองจะมาถึงจุดนี้ได้ ไม่เคยคิดว่าจะมีโอกาสได้สอนหนังสือจริงๆ และไม่เคยคิดว่าจะมาเด็กมาเรียกเราว่า “คุณครู” ครั้งแรกของวันนี้ที่ได้ยินคำนั้น เรารู้สึกภูมิใจและดีใจมากจนบอกไม่ถูก

การสอนในชั่วโมงแรกของเราในปีการศึกษานี้ เป็นการสอนในรายวิชาสังคมศึกษา ซึ่งเป็นวิชาที่เราไม่ค่อยถนัด จึงค่อนข้างกังวลว่าจะสอนออกมาแล้วไม่ดี และสอนผิด แต่เมื่อเรามีหน้าที่สอนในรายวิชานี้ เราก็ต้องทำให้เต็มที่และพยายามหาข้อมูลให้มาก เพื่อป้องกันการสอนผิด เด็กแต่ละคนก็ตั้งใจเรียนและให้ความร่วมมือในการทำกิจกรรม

ในตอนบ่ายได้เข้าประชุมนักศึกษาฝึกประสบการณ์ของโรงเรียนทั้งหมด เป็นการปฐมนิเทศนักศึกษาเพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับการฝึกประสบการณ์

หลังจากนั้น เราก็เข้าสังเกตการสอนของครูพี่เลี้ยง ซึ่งเป็นการสอนที่กระตุ้นความสนใจของเด็กได้เป็นอย่างดี มีเพลง และเกมมาให้เด็กเล่น เพื่อสร้างความสนุกสนานในการเรียนการสอน ซึ่งเป็นวิธีการที่ดีเป็นอย่างมาก จาการสังเกตการสอนในวันนี้ทำให้ได้เรียนรู่ว่า ครูคือทุกอย่างสำหรับเด็ก การเป็นครูที่ดีต้องเข้าใจและทุ่มเท แรงกาย แรงใจ ในการสอน เพื่อพัฒนาให้เด็กเกิดการเรียนรู้อย่างมีศักยภาพ

อีกเรื่องที่ทำให้เรายิ้มไปกับเด็ก คือ ในระหว่างที่แนะนำตัวเองอยู่หน้าชั้นเรียนนั้น

เด็กก็ถามขึ้นมาว่า ครูครับ ทำไม่ครูไม่ชื่อ ครูแก้มบุ๋มละครับ

ครู ทำไมหรอคะ ครูชื่อมิ้นไม่เหมาะหรอคะ

เด็กชาย ไม่เลยครับ ครูต้องชื่อ แก้มบุ๋มครับ เพราะ ครูเหมาะกับชื่อนี้ที่สุด

นี่แหละ คือความไร้เดียงสาของเด็ก คุณครูขอสัญญาว่า คุณครูจะตั้งใจสอนหนังสือพวกหนู และจะดูแลพวกหนูให้ดีที่สุด นะคะ เด็กนักเรียนของครูมิ้น

ไม่ว่าจะก้าวไหนๆ ของครูก็สำคัญสำหรับนักเรียนเสมอ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของ นางสาวอรวรรณ รกไพร (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

อืมม ... คุณครูแก้มบุ๋ม ;)...

ป.ล. บันทึกอยู่ผิดบล็อกนะครับ ลองแก้ไขนะ ;)...

เด็กๆ จะช่างสังเกตและมีคำถามเสมอ แต่เมื่อโตขึ้นจะตรงกันข้าม ฮา ฮา