วันที่ 1 ก้าวแรก ณ บ้านศาลา... (17/05/59)


เช้าวันนี้ เป็นเช้าวันแรก และเป็นก้าวแรก ของการก้าวไปเพื่อเติบโต

“จากผู้เรียน สู่การเป็น ผู้สอน”

ในตอนเช้าเดินทางไปถึงโรงเรียน ได้พบเจอกับนักเรียน บางคนก็ยกมือไหว้สวัสดี บางคนก็มองหน้าด้วยท่าทางสงสัยแล้วเดินจากไป ไม่แปลกที่เด็กนักเรียนจะเป็นเช่นนี้ เพราะเรายังไม่รู้จักกัน จนกระทั่งถึงเวลาแนะนำตัวเองหน้าแถว นั่นคือจุดเริ่มต้นของ “การรู้จักกัน”

เมื่อได้มายืนอยู่หน้าแถว ท่ามกลางสายตาของเด็กนักเรียนและครูที่จ้องมองมา ก็ทำให้เข้าใจความรู้สึกของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู ที่ก่อนหน้านี้เคยสงสัยว่าจะรู้สึกยังไงเมื่อต้องมาเป็น “นักศึกษาฝึกสอน” และมากกว่าความรู้สึกตื่นเต้น คือความรู้สึกถึง ความแปลกใหม่ และการพร้อมจะได้รับการพัฒนา จากนี้ต่อไป

ที่โรงเรียนบ้านศาลาแห่งนี้ เมื่อได้เข้ามาเพียงครั้งแรกก็รู้สึกได้ถึงความอบอุ่น ความรักความเมตตาจากคณะครูทุกท่าน ทำให้รู้สึกเป็นกันเองและสบายใจ โดยที่วันนี้ซึ่งเป็นวันแรกของการฝึกประสบการณ์ ท่านผู้อำนวยการและท่านรองผู้อำนวยการก็ได้นำฉันและเพื่อนๆไปไหว้พระพุทธรูปประจำโรงเรียนและเจ้าที่ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ของโรงเรียนบ้านศาลา เพื่อฝากให้ช่วยดูแล คุ้มครองและขอพรให้ผ่านการฝึกประสบการณ์ในครั้งนี้ไปโดยไม่มีอุปสรรคใดๆ เป็นการสร้างความสบายใจในการอยู่ ณ ที่แห่งนี้ด้วย

และในวันนี้มีการปฐมนิเทศนักศึกษาฝึกประสบการณ์โดยท่านผู้อำนวยการและคณะครู ซึ่งท่านได้ชี้แนะสิ่งต่างๆรวมถึงให้ข้อคิด ซึ่งเป็นสิ่งที่น่าจะนำมาคิดต่อและปฏิบัติให้ได้ เช่น ครูฝ่ายวิชาการ ฝากไว้เรื่องของการฝึกประสบการณ์วิชาชีพ ไม่ใช่แค่การสอนวิชาการ แต่มันยังมี การใช้ชีวิต คุณธรรม ในการอยู่ร่วมกันในสังคม โดยเฉพาะการมีจิตอาสา ไม่ว่าจะอยู่ในสังคมไหน ก็จะทำให้สังคมนั้นมีความสุขที่เกิดจากการให้ได้และนอกจากนี้ยังได้พูดคุยกับคุณครูพี่เลี้ยงคือ คุณครูปุ้ย สอนในรายวิชาภาษาไทยชั้นป.1-3 เพื่อทำความเข้าใจ ปรึกษาหารือเรื่องราวต่างๆ ทั้งการเขียนแผนการสอน วีธีการจัดการห้องเรียน เด็กพิเศษ และที่สำคัญ ครูยังได้ให้ข้อคิดเรื่องของงานครู ว่า อย่าคิดว่างานนี้สบาย หากอยากสบายไม่ต้องมาเป็นครู การช่วยเหลือเด็กให้เกิดความรู้ มันไม่ใช่เรื่องง่ายแต่ก็ไม่ยากเกินไป ขอแค่ใจรักที่จะทำ รักที่จะช่วยพัฒนาเด็ก แค่นี้ก็ไม่มีอะไรยากเกินอีกแล้ว คำพูดของครูพี่เลี้ยงในวันนี้ ทำให้รู้สึกว่าโชคดีจริงๆที่ทุกวันนี้ยังคงมีครูแบบนี้ และทำให้มีกำลังใจในการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครั้งนี้ และจะทำให้เต็มที่ในทุกๆวัน

“ขอบคุณ ในก้าวแรก ที่ดีงาม”


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวอัจฉราพรรณ บุญเรือง...(ภาคเรียนที่1/2559)



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

โรงเรียนนี้มีครูผู้แกร่งกล้าประสบการณ์อยู่มากมายครับ
เรียนรู้ให้เต็มที่นะ ;)...

เขียนเมื่อ 

ลืมไป ... จะบอกว่า บันทึกนี้อยู่ผิดบล็อกนะครับ
ลองแก้ไขดูนะ ;)...

ได้ทำการย้ายบล็อกเรียบร้อยแล้วค่ะ
ขอบคุณอาจารย์ Ongkuleemarn มากค่ะ สำหรับการให้คำแนะนำและกำลังใจในการฝึกประสบการณ์ในครั้งนี้