วันแรกกับการเป็นนักศึกษาฝึกสอนชั้นปีที่ 5 ( วันจันทร์ ที่ 16 เดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2559)

SmallGirl
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

อะไรที่ขึ้นชื่อว่า วันแรก ครั้งแรกมันย่อมมีความตื่นเต้นเสมอ ตั้งแต่ตอนกลางคืนนอนไม่หลับนอนคิดว่า แผนการจัดการเรียนรู้ที่เราเขียนจะสอนักเรียนได้ไหม นักเรียนจะตื่นเต้นกับการได้เจอเราเหมือนที่เราตื่นเต้นไหม นักเรียนของเราจะเป็นอย่างไรจะน่ารัก จะดื้อ จะซน จะชอบเราไหมเราจะทำตัวอย่างไรดีในโรงเรียนให้ดูเรียบร้อย ยิ้มแย้มไม่น่าบูดบึ้ง 555 คิดแบบทั้งคืน วนอยู่แบบนี้ พอตอนเช้า ตื่นอาบน้ำตั้งแต่ตีห้า แต่งตัวให้สวยๆ เราเชื่อว่า ครั้งแรกถ้าประทับใจ ครั้งต่อๆไปก็จะทำให้เกิดเป็นความรักความเอ็นจากครูและนักเรียนในโรงเรียนอย่างแน่นอน 555 คิดไปเองอีกแล้ว

หน้าประตูโรงเรียน โอ้สุดยอด เราว่าเราเช้า ผู้ปกครองและนักเรียนเช้ากว่า เต็มโรงเรียนเลยจ้า พอเจอสถานการณ์แบบนั้นความตื่นเต้นลดลงอาจจะเป็นเพราะเราเคยผ่านการพบนักเรียน ครูและผู้ปกครองแบบนี้ จนทำให้เราเคยชินไปแล้ว เราถูกฝึกให้เป็นครูจริงๆ ณ ตอนนี้ เรามีความภาคภูมิใจในตัวเองและโครงการของเราเป้ฯอย่างมาก ที่สร้างคนอย่างเราให้เป็นครูดีได้ขนาดนี้ ตั้งแต่การแต่งกาย จนถึงการสอนในห้องเรียน

มาเข้าสู้โหมดการเป็นนักศึกษาฝึกสอนที่เราได้ทำในวันนี้บ้างดีกว่า >>> สิ่งแรกที่เราได้ทำเลยคือสวัสดีครูทุกคนที่เดินผ่าน ทุกคนจริงๆและคนหนึ่งๆ หลายๆรอบด้วย (ตลกตัวเองเหมือนกัน 555) คือทำตัวไม่ถูกอะ หลังจากนั้นเราก็ควบคุม ดูแลนักเรียนในการเข้าแถวหน้าเสาธง นักเรียนเยอะมาก แต่ผู้ปกครองที่มาส่งนักเรียนไม่ยอมกลับเยอะกว่า วันนี้ตอนเราคุมแถวนักเรียนมีชาวต่างชาติมาขอถ่ายรูปด้วย ที่แรกเราคิดว่าเขาจะให้เราถ่ายให้เขา แต่ที่ไหนได้ขอถ่ายพวกเรา (แอบเขิน 555+)
เมื่อนักเรียนเข้าแถวหน้าเสาธงจบกิจกรรมหน้าเสาธง ครูเวรได้เชิญผู้อำนวยกาโรงเรียนพูดคุยกับนักเรียน พร้อมทั้งแนะนำครูใหม่และนักศึกษาฝึกประสบการณ์ทุกคน (ความรู้สึกลึกๆ : ยินดีและดีใจจัง ที่ได้มาเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนแห่งนี้)
หน้าที่เราที่ได้รับมอบหมายคือ สอนในรายวิชาคณิตศาสตร์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ห้อง 4 สุขศึกษา ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ทุกห้อง และสอนร่วมกับครูพี่เลี้ยงในชั่วโมงกิจกรรมลดเวลาเรียน เราคิดว่าสิ่งที่เราได้รับมอหมายนั้นนักพอสมควร แต่เราเชื่อว่า ไม่มีอะไรที่ ครู (ครูเป็นเลิศ) ทำไม่ได้ เดินทางมา 4 ปี ผ่านอะไรมาตั้งมากมาย แค่นี้ อีกไม่กี่ก้าว ทำไมเราจะทำไม่ได้

ตอนนี้หลังเลิกเรียน มันมีความหนักใจเข้ามาแทนที่คือ เราจะทำงานทันไหม เราจะทำงานที่ครูสั่งได้เหมือนที่ครูพี่เลี้ยงคาดหวังไหม เราจะสอนนักเรียนได้ดีเหมือนที่ตั้งใจไหม แต่ทุกอย่างล้วนเป็นเรื่องของอนาตคเราแค่ทำปัจจุบันให้ดีที่สุดก็พอ


นางสาวโชติมณี จินะโต้ง รหัส 55151008

นักศึกษาโครงการผลิตและพัฒนาครูสู่ความเป็นเลิศ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของ นางสาวโชติมณี จินะโต้ง (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

สู้ ๆ นะ ไม่ว่าเรื่องอะไร :)

เขียนเมื่อ 

เก็บความรู้สึกนี้ไว้ จะมีแค่ครั้งเดียวในชีวิต

ป.ล. บันทึกถูกจัดเก็บผิดบล็อกนะครับ ลองแก้ไขดูนะ ;)...

เขียนเมื่อ 

บันทึกได้ละเอียดดี

แต่ตัวหนังสืออ่านยากมาก

รออ่านอีกครับ

ปล ลองแก้ไขบันทึกดู แล้วจัดใหม่นะครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณคะ สำหรับกำลังใจ @เงาของฝัน

เขียนเมื่อ 

อาจารย์คะ แก้ยังไงคะ Ongkuleemarn


เขียนเมื่อ 

ขอบคุณคะอาจารย์ คือบันทึกนี้หนูง่วงมากตอนพิมพ์ ต้องขอโทษนะคะ @ขจิต ฝอยทอง