กลับบ้าน ไปให้ถึง ???

วันนี้ (13 เมษายน 2559) เป็นวันสงกรานต์ วันขึ้นปีใหม่ของชาวไทย หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจที่ควรทำแล้ว ผมต้องมานั่งเรียบเรียงข้อมูลบางเรื่อง ที่กำลังคิดว่า หากวันนั้นตัวเองไม่ทำ หญิงกลาง ๆ คน คนหนึ่งอาจต้องเสียชีวิตไปแล้วก็ได้

เมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2559 ประมาณช่วงเวลาใกล้เที่ยง ผมปั่นจักรยานข้ามสะพานแม่น้ำน่าน ใกล้ๆโรงแรม phitsanulok united ฝั่งโรงสีเก่า พบว่า ตรงบริเวณเชิงสะพานด้านซ้ายมือ ริมถนน มีรถเก๋งยี่ห้อ GIA สีขาว ขนาดเล็ก จอดนิ่งสงบอยู่ (ตามภาพด้านล่าง (ซึ่งตำแหน่ง ดาวแดง คือจุดที่รถยนต์เก๋งคันนั้นจอดอยู่))

ผมปั่นจักรยานผ่านไปแล้ว พร้อมกับความคิดคำนึงว่า ทำไมรถยนต์คันนี้มาจอดอยู่ มาทำธุระ จอดทำอะไร ??? เพื่อให้หายความสงสัยจึงต้องพาตัวเองกลับมายืน ณ จุดที่รถยนต์คันนั้นจอดอยู่ เพราะหวั่นในใจลึกๆ ว่า อาจเป็นใครสักคนที่มานอนพักยาว ๆ คนหนึ่งหรือเปล่า ใช่เลยครับ เธอไม่เปิดแอร์ ปิดล็อคประตูทุกด้าน เปิดกระจกด้านซ้ายมือแง้มไว้ประมาณ 1.5 นิ้ว ตัวเองปรับเบาะนอน นอนเอนยาว ๆ ในตำแหน่งที่นั่งข้าง ๆ คนขับ ในมือขวาถือกุญแจรถไว้ มีเหงื่อออกโทรมกาย ผมตะโกนปลุกเรียกให้ตื่น นานทีเดียวกว่า จะลุกขึ้นมา ผมให้เธอเปิดประตูด้านซ้าย และสอบถามว่า ทำไมมานอนที่นี่ ขับรถไปต่อได้หรือไม่ เธอพยายามจะเสียบกุญแจรถ เพื่อทดลอง แต่ท้ายที่สุดส่ายหน้า เชิงปฏิเสธ ผมถามว่า มานอนที่นี่ตั้งแต่กี่โมง เธอไม่ตอบ ผมจึงเปลี่ยนคำถามใหม่ว่า มาจอดที่นี่มืดหรือสว่าง เธอบอกว่าตอนสว่าง จะไปสุโขทัย (ซึ่งตำแหน่งที่รถหันหน้าเป็นทางเข้าเมืองพิษณุโลก) แต่ ณ เวลาปัจจุบันไม่ไปแล้ว จะกลับบ้านที่ บ้านแสงดาว (ต.หัวรอ) ที่ต้องนอนเช่นนี้เพราะเกิดความเครียด (แต่ข้างๆ ประตูรถด้านซ้ายมือ มีกองน้ำกระจายบนพื้น พร้อมเศษอาหารนิด ๆ และขวดน้ำเปล่า)

สถานะของผม ณ เวลานั้น มีเหตุต้องรีบไปทำธุระ ประกอบกับตัวเองปั่นจักรยานมาด้วย คงเกินความสามารถที่จะอาสาขับรถยนต์ไปส่ง ณ จุดหมายที่เธอต้องการ เธอถามว่า ผมชื่อ สกุลอะไร แล้วบ่นพึมพรำว่า ยังมีคน..แบบนี้อยู่หรือ ผมโทรศัพท์หาชุดกู้ภัยชุดที่ 1 และรอสักครู่โทรซ้ำอีกครั้ง มีการแนะนำให้โทรหาชุดกู้ภัยชุดที่ 2 ซึ่งชุดนี้แจ้งว่า ถ้ามีเหตุเช่นที่เล่า จำเป็นต้องโทรประสานหาตำรวจที่ 191 ก่อน หากมีความจำเป็น ตำรวจจะประสานให้กู้ภัยชุดที่ 2 เข้ามาดำเนินการ / ผมโทรหาตำรวจ เล่าเหตุให้ฟัง สักครู่มีตำรวจสายตรวจขับจักรยานยนต์เข้ามายังที่ประสบเหตุ ผมอธิบายเรื่องราวคร่าว ๆ และฝากให้ตำรวจ 2 คน ช่วยดำเนินการต่อ แล้วพาตัวเองออกจากที่เกิดเหตุ เพื่อไปทำธุระเร่งด่วนของตัวเองครับ

วันที่เกิดเหตุ ช่วงเช้าผมมีโอกาสสงเคราะห์สุนัขที่กลับมาพักที่เดิม หลังจากหายไป 7 คืน 8 วัน ใกล้เที่ยงได้ช่วยเหลือคนอีก ช่างเป็นวันที่มีความรู้สึกอิ่มอกอิ่มใจครับ ที่ได้กระทำเช่นนั้น กรณีหญิงกลางคน หากผมไม่วนรถกลับไป ท่ามกลางอากาศร้อนอบอ้าว สภาพร่างกายที่ย่ำแย่ สิ่งแวดล้อมที่ไม่เหมาะสม เธออาจเสียชีวิตไปแล้วก็ได้ เฮ้อ ! ขอให้ทุกท่านที่ต้องเดินทาง เดินทางกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัยครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน คนทำงาน



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

ความดีมีอยู่ทุกที่ครับ..

เขียนเมื่อ 

ขอชื่นชมในการทำความดีครับ

มาสวัสดีปีใหม่ไทยด้วยครับ

เขียนเมื่อ 

มีดอกไม้มามอบให้..เจ้าค่ะ..