๓๘๗. ร่วมงานบุญขึ้นบ้านใหม่..ได้สนทนาธรรมกับเจ้าคณะภาคฯ

ฝึกพระบวชใหม่..ดูได้จากการให้กวาดลานวัด จับไม้กวาดเป็นไหม ฝึกความอดทน ฝึกสมาธิ ฝึกสติและวินับ ฝึกจิตอาสา มีใจพัฒนาเพื่อส่วนรวม..บางองค์ก็ฝึกได้เร็ว บางองค์ฝึกยากมาก เป็นเดือนก็ยังไม่เห็นผล และบางองค์ก็ไม่ต้องฝึก เพราะเขาไม่รับอะไรเลย ก็ต้องปล่อยไป พระพุทธองค์ตรัสว่า...ยากเกินโปรด คดเกินดัด เป็นกรรมของสัตว์ ก็ต้องปล่อยวาง”

ผมไม่สันทัดในการขับรถตอนกลางคืน..จึงมักจะปฏิเสธงานเลี้ยงรุ่น ชุมนุมพบปะกับเพื่อนๆ มาหลายครั้งหลายครา..วันศุกร์ที่ผ่านมาก็เช่นเดียวกัน ที่บ้านของเพื่อน สมัยเรียนมัธยมโรงเรียนปากเกร็ด..เธอชื่อ คุณตุ๊ก พัชรา..พบเจอกันแต่ในไลน์ ถามไปถามมา จึงทราบว่า..เธอจัดงานขึ้นบ้านใหม่ เลี้ยงพระตอนเพล เย็น..พบปะสังสรรค์กับเพื่อนๆ

พอผมทราบว่า มีงานทำบุญบ้าน ก็ตัดสินใจ เดินทางไปได้ในทันที โอกาสดีๆที่จะได้ร่วมทำบุญและรู้จักบ้านเธอด้วย อยู่ในเขต อ.บางเลน จ.นครปฐม บ้านคุณตุ๊ก..จริงๆแล้วอยู่กรุงเทพฯ หลังนี้ เป็นหลังที่ ๒ ที่เธอกับสามี ปลูกไว้ด้านหลังโรงงาน ที่เธอและครอบครัว บริหารจัดการเกี่ยวกับการผลิตท่อ พีวีซี..เป็นโรงงานที่ค่อนข้างใหญ่แห่งหนึ่ง ในย่านนี้..

๑๐.๓๐ น ผมเดินทางไปถึงบ้านงาน พระคุณเจ้า..๙ รูป เดินทางมาพอดี..ผมมีโอกาสได้นั่งใกล้อาสนะสงฆ์ รับศีล ฟังพระ รับพร มองไปรอบๆ เห็นมีญาติผู้ใหญ่ สูงวัย ผมจึงช่วยหยิบฉวยสำรับกับข้าว ประสานการดูแลทั่วไป ให้บรรยากาศของงานดูเรียบร้อยและคล่องตัวยิ่งขึ้น

บ้านคุณตุ๊ก..สามี..นำเสนอว่า ได้ออกแบบเอง โดยใช้สถาปนึก อยากได้แบบไหน ก็บอกช่างให้ทำให้ เป็นบ้านใต้ถุนสูงไม่มาก พอให้มองเห็นโล่ง ๆ ขณะที่พระคุณเจ้า เดินประพรมน้ำพระพุทธมนต์ตามห้องต่างๆ ผมเดินตามไปด้วย ก็พบ..ห้องนอนเยอะจริงๆ แต่ละห้องกว้างขวาง ตกแต่งไว้อย่างสวยงามลงตัว มองดูแล้ว..สร้างถูกทิศุถูกทาง รับลมและแสงแดด อากาศถ่ายเททุกห้อง ที่สำคัญรอบบ้าน มีไม้ดอก ที่ส่งกลิ่นหอมมากๆ

ในงานทำบุญขึ้นบ้านใหม่..วันนี้..มีข้อสังเกตอย่างหนึ่ง คือ พระคุณเจ้า..สวด..นานเป็นพิเศษ จนสามีคุณตุ๊ก..ที่นั่งแถวหน้าสุด ถึงกับเหน็บชา ผมต้องบอกว่า..

“พี่..โชคดีแล้ว จะหาคณะสงฆ์ที่สวดนานอย่างนี้ ยากมาก พระคุณเจ้า..คงเห็นว่า เป็นบ้านใหม่ ที่ปลูกในโรงงานใหญ่โต..จะสวดมนต์แบบธรรมดาสามัญคงไม่งาม ท่านสวดบทธรรมจักรฯ บทที่บูชาพระคุณ พระรัตนตรัย ชุมนุมเทวดา บูชาเจ้าที่เจ้าทางเทวดาอารักษ์ และสวดให้เกิดความเป็นสิริมงคลแก่ครอบครัวและบริวาร ลงท้ายด้วย..ชยันโต..จนครบสูตรของบทสวดงานทำบุญขึ้นบ้านใหม่..แล้วในช่วงท้าย..พระคุณเจ้าเดินประพรมน้ำพระพุทธมนต์ ไปทั่วโรงงาน..ก็ยิ่งสร้างขวัญและกำลังใจ..ให้คุณตุ๊กและครอบครัว พัฒนากิจการโรงงานให้รุ่งเรืองได้..ต่อไป

ผมกลับถึงบ้าน ๑๘.๓๐ น. ขณะขับรถ..มีความรู้สึกดีๆ ที่เกิดจากการไปร่วมงานบุญในวันนี้ มีโอกาสได้สนทนากับเจ้าอาวาส ประธานในพิธีสงฆ์ เริ่มจากประโยคที่ผมเรียนท่านว่า...

“วันนี้..พระอาจารย์สวด..แบบ จัดเต็มเลยนะครับ...” พระอาจารย์ยิ้มให้ผม ถามผมว่า...”โยม อยู่ที่ไหน..” “ผมเป็นครู..อยู่เมืองกาญจน์ ครับ อาจารย์ครับ..ที่วัดมีพระกี่รูปครับ..” “ มีทั้งหมด ๔ รูปเท่านั้นแหละโยม ที่เห็นนั่งอยู่นี้ ก็ไปยืมเขามาจากวัดข้างๆ” จากนั้นพระอาจารย์ก็พูดต่อไปอีกว่า...”ใครจะอยากบวชที่วัดของฉัน ถ้าบวชแล้วต้องปฎิบัติ ต้องทำงาน ตื่นตั้งแต่ตีสามตีสี่ รดน้ำต้นไม้ เก็บกวาดลานวัด...”

“ฉันจบธรรมศาสตร์นะโยม เป็นถึงเจ้าคณะภาคฯ จะมาบวชเล่นๆคงไม่ได้ และเราก็ต้องขอข้าวเขากินด้วย..ต้องทำตัวให้เป็นประโยชน์...” ผมรู้สึกตะลึงงัน ในความรู้ความสามารถของพระอาจารย์

“โยม..ทำ มะ สาด นะโยม เช้าขึ้นมาทำงาน ทำตัวให้ขยัน สาดน้ำรดต้นไม้ ให้วัดมีความร่มเย็น เป็นเจ้าคณะภาคพื้นดินนี้..มันยิ่งใหญ่ในใจมากนะโยม...” ผมอมยิ้มไว้ ไม่กล้าหัวเราะออกมาดังๆ

ธรรมศาสตร์ (น้ำ) กับ เจ้าคณะภาค..(พื้นดิน)...เป็นแนวคิดของพระอาจารย์..ที่เป็นธรรมชาตินิยม จนท้ายที่สุด..ท่านได้.ให้ข้อคิด..ที่เปรียบเทียบกันได้ ระหว่างพระบวชใหม่กับนักเรียน..ได้เป็นอย่างดี

“โยม..จะฝึกพระบวชใหม่..ดูได้จากการให้กวาดลานวัด จับไม้กวาดเป็นไหม ฝึกความอดทน ฝึกสมาธิ ฝึกสติและวินัย ฝึกจิตอาสา มีใจพัฒนาเพื่อส่วนรวม..บางองค์ก็ฝึกได้เร็ว บางองค์ฝึกยากมาก ฝึกเป็นเดือนก็ยังไม่เห็นผล และบางองค์ก็ไม่ต้องฝึก เพราะเขาไม่รับอะไรเลย ก็ต้องปล่อยไป พระพุทธองค์ทรงตรัสไว้ว่า...ยากเกินโปรด คดเกินดัด เป็นกรรมของสัตว์ ก็ต้องปล่อยวาง”

ครับ...ข้อคิดที่ได้จากงานขึ้นบ้านใหม่..ของเพื่อน...ช่างยิ่งใหญ่..และให้คุณค่า..แก่ชีวิต..ไม่น้อยเลยจริงๆ

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๙ เมษายน ๒๕๕๙

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (5)

เขียนเมื่อ 

ขอบใจแนวคิดท่านเจ้าอาวาสครับ

รู้สึก 'ม่วน' ไปด้วยค่ะ

เขียนได้ดีมากๆ....

ครับ....ยังมีอีก บางประโยค ที่น่าสนใจ..ท่านพูดว่า

"...อาตมาก็รู้ว่ามันดี วิปัสนากรรมฐาน น่ะ นั่งหลับตา ทำสมาธิ นานๆ แต่งานไม่ได้ บางคน ใจฟุ้งซ่านไปเรื่อย อาตมาคิดว่า ทำงานนี่แหละ ดีที่สุด ฝึกจิต ฝึกใจ ทำให้มีสติ มีสมาธิอยู่กับงานที่เราทำ อาตมา เลยใช้วิธี วืปัสนากรรม กร..."