๑๘๔..แรงบันดาลใจ..ในสวนหลังบ้าน

.สวนหลังบ้านแห่งนี้ ขาดการดูแลเอาใจใส่อย่างจริงจัง..มีพื้นที่ว่างมากมาย แต่ไม่ได้ใช้ประโยชน์..น้ำก็มีดินก็ดี..แต่การบริหารจัดการ ไม่เคยมีอย่างต่อเนื่อง จึงไม่เกิดมูลค่าเพิ่มแต่อย่างใด..มองไปทางไหน..ก็ดูโทรม แห้งแล้งไปหมด

ปิดภาคเรียน..จะเป็นอย่างนี้แทบทุกครั้ง จะเป็นเพราะความเหงา หรือร้อนอบอ้าวเกินไป..จนอยู่ไม่ติดบ้าน..ต้องเข้าไปในสวนหลังบ้านในพื้นที่ ๑ ไร่เศษ..พอเข้าไปในสวน ก็ทำอะไรไม่ถูก เพราะกิ่งไม้ระเกะระกะไปหมด..ตัดสินใจจัดระเบียบก่อน..ไม่ทันไรก็เหนื่อย ต้องนั่งพักบนลานดินปุ๋ยหมัก นั่งมองไปรอบๆสวนลำไย ที่มีมะขามเทศต้นใหญ่ขึ้นปะปนอยู่หลายต้น..

ความจริงที่มองเห็นก็คือ..สวนหลังบ้านแห่งนี้ ขาดการดูแลเอาใจใส่อย่างจริงจัง..มีพื้นที่ว่างมากมาย แต่ไม่ได้ใช้ประโยชน์..น้ำก็มีดินก็ดี..แต่การบริหารจัดการ ไม่เคยมีอย่างต่อเนื่อง จึงไม่เกิดมูลค่าเพิ่มแต่อย่างใด..มองไปทางไหน..ก็ดูโทรม แห้งแล้งไปหมด

ไม่ได้การแล้ว..ต้องไปหาปราชญ์ชาวบ้านมาช่วยแนะนำ..ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป ผมขับรถเข้าไปในเฟสใหม่ ของรีสอร์ทที่ผมอยู่ เพื่อหาแรงบันดาลใจในการปลูกต้นไม้ และแสวงหาผู้รู้ ซึ่งในละแวกบ้านที่ผมอยู่ เริ่มมีผู้คนเข้ามาอยู่และทำการเกษตร..ปลอดสารพิษ..,มากขึ้นเรื่อยๆ

ผมจอดรถที่บ้านหลังหนึ่ง..ที่มีบริเวณบ้านปกคลุมด้วยไม้ยืนต้นและพืชผักสวนครัวเต็มไปหมด ผมยกมือไหว้..แนะนำตัว..และบอกเจ้าของบ้านว่า..ผมขออนุญาตศึกษาเรียนรู้เกี่ยวกับการจัดการเกษตรจากท่าน..

เจ้าของบ้าน..ชื่อพี่ประมวล อายุราว ๖๐ ปี เออรี่..จากทหารอากาศ ..นิยมชมชอบการปลูกป่า และมีความสนใจในเกษตร..ธรรมชาติ..เรียนรู้และปฏิบัติจริง ประสบความสำเร็จ ได้รับเชิญเป็น่วิทยากรในสุถานศึกษาหลายแห่ง..,

ในบ้านของพี่ประมวล..นอกจากต้นไม้ที่มากมายโดดเด่นแล้ว เครื่องมือเกษตรและปุ๋ยหมัก ก็มีอย่างเพียงพอ ผมสอบถามเกี่ยวกับเกษตรธรรมชาติ คืออะไร.พี่ประมวลอธิบายให้เข้าใจว่า การปลูกไม้ยืนต้น ไม้ผล ในบริเวณเดียวกับพืชผักที่รับประทานได้ ให้อยู่ด้วยกันแบบเกื้อกูล และบูรณาการการใช้น้ำและใช้พื้นที่อย่างคุ้มค่าที่สุด

ผมชวนพี่ปะมวลมาที่บ้าน..และเข้าไปในสวนลำไย พี่ปะมวลแนะนำให้ปลูกกระชาย โคนต้นลำไย และปลูกไม้ผลอื่นๆ ระหว่างต้นลำไย รวมทั้งปลูกพริกไทย ซึ่งผมให้ความสนใจอยู่พอดี

ตอนบ่าย ผมพาพี่ประมวลไปเที่ยวชมที่โรงเรียน เพื่อขอคำแนะนำเกี่ยวกับการทำนาแนวใหม่ แบบที่ข้าวไม่ต้องแช่น้ำ..พี่ประมวลแนะนำการทำนาทุกขั้นตอนอย่างละเอียด..แต่ผมจำได้เพียงว่า ..ให้นำฟางข้าวปูให้เต็มนา จากนั้นรดน้ำให้ชุ่ม..ปล่อยทิ้งไว้ ก่อนที่จะหว่านปุ๋ยหมักลงไป หรือทำอะไรต่อไปนั้น... ซึ่งผมจะต้องสอบถามพี่ประมวลอีกครั้ง..

ค่ำแล้ว..ผมยังอยู่ในสวน..รู้สึกดีใจ ที่ได้ใกล้ชิดสวนหลังบ้านอย่างอบอุ่น เหมือนต้นลำไยและมะขามเทศจะรู้ว่า..ผมห่วงใย..ในความเป็นอยู่ของพวกเขา..ว่าแล้ว..ผมก็ปลูกต้นพริกไทย ๑ ต้น กาแฟ..๒ ต้น ให้เป็นเพื่อนใหม่ของไม้ผล เป็นการประเดิมเริ่มต้น..แห่งวันที่เกิดแรงบันดาลใจ..มากมาย

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๓ เมษายน ๒๕๕๙

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บ้านหนองผือ...สถานศึกษาพอเพียง



ความเห็น (1)

ดิฉันรู้สึกได้ถึงความสุข ความภาคภูมิใจในความสำเร็จของอาจารย์ชยันต์นะคะ รู้สึกยินดีกับอาจารย์มาก ..

ภูมิใจมากก็ทุกข์มาก พูดจากประสบการณ์นะคะ ดิฉันมีฉายาหลายอย่างภายใต้ความหมายคนเก่งคนดี นักพัฒนา เมื่อผู้บริหารขยันย้ายดิฉันไปตามหน่วยต่างๆ ภายใน รพ. ไปที่ไหนก็สร้างความเจริญ มีผลงานนำเสนอเวทีระดับนานาชาติทุกปี แต่เมื่อย้ายออก ทุกอย่างก็หายวับไปกับตา ไม่เหลืออะไรเลย ดิฉันจึงมีอารมณ์ความรู้สึกเหมือนพวกไบโพลา (bipolar) สุขใจ ยินดี สลับกับทุกข์ใจ หดหู่ เป็นระลอก เหมือนคนบ้า ถ้าไม่ใช่พยาบาลจิตเวชคงเป็นโรคจิตไปแล้วค่ะ

รักและปราถนาดีต่ออาจารย์นะคะ สังคมของอาจารย์คงไม่เลวร้าย แต่ก็อยากให้ทำใจ เตรียมปล่อยวางหากใกล้เกษียณ

ด้วยมิตรภาพ.. ดารนี